ORPG// met Dauntless - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG// met Dauntless

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriëls blik bleef steeds op haar gericht, zodat hij steeds zou weten welke kant Allison op ging. Jammergenoeg zag hij daardoor niet wat er zich onder hem bevond. Hij stapte recht in de grote metalen klauw die daar waarschijnlijk door stropers gezet was. De metalen tanden zette zich in zijn been en hij schreeuwde het uit, waarna hij op de grond ineenzakte.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik gevolgt word maar ik kan maar er maar niet achter komen of het wel echt zo is. Als ik ineens een schreeuw hoor weet ik zeker dat ik gevolgt word. Ik kijk om me heen, er moet iets mis zijn met de achtervolger anders zou hij niet schreeuwen. En als het goed mis is kan ik hem niet hier alleen achter laten. Ik zie op het eerste moment niemand, dus ren ik in de richting waar de schreeuw vandaan kwam.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël opende de klem met trillende handen, die rood werden door het bloed dat uit zijn been sijpelde. Het kostte hem veel energie zijn been te verplaatsen en het deed zoveel pijn. Hij voelde dat hij zijn bewustzijn ging verliezen en dacht dat dit het dan was, en hij hier zou sterven. Net het moment dat hij door een golf van duisternis overspoeld werd, zag hij haar ogen, Allisons ogen en toen viel hij flauw.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Het duurt maar een paar seconden voor ik mijn achtervolger heb gevonden, hij ligt iets verderop nog achter een bosje. Ik ren erheen en blijf heel even roerloos voor hem staan als ik zie dat het Gabriël was. Hij ziet mij ook en dat valt hij flauw. Snel kniel ik bij hem neer en neem hem in mijn armen zodat hij niet in het gras hoeft te liggen. Ik streel heel kort zijn wang en fluister heel zachtjes: "Niet weggaan." Daarna richt ik me op de wond in zijn been. Waarom is Gabriël me eigenlijk gevolgd? Ik pak de dolk en snijd voorzichtig een deel van zijn broekspijp weg, daarna snijd ik een stuk van mijn mantel eraf en bind het zo voorzichtig mogelijk om zijn been. Ik kan op dit moment niets doen, denk ik. Ik neem hem weer in mijn armen en streel zijn wang. Hij moet weer wakker worden, ik wil hem nog zoveel vragen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël wist niet hoe lang hij weg was geweest en eerst dacht hij dat hij in de hemel was terecht gekomen of zo iets, maar al snel zag hij bomen en struiken en herkende hij het bos. Hij voelde dat iemand hem vasthield en keek met moeite naar boven waar hij Allisons ogen ontmoette. "Je hebt me gered" bracht hij stil uit, terwijl er een scherpe pijn door zijn onderbeen trok. Hij durfde niet naar beneden kijken, want waarschijnlijk zou hij dan gewoon opnieuw flauwvallen.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik glimlach naar hem als hij zijn ogen een klein beetje opent. Ik krijg zelfs tranen in mijn ogen als hij dat zegt. "Het komt allemaal goed." fluister ik lief, maar toch weet ik niet of dat me wel zal gaan lukken. Ik weet niet eens waar ik op dit moment ben. Ik strijk in een snelle beweging een pluk blond haar achter mijn oor. Ook al is Gabriël pas net wakker ik móét het hem vragen dus doe ik dat ook: "Waarom ben je me gevolgd?" vraag ik voorzichtig en blijf hem aankijken.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Om te zien of alles wel goed met je ging" gaf hij toe. Hij voelde zich zo beroerd dat hij geen zin had om voor de zoveelste keer te liegen. Een zwakke glimlach sierde zijn lippen. "Die wond ziet er niet goed uit he" zei hij rustig al lag er een cynische ondertoon in zijn stem. Zijn hoofd voelde te zwaar om het het zelf te zien en hij wist dat hij met de seconde meer bloed verloor.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
"Waarom? Ik kan voor mezelf zorgen." Probeer ik zo aardig mogelijkte zeggen en volgens mij lukt dat ook wel redelijk. Ik laat mijn hand rusten op zijn wang. Ik antwoord niet op wat hij zegt. Ik kijk naar zijn wond en ik ben de hele tijd aan het denken hoe ik Gabriël zo snel mogelijk naar het kamp van het verzet te brengen. Ik kijk Gabe even aan en zie nu pas dat mijn hand onder het bloed zit van zijn wond en dat ik dat ook op zijn gezicht heb gesmeerd. "Je gaat het redden." Mompel ik bijna onverstaanbaar en blijf koorstachtig nadenken.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Daar wou ik gewoon zeker van zijn, als er iets gebeurde wou ik je kunnen beschermen" zei hij steeds zachter en zachter. "Kan je niemand van je school bellen" vroeg hij, want bij nader inzien had niemand haar gefouilleerd dus zou ze haar gsm nog op zak kunnen hebben.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik glimlach even. "Dat is lief." Fluister ik lief en kijk hem diep in zijn ogen aan. "Ik heb Kate al gebeld, maar toen viel de verbinding weg." Zeg ik en blijf hem aan kijken. Ik weet niet wat ik moet doen om Gabriël zo snel mogelijk terug naar het verzet te krijgen, want dat is het dichtste bij, denk ik. Ik pak even mijn mobiel uit mijn zak, maar zoals ik al dacht heb ik nog steeds geen verbinding. Voor de zekerheid laat ik het ook even aan Gabe zien. "Weet jij de weg nog terug naar het verzet?" Vraag ik voorzichtig.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabe schudde zijn hoofd. Hij had niet meer de kracht om helder na te denken. Het was best nog een leuke manier om te sterven. "Wat is eigenlijk Oliver zijn gave geworden" vroeg hij rustig, want hij kon maar beter gewoon accepteren dat hij dood ging.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik glimlach zwakjes als hij dat vraagt. "Hij is super sterk en hij kan teleporteren." zeg ik met nog steeds een klein glimlachje rond mijn lippen. Ik zucht even, als Oliver hier was dan had hij ons terug naar het verzet kunnen teleporteren. Ik ben er eigenlijk best wel jaloers over dat Oliver 2 gaves heeft, maar het heeft geen nut om daar nu over na te denken. Ik veeg even een pluk haar achter mijn oor zodat die niet in Gabriëls gezicht hangt. "Maar ik moet je wel terug naar je kamp proberen te krijgen." zeg ik voorzichtig, ondanks hoeveel pijn het jou zal bezorgen als je daar optijd bent dan heeft hij nog kans om te blijven leven, denk ik erachteraan maar ik zeg het niet. Als ik hem hier achterlaat, wat ik nu zeker niet ga doen, het verzet vindt hem en gaan dit onderzoeken dan denken ze misschien dat ik een moordenaar ben of zoiets?

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Wacht probeer dit eens" zei hij en haalde na veel inspanning een walkietalkie uit zijn broekzak. Enkele van de hoogste leiders van het verzet hadden er zo een moest het mobiele netwerk ooit plat liggen. Wie weet zou het werken.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik neem de walkietalkie aan en kijk er enkele seconden naar terwijl ik aan het nadenken ben. "Wat moet ik zeggen?" Vraag ik een beetje hulpeloos. Ik heb geen flauw idee. Ik zucht onhoorbaar, ik mag niet opgeven ook al is het onbegonnen werk om Gabe in mijn eentje terug te krijgen naar het verzet. "Praat jij alsjeblieft met ze?" Vraag ik nog steeds hulpeloos. Ik hoop dat hij daar nog genoeg kracht voor heeft.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël knikte, maar Allison zou wel de spreekknop in moeten drukken want daar was hij te zwak voor. "Help me, ik zit ergens in het bos" bracht hij moeizaam uit, maar gelukkig verstonden ze hem. Al was er nog wel een probleem iedereen had last van een enorme kater of toch de meerderheid, dus er zou wel een zoekactie naar hem georganiseerd worden, maar deze zou zeker niet opschieten.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld