Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met KimmieCupp

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik schrok me rot toen ik opeens een harde gil hoorde. Ik rende zo hard als ik kon naar de wc en trok de deur open. Ik zag Jessica naast de wc zitten en ze zag er heel broerd uit. Ik ging naast haar zitten en vroeg wat er was. Ze barstte in snikken uit en kreeg geen woord uit haar keel. Ik tilde haar op en legde haar op het bed. Naast haar zette ik een emmer neer. Ik liep naar de keuken en zette thee. Ik gaf een kopje thee aan haar maar, ze wou die niet. Ik ging naast haar zitten en vroeg opnieuw wat er was.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik lag daar op het bed en wist gewoon niet hoe ik het moest zeggen tegen Nick, ik wist het nog niet eens zeker. Nick pakte me beet, maar ik duwde hem weg. Ik stond op en liep naar buiten, tegen Nick zei ik dat ik zo terug zou zijn. Ik liep de deur uit en zag dat ik Nick verbaasd achter liet. Ik nam een taxi naar de stad en snel kocht ik wat ik zocht. Snel ging ik weer naar huis en mijn gedachte bleek te kloppen. Ik was echt zwanger..... Ik liep naar de kamer en ging op het bed liggen huilen. Nick vroeg weer wat er was en omdat ik niks kon zeggen liet ik die test zien. Nick staarde me aan en ik begon nog harder te huilen.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik wist niet wat ik moest zeggen maar, ik kon nu niet stom gaan doen. Ik ging weer naast haar zitten en troosten haar. Ik wist niet precies wat ik moest zeggen daarom hield ik mij mond maar. Ondertussen dacht ik hoe de leuke vakantie in duigen was gevallen
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kort maar, ik moet weg

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
ohw okee, doeii x
----------------------------------------------------------------------------------
Ik lag daar maar op dat bed te huilen. Het was gewoon verschrikkelijk. Natuurlijk kon ik het wel weghalen, maar dat is gewoon moord en dat is niet echt iets voor mij. Ik kon het ook nog altijd weggeven, maar ik wist niet of ik dat wel zou kunnen. Wat zou Nick er eigenlijk van vinden als ik de baby hield. Hij had nog steeds niks gezegd. Ik merkte dat ik gestopt was met huilen. Nick keek me weer aan en vroeg aan me waar ik aan dacht. Ik keek op en zei hem dat ik niet wist wat ik ermee moest doen en dat ik het gewoon niet kon geloven. Misschien was het wel een foutje, misschien klopte dit ding wel niet..

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik dacht na over haar worden. Ik wist eigenlijk niet echt goed wat ik terug moest zeggen. Natuurlijk was ik verbaasd maar, het kon natuurlijk waar zijn. Naja het was waar. We waren allebei nog maar, 18 en we zaten allebei nog op school. Niet echt op school dit jaar waren we geslaagd. Maar om daarom een baby te nemen zoiezo waren ze nog geeneens getrouwd. Daar was het veel te vroeg voor. Ik bedacht me dat ik vooral niet boos moest gaan worden want, zo hoorde een vriend niet te doen. Was ik eigenlijk nog wel een vriend? Eigenlijk was ik al bijna een vader. Natuurlijk kon dat ding niet kloppen maar, dat was zeer onwaarschijnlijk. Natuurlijk zou zo'n ding kloppen. Ik begon steeds meer aan mijn zelf te twijfelen. Maar een ding wist ik zeker als ze een baby zou krijgen dan zou ik haar steunen en het accepteren.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik bleef maar stotteren dat het gewoon niet kon. Nu begon ik weer te ratelen over mijn ouders. Toen begon ik me ineens af te vragen of het van Nick was of van die enge man. Ik hoopte natuurlijk hartstikke erg dat het van Nick was, maar ik was zo bang. Het kon gewoon niet en het mocht niet. En god, hoe moest ik dit aan Nick vertellen. En aan mijn ouders. Wat zouden die er toch van vinden. Ik moest ze eigenlijk bellen maar daar had ik nu geen zin. Ik begon verder te ratelen en merkte toen dat Nick nog steeds helemaal niks had gezegd. Ik viel stil en keek naar hem. Ik vroeg me af wat hij nu eigenlijk dacht. Wat hij er van vond. Ik vroeg: 'Nick, gaat het wel? Je bent helemaal stil. Zeg is iets.Ik wil weten wat jij denkt.'

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik was even stil. Wat moest ik antwoorden. Uiteindelijk zei ik:'' Het gaat erom wat jij er over denkt. Ik ben niet de gene in wie het kind groeit. Jij zal moeten beslissen. Als jij het wilt houden dat accepteer ik dat en dan zal ik je altijd steunen''. Was dit eigenlijk wel verstandig om te zeggen? Naja het was er uit en zij wist waar ze aan toe was. En zij wist hoe ik er over dacht. Het was immers haar beslissing. Zij moet doen wat haar het beste lijkt. En weer viel er een grote stilte.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik bleef stil. Ik zat na te denken. Ik wist wel dat ik het sowieso zou houden. Ik vertelde dat tegen hem. hij zei dat hij het begreep en dat vond ik fijn. Nu zat ik alleen nog met het probleem van wie het was en hoe ik het mijn ouders zou vertellen. Mijn ouders zouden flippen als het van Nick was en ze zouden alleen maar bezorgd en lief zijn als het van die enge man was. En ik sowieso pas over minimaal 9 maanden kunnen weten wie de vader was. Natuurlijk hoopte ik dat het van Nick was en dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven met het kindje, maar ik was echt hartstikke bang dat het niet van Nick was. Ik vroeg hem ineens of we dit tegen de politie moesten vertellen.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Op die vraag wist ik geen antwoord. Ik twijfelden de ene keer wou ik ja zeggen en de andere keer nee. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Opeens ging de telefoon, ik liep naar de telefoon en nam hem op. Toen ik hoorde wie het was verstijfde ik zowat. Het waren Jessica's ouders. Ze vroegen of ze Jessica konden spreken. Ik zei dat ze net aan het douchen was en dat ze nu even niet aan de telefoon kon komen. En dat ze hun later wel terug zouden bellen. Ik beëindigden het gesprek en legde met een verbaasd gezicht de hoorn op het toestel. Jessica vroeg wat er was en ik zie dat het haar ouders waren...

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
"Ohw, shit, ik wil ze nu dus helemaal niet spreken. Hoe komen ze eigenlijk aan dit nummer? Waarom bellen ze nu? Dat kan toch niet? Dat ze precies bellen op een moment als deze? Ohw, wat nu? Ik kan niet goed liegen tegen ze... hoe ga ik hun te woord kunnen staan. Ik wil helemaal niet met ze praten. Ik heb daar nu echt geen zin in. Ik ben moe en ik ben nog steeds misselijk. Ohw ja, we moeten ook binnenkort naar de dokter.." Ik ratelde weer. Ik was ook zo opgewonden, nerveus, blij, verdrietig, boos en al die dingen dan bij elkaar. Dit was dus echt niet goed voor me. Ik had op dit moment veel te veel stress.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik werd helemaal gek van haar. Ze begon helemaal te flippen ze begon rondjes door het huis te lopen. Het leek wel of ze gek werd. ik tilde haar op en legde haar in bed. Ik beveelde haar heel streng dat ze stil moest zijn en moest blijven liggen. Het klonk een beetje hard maar, anders zou ze te mee nog hier door haar kind verliezen. Ik liep naar de keuken en zette een kop thee. Ik zette het op een dienblad en legde er een stroopwafel bij. Ik bracht het bij haar en zei dat ik zo weer kwam. Terwijl zij zat te eten belde ik de dokter om advies. Die zei dat ik echt maar, een keer langs moest komen in het ziekenhuis. We maakte gelijk een afspraak voor morgen. Ik liep weer terug naar Jessica en ging naast haar op het bed zitten.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
"Waar ging dat gesprek over?" Hij vertelde dat we morgen een afspraak bij de dokter hadden. Ik zei oke en besefte ineens dat hij zich zorgen om me maakte. Dat vond ik wel fijn. Ik dronk mijn thee op en merkte dat de misselijkheid al weg ging en dat ik heel erg moe was. Ik vertelde dat tegen nick en ik ging liggen op het bed. Ik viel al snel in slaap. De volgende ochtend werd ik wakker omdat ik weer moest overgeven. Ik vroeg me af of de dokter kon weten, hoe lang de baby er al was, als het nog echt heel kort er is dan is er een veel kleinere kans dat hij van Nick is, maar als hij er al 2 weken was ofsow dan was hij sowieso van Nick. Ik ging zitten aan tafel en maakte ontbijt.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik pakte wat broodjes en smeerde ze voor het middageten. We hadden geen idee hoe lang het zou duren. Toen we klaar waren waren we allebei heel zenuwachtig. Wat zou ons te wachten staan. Ik pakte de tas met broodjes en deed de deur op slot. We gingen naar beneden met de lift en we hielden een taxi aan. Die bracht ons naar het ziekenhuis. Het ziekenhuis was een enorm kaal gebouw. Het zag er van buiten niet echt vrolijk uit. We liepen naar binnen en we vroegen bij de balie waar we moesten zijn. Die stuurden ons naar verdieping 2. We gingen weer met de lift naar boven en we moesten daar wachten in de wachtkamer tot de dokter ons op kwam halen. Het duurde best lang maar, uiteindelijk kwam de dokter. Hij gaf ons een hand en stelde zich voor wij deden precies hetzelfde.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik vond het dus hartstikke eng en ik wist niet wat ik ervan moest verwachten. We hadden eerst een heel gesprek en hij zei dat hij ging uitzoeken wanneer ik zwanger was geworden en wanneer de baby geboren zou worden. Ook zei hij dat we binnenkort weer terug moesten komen om een echo te maken. Nu kon dat nog niet. We mochten dus al weer snel naar huis. De dokter had gezegd dat ik stress moest proberen te vermijden. Ik was niet ziek ofsow, dus ik had geen zin om de hele tijd binnen te blijven zitten. Ik trok mijn bikini dus aan en liep met Nick naar het zwembad.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
We liepen samen naar het zwembad gelukkig was het niet erg druk en konden we rustig zwemmen. We zwommen een paar rondjes maar, we hadden er al gauw genoeg van. We liepen naar het bubbelbad en gingen daarin zitten. Nadat we lekker gebubbeld hadden gingen we weer naar onze kamer. Het was al laat in de avond dus gingen we maar, slapen. Op bed lag ik nog lang wakker. Ik zat allemaal te piekeren wat er nog allemaal zou gebeuren. Als ik al zo hard zat te piekeren hoe hard moet Jessica dan piekeren. Ik dacht nog lang na over wat er allemaal moest gebeuren maar, uiteindelijk viel ik toch in slaap.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld