Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met KimmieCupp

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Nou weet je wat. Ga lekker naar de directeur en dan vraag je het en dan weet je het. Ik liep boos weg. Waarom moest iedereen het nou tot het onderste puntje weten. Trouwens van al mijn vrienden wist zij het meest. Die wisten nog geeneens dat ze dood waren! Ik wou dat ik dat gewoon kon vergeten en weer normaal kon verder leven. Zonder al die irritante mensen die altijd alles wouden weten. Ik liep verder de trap op naar de logeerkamer. Waarom waarom wil iedereen toch alles weten?

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik liep Nick achterna. 'Waarom doe je nou de hele tijd zo? Misschien... Weet je, laat ook maar.' Ik ging naar mijn kamer en deed de deur dicht. Ik probeerde te bedenken wat er nou eigenlijk met hem aan de hand was. Ik had toch gewoon recht op de waarheid. Waarom kon hij me dat dan gewoon nooit vertellen?

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik voelde me aan de ene kant wel schuldig maar, aan de andere kant ook weer niet. Ze had wel recht op de waarheid maar, nu nog ff niet. Al de mensen die het weten staren me altijd met open mond aan daar word ik gewoon gek van. Ik hoorde dat de ouders van Jessica al pratend binnenkwamen. Net toen ik de deur hoorden dichtvallen ging de telefoon. Die ging ik dus mooi niet op nemen. Trouwens het was hun huis. Waarschijnlijk was het die psychiater weer wat moest dat mens eigenlijk nou weer van mij?

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik hoorde de telefoon gaan en ik had geen zin om op te nemen dus dat deed ik ook niet. Mijn ouders waren ook al thuisgekomen en die namen natuurlijk wel op. Als Nick iets ergs heeft gedaan en daardoor een psychiater heeft, heeft hij nu dus echt een probleem en moet hij weer het huis uit. Ik hoorde mijn ouders de trap oplopen en mijn kamer binnenkwamen. Ze vroegen mij of ze wisten waarom hij een psychiater had. Ik wist dat natuurlijk niet. Mijn ouders liepen mijn kamer uit en gingen naar Nick toe. Ze vroegen het toen aan hem zelf.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Jessica's ouders kwamen mijn kamer binnen en vroegen waarom ik een psychiater had. Waarom zou ik dat aan jullie vertellen zei ik. Omdat je bij ons in huis slaapt. Ik wist dat er niks anders op zat dan het te vertellen. Ik begon te vertellen dat een paar maanden geleden mijn ouders waren overleden door een auto-ongeluk. Ikzelf zat ook in dezelfde auto maar, had het ongeluk overleefd. Omdat ik alleen een oom en tante had in Nederland verhuisde ik daar heen. Dat regelt jeugdzorg allemaal voor je. Die had ook een psychiater voor mij geregeld. Ik had niks met dat mens maar, ik moest er heen. Opgegeven moment ging ik er gewoon niet meer heen omdat, ik het een gezeik vond. En de rest weten jullie wel of kan de directeur nog bijvertellen. Ik stond op en wou weggaan maar, de vader van Jessica versperde de weg. Wat jij mee hebt gemaakt is niet mis het is alleen maar, goed dat je naar een psychiater en dus gaan we er nu naar toe. Nu?. Ja nu! Hij pakte me bij me arm en sleurde me mee. Toen we bij het gebouw aankwamen moest ik op de gang wachten want, de psychiater wou nog even praten met Jessica's vader.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik wist nu wat er aan de hand was en ik voelde me best schuldig, want ik wist wel dat hij helemaal niet naar die psychiater wou. Mijn ouders hadden aan mij gevraagd of ik mee wou en natuurlijk wou ik dat wel. We zaten nu op de gang te wachten tot we naar binnen mochten en nick zat tegenover mij. ik zat helemaal onderuit gezakt en ik keek hem een beetje schuldig aan. Af en toe keek hij terug, maar dan sloeg ik mijn ogen gelijk neer. Hij had ook zoveel problemen, vergeleken met hem had ik een droomleventje. Ik pakte mijn telefoon en was een beetje aan het twitteren, toen mijn vader de kamer uitkwam..

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Opeens ging de deur open en de vader van Jessica liep naar buiten. Hij keek een beetje zorgelijk, ik snapte wel waarom het hele verhaal had ik niet durven te vertellen. Hij zei dat ik naar binnen moest. Ik sloot de deur en de psychiater kwam gelijk naar mij toe. Ze gaf me een had en stelde haar voor en zei:''Ken je me nog?''. Ik zei heel zacht zonder dat ze het hoorden:''Natuurlijk ken ik jou jij bent mijn ergste nachtmerrie''. Ze begon gelijk te praten hoe het met me ging of ik alles al een beetje verwerkt had enz. Maar ik zat meer met mijn gedachten buiten op de gang. Zou Jessica's vader alles vertellen aan Jessica?

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
We zaten in de gang en mijn vader keek me aan alsof hij me iets wou vertellen. Ik vroeg aan mijn vader wat er was en hij zei dat Nick beschuldigd werd van het auto-ongeluk door zijn tante en oom. Ik schrok, hij zou zoiets echt nooit doen. Dat weet ik zeker. Hoe erg is het als je je ouders verliest door een auto-ongeluk die je zelf wel overleeft en dan word je ook nog beschuldigd van hun dood. Ik had wel medelijden met hem, maar hij wou geen medelijden. Hoe zou ik zoiets moeten verbergen...

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Nick? Ik schrok op en keek naar de psychiater. Ik dacht aan iets anders en waarschijnlijk had die psychiater iets aan mij gevraagd. ''Eh.. ja'': zei ik. ''Wat is er''. Ze stelde allemaal vragen en uiteindelijk kwam het er op neer dat ik moest gaan vertellen waarom ik mijn ouders had vermoord. Serieus dat had ik geeneens gedaan. Ik werd gek van dat mens en het leek wel of ze er in geloofden dat ik een moordenaar was. Ik werd boos en zei:''Wat weet jij er nou van''. Ze zei dat ze alles wist. Ik geloofden wel dat ze alles wist maar, zei kon mij toch ook niet helpen. Met al dat gepraat ik werd er gek van. Waarom is dit alles gebeurd. Ik hoop maar, dat Jessica's vader niet heeft gezegd dat ik door dat ongeluk ook nog in coma heb gelegen of dat ik altijd met mijn vader samen naar het strand ging om te surfen. Dan zou ze nog meer medelijden hebben en dat wil ik juist niet!

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Nick zat nu al bijna een uur daarbinnen en ik begon me af te vragen of dat wel normaal was toen Nick naar buiten kwam. Hij zag er heel verveeld uit. Het boeide hem vast totaal niet wat dat mens daarbinnen allemaal zei. Mijn vader stond op en nam ons mee naar huis. Thuis aangekomen zag ik dat Nick gelijk naar zijn kamer ging. Ik wou ook naar mijn kamer gaan, maar mijn vader hield me tegen. Hij vroeg aan me of ik iets wist over wat er was gebeurd met Nick en zijn ouders. Ik zei hem dat ik zown beetje alles wist wat hij ook wist behalve wat de psychiater tegen hem heeft gezegd. Mijn vader vertelde me dat volgens de psychiater Nick echt verantwoordelijk was voor zijn ouders de dood en dat hij wou dat ik moest oppassen. Mijn vader vertelde me ook dat hij wou dat ik erachter kwam of hij het ook echt heeft gedaan. Ik snapte mijn vader wel en zei hem dat ik niet geloofde dat Nick dat heeft gedaan, omdat toen we het hadden over zijn ouders dood moest hij huilen en dat waren echt geen neptranen. Ik liep naar boven en overwoog om nog even met Nick te gaan praten, maar deed dat uiteindelijk niet. Ik liep door naar mijn kamer en probeerde te gaan slapen, maar het lukte niet. Ik dacht de hele tijd aan Nick.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Toen ik in bed lag kon ik echt niet slapen. Ik zag steeds weer alles voor me hoe alles gebeurde. Waarom dacht iedereen dat ik mijn ouders had vermoord. Wie gaat zijn eigen ouders nou vermoorden? Ik in ieder geval niet! Ik wou dat ze allebei nog gewoon leefden dat we nu lekker voor de tv een film zaten te kijken. En dat mijn moeder weer bang zat te gillen als mijn vader weer een te enge film had uitgezocht. Maar ze waren er niet. Ze waren dood. Ik kon het wel uit schreeuwen. Waarom? waarom? Uiteindelijk viel ik met die gedachten in slaap. De volgende ochtend was ik al best vroeg wakker door de wekker. Ik moest weer naar die rot school. Ik kleedde me aan en liep naar beneden. Ik zag dat Jessica al bijna klaar was. Ik propte een boterham in mijn mond en pakte mijn tas met boeken. Ik zag er best tegen op om naar school te gaan maar, het moest nu een maal. Ik pakte m'n fiets en fietste al zwijgend samen met Jessica naar school. Bij school aangekomen zette ik mijn fiets op slot en gelukkig ging de bel gelijk. Ik liep naar binnen en zocht het lokaal op waar ik moest zijn en zocht een leeg tafeltje.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
De volgende ochtend op school ging ik snel zitten en hoopte dat niemand naast mij ging zitten, want ik had daar echt geen zin in. Jammer genoeg ging er wel iemand naast me zitten. Gelukkig was de dag zo om en konden we naar huis. Toen ik bij de fietsen aankwam zag ik dat nick al weg was en dus fietste ik in mijn eentje naar huis. Ik zette alleen even mijn tas neer en pakte wat geld en ging naar het winkelcentrum. Ik liep een winkel in en paste wat jurkjes.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Toen de school af was gelopen ging ik gelijk naar huis. Ik had ff geen zin in vragen. Ik fietste snel naar huis en liep naar boven. Ik zat op m'n bed een muziekje te luisteren toen ik Jessica's vader hoorden roepen. ''Nick, ben je thuis''. Ik liep naar beneden en zei ja, ik ben thuis. Je psychiater belde voor de volgende afspraak en ik heb maar, gelijk voor vandaag afgesproken dus kom je mee. Ik accepteerde het maar en ging mee. Ze hadden een briefje achtergelaten voor Jessica zodat ze wist waar we waren. We reden er heen en voordat ik het wist waren we er. Ik ging naar binnen en ze begon al gelijk te praten. Voel je je al wat beter.''Ik voelde me goed tot dat ik bij jou kwam'' zei ik zachtjes. Ze begon weer van alles te vragen en ik zie maar, een beetje ja en nee. Wanneer houd dit op dacht ik. Uiteindelijk mocht ik naar de gang en wou ze de ouders van Jessica spreken. Daar begon ze ook nog eens een heel verhaal tegen. Ik zette maar, een muziekje op en duwde de oordopjes in mijn oren.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik kwam thuis en zag een briefje liggen. Ik fietste gelijk erheen en toen zag ik Nick zitten. Hij zag me en haalde zijn oordopjes uit zijn oren. Ik zei 'Hey, hoe gaat het? Mijn ouders willen niet geloven dat door jou, je ouders dood zijn, maar ze geloven het wel. Ik heb ze gezegd dat ze je gewoon moesten geloven. Als jij zegt dat het niet zo is dan geloof ik je.'

Anoniem
Popster

Noa schreef:
''Natuurlijk heb ik mijn ouders niet vermoord''. Ik ben wel gek maar, niet zo gek. Waarom zou ik ze vermoorden? Waarom zou je ooit je eigen ouders vermoorden. Ik zou ze maar wat graag terug willen hebben. Je eigen ouders vermoord je niet! Zeg alsjeblieft dat je me geloofd. Jij gelooft mij toch of jij ook al niet? Bijna niemand gelooft mij iedereen denkt dat ik het gedaan heeft. Het werd even stil en toen ging de deur weer open. Jessica's vader en moeder kwamen dit keer met een ernstig gezicht naar buiten. Ze zeiden dat ik als ik niet het hele verhaal vertelde dat ik anders zou worden opgenomen in een kliniek. Ik ging naar binnen en vertelde voor de zoveelste keer mijn verhaal. Ik hoorde dat Jessica's ouders op de gang ook zaten te praten waar zouden hun het over hebben?
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik ga slapen tot morgen

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld