Orpg Rozalie & Dauntless - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg Rozalie & Dauntless

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het duurt even voordat alles binnenkomt, ik ben nogal moe. Casper klinkt een heel stuk minder aardig, hij klinkt gemeen. Als ik moe ben ben ik erg traag van begrip, maar dit is nog wel te begrijpen. Een jongen komt ineens plots en hij weet zogenaamd niets van de legende af, hoe komt hij dan de poort door of hoe dan ook? Waarom dacht ik daar niet eerder aan... Ik val in slaap en wordt wakker op de grond, nou ja ik zat op een stoel. Mijn omgeving is ineens een oud engig kasteel, waar Casper staat. Maar, kan dit wel? Is dit geen grap, wie weet hebben ze die 'Casper' wel betaald dit te doen om mij bang te maken. Toch ben ik er niet zo zeker van, ik bedoel, niemand durft in het kasteel... Veel denkwerk, maar nu moet ik hier weg. Ik sta op en ren weg van Casper. Ik zie even geen uitweg en begin de trap op te rennen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Een grijns sierde zijn lippen terwijl hij haar de trap op zag rennen. In enkele seconden stond hij in een flits voor haar. "Waar gaan we heen, het is hier toch gezellig" zei hij op een sarcastische toon en maakte een breed gebaar met zijn armen om naar de zaal te wijzen. "Je weet toch dat die vriendjes van je gelijk hadden, over die legende, hier woont wel degelijk een vampier, een zeer enge man is dat, harteloos zelfs die zich voedt met het bloed van meisjes zoals jij." zei hij en zette grote ogen op. "En jij mag eens drie keer raden wie die vampier is en wat die nu gaat doen."

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Mijn ogen worden groot van angst. Wat een engerd! Ik wil gillen, maar lijk wel verstijfd, zelfs voor tranen sta ik te verstijfd. Uiteindelijk lukt het me om te bewegen. Angstig loop ik naar achteren. Ik heb niet door dat ik dicht bij de trap sta en maak een misstap. Ik val van de trap af. Het doet zeer en een paar tranen stromen over mijn wangen. Ik sta moeizaam op en heb wat schrammen. Ik probeer nog te rennen maar het lukt niet echt. Voor ik het weet staat Casper ineens weer voor me en ik schrik waardoor ik opnieuw val. Het doet pijn, en ik wil hier weg.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Door de schrammen drong de geur van haar bloed Caspers neusgaten binnen en kon hij zich niet langer inhouden. Hij nam haar vast bij haar middel en leunde met zijn mond tot valk tegen haar hals. "Ik beloof dat dit maar eventjes pijn zal doen" fluisterde hij voor hij zijn tanden in haar keel zette. Nu was het wel zo dat door zijn speeksel zijn prooi een hoog gehalte endorfine ging aanmaken, wat voor een verdovend en gelukzalig gevoel zorgde, eigenlijk kon je het het beste vergelijken met drugs. De prik deed pijn, dan kwam een heerlijk gevoel en daarna voelde je je weer beroerd. Casper dronk gulzig, maar stopte op tijd, hij wou haar bewaren voor laten. Hij bracht haar lichaam naar een van de kamers en legde het voorzichtig neer op een van de bedden. Hij bekeek haar nog even voor hij zelf de kamer verliet.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Tijdens dat hij zijn tanden in me zet lukt het me niet om een geluid te maken. Het doet zeer, maar later voelt het raar. Ik voel me erg licht in mijn hoofd, en erg slap. Ik voel dat hij me optilt. De omgeving om me heen beweegt, maar ik zie alles een beetje draaien om me heen. Ik voel dat hij me ergens op legt en me verlaat. Langzaam laat ik mijn hand over de stof heen glijden. Een bed. Ik begin wazig te zien en probeer snel onder de dekens te kruipen. Als ik onder de dekens lig begint bijna alles om me heen te draaien. Alles voelt licht en ik sluit mijn ogen. Het duurt niet lang of het wordt zwart voor mijn ogen en val ik in slaap.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Wat hij nu deed was dom, maar haar bloed was zo heerlijk geweest en hij kon dat toch niet gewoon allemaal verspillen. Hij zou haar hier houden, haar familie en vrienden durfden hier al niet komen, als ze dan niet terugkwam zou hun angst enkel maar groter worden en zouden ze zeker niet naar hier durven komen, of had het juist een omgekeerde werking. Dan nog ze waren geen partij voor hem. Er spookten verschillende gedachten door zijn hoofd terwijl hij op een groot hemelbed neerplofte in een andere kamer.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Als ik mijn ogen open heb ik een enorme hoofdpijn. Ik ga even rechtop zitten om te kijken waar ik nou eigenlijk ben. Ik voel iets branden bij mijn nek en plaats mijn hand op twee kleine gaatjes. Ineens weet ik weer wat er gisteren is gebeurt. Mijn hoofd voelt echt heel zwaar, en ik zie nog een beetje wazig. Als ik uit het bed stap zak ik bijna in elkaar. Langzaam loop ik de kamer uit. ''Casper?'' vraag ik. Ik wil een asprine voor mijn hoofdpijn.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper hoorde haar met zijn overgevoelige zintuigen ook al lag ze in een andere vleugel van het kasteel. Het duurde enkele seconden voor hij vlak bij haar stond en haar in zich op nam. Ze zag er moe uit, wat normaal was na al dat bloedverlies, maar niet zo erg dat ze zou sterven of erg ziek worden. "Goeiemorgen" zei hij op een ernstige toon terwijl hij verder zocht naar enig teken dat op ziekte kon wijzen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het duurt niet lang of Casper staat recht voor me. ''Goeiemorgen'' is het enige wat uit zijn mond komt. ''Ik heb hoofdpijn...'' langzaam zet ik een stap naar voren en leun ik met mijn hoofd tegen Casper aan. ''Hele erge, heb je een asprine voor me?'' zeg ik iets later. Ik ben nog steeds erg moe en wil weer terug het bed in, maar eerst wacht ik op het antwoord van Casper.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Een aspirine, wat is dat nou weer" zei hij en moest lachen om de vreemde naam. "Waarschijnlijk weer een van die nieuwe uitvindingen." zei hij, hij sprak de woorden uit alsof ze afval waren. Mensen begonnen steeds meer vernieuwingen te maken en aan de meeste had Casper een hekel, maar hij had nu eenmaal aan veel een hekel. "Wel ik kan kruidenthee zetten, als je wilt. Ik ben zelfs zo vriendelijk geweest om bij het krieken van de dag naar de markt te gaan om daar voedsel en al die andere dingen te gaan kopen die een mens nodig heeft om te overleven." Hij wierp een blik op haar kleren die nog steeds besmeurd waren met bloed. "En het is misschien het beste dat je je ook even opfrist."

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Langzaam knik ik met mijn hoofd. Die Casper is een beetje blijven hangen in de tijd denk ik... Ik bekijk mijn kleding even die onder zit met mijn eigen bloed. Het ziet er raar uit, en het voelt ook erg raar. ''Heb je, misschien wat kleding voor me?'' vraag ik zacht. Ik hoop dat hij het heeft, maar hij is wel een jongen, en wat zou die moeten met meisjeskleding? Waarom doet Casper dit eigenlijk, waarom heeft hij me niet gewoon gedood? Waarom houdt hij me hier vast? En waaro- Veel te veel vragen voor mijn hoofd...

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ik heb nog wel iets, maar het is wel niet uit jou tijd" zei hij terwijl hij weer wegsprintte en enkele seconden voor haar stond met een lange paarse tuniek in zijn handen terugkwam. "Ik weet dat het niet bepaald de laatste mode is, maar ik heb niet echt iets anders in huis" zei hij terwijl hij haar de jurk voorhield.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik neem de jurk nog even niet aan in mijn handen, anders zou die misschien ook onder het bloed komen en dat zou nogal zonde zijn. De jurk is misschien wel niet uit deze tijd, maar hij ziet er erg duur uit. Er lijken stukjes goud in te zitten. Zou dat echt goud zijn? Ik kijk Casper even aan. ''Kan ik me ergens wassen, en omkleden?'' vraag ik zacht.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper knikte en toonde haar de weg naar de badkamer. In tegenstelling tot de vervallen buitenkant, was het kasteel binnen nog perfect in orde en had het een prima water- en afvoersysteem. Hij legde de jurk neer op de marmeren lavabo ( sorry kon niet op het echte woord komen). "Wel eehm als je me moest zoeken, ik zit beneden in de keuken" zei hij toen de deur achter zich sloot en haar alleen liet.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik doe de deur dicht en op slot. -via zo'n ouderwets schuifsclot- Ik doe mijn kleding uit en was mezelf met het water. Het verbaast me wel een beetje dat hier goed water is, maar ik ben er blij mee. Na het wassen is er veel bloed van mijn lichaam afgespoeld en doe ik de nieuwe kleding aan. De jurk past me gelukkig en hij zit nog best wel goed. Ik haal de deur van het slot af en loop naar beneden. Waar zou de keuken zijn?

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld