Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Anoniem
Fijne paasdagen allemaal xx
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg ft. Dauntless
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Kom dan gaan we.' riep ik vrolijk ik trok aan zijn hand en pakte ook het halster van Genieve . Ik stapte een stukje later op.' Kom je er ook graag bij op?'vroeg ik aan de jongen die zichzelf blijkbaar Alexander noemde, ik dacht ineens aan de middeleeuwen toen waren er vast veel Alexanders. Ach ja, zou hij ook wel echt Alexander heten? Niemand kan die vraag beantwoorden behalve hijzelf.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander schudde zijn hoofd. "Ik wandel wel naast je" zei hij, want het idee om vlak tegen haar aan te zitten, maakte hem ongemakkelijk. Samen wandelden ze het bos door tot ze bij een oud boerderijtje aankwamen. Het zag er warm, gezellig en huiselijk uit, alles wat Alexander al zoveel jaren vermeed. Plots begonnen zijn handen te zweten en werd hij zenuwachtig, moest hij dit wel doen, wat als haar grootmoeder vragen begon te stellen. Vlak voor de deur bleef hij stilstaan.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Kom, dit word gezellig. Mijn oma houdt van bezoek, ze is heel lief.' zei ik terwijl ik eerst naar achter ging. Ik zette Genieve in haar stal en ging terug naar Alexander.
Dauntless
Wereldberoemd



"Zeker weten" zei Alexander nogal angstig terwijl hij op de een of andere manier al wist dat hij nu niet meer terug kon. Hij ademde een keer diep in en opende toen de deur, zodat Rose eerst binnen kon gaan, want dat was nu eenmaal beleefd.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Ja kom!' zei ik en trok aan zijn arm. Ik nam hem mee naar binnen:'Oma ik ben er weer en heb bezoek!' riep ik vrolijk en luid. Oma kwam direct naar ons toe, het leek of ze de jongen al kende.
Dauntless
Wereldberoemd



"Goeiedag mevrouw, mijn naam is Alexander" zei hij en stak als groet even zijn hand op. Op het eerste zicht zag Rose oma er redelijk onschuldig uit, maar de blik in haar ogen zinde hem niet.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Mijn oma is geen mevrouw hoor!' zei ik lachend. Ik vond het schattig dat hij zo beleeft was.
Dauntless
Wereldberoemd



"Ow" zei hij terwijl hij onwennig in het rond keek. Er was een kleine kachel en het huis straalde warmte en gezelligheid uit.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
Ik wilde vragen wat hij er van vond maar ik dacht dat ik dat maar beter niet vroeg.'Kom ga zitten.' zei ik lief. Ik klopte op de zetel van kom erbij.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander ging naast haar zitten, maar hij zakte wel niet onderuit in de zetel, integendeel hij zat mooi met een rechte rug zoals hem dat vroeger was aangeleerd. Rose oma kwam aan met enkele kopjes een schaaltje koekjes en een dampende theepot. "Danku" zei hij toen ze hem een kopje aanreikte.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Oma:
'Jij bent een beleefde jongen, jij lijkt hard op een jongen van toen ik jong was hij was ook zo aardig en knap, hij had de taak om de gene die hem had aangeraakt te beschermen. Hij heten Alexander, hoe heet jij ?' vroeg ik aan de jongen. Hij leek echt op Alexander.


Rose:
'Haha.' zei ik lachend.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander slikte even. "Zoals ik eerder al gezegd heb is mijn naam Alexander Pentragon, al lijkt het me gewoon toeval dat we op elkaar lijken, misschien was hij familie" loog Alex vlotjes terwijl hij nog een slokje van zijn thee nam. "Maar Rose vertelde me dat u vaak verhalen vertelt over het bovennatuurlijke, wat is u favoriet" vroeg hij om van onderwerp te veranderen.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose
'Haha, zou best kunnen.' zei ik lachend.


Oma:
'Het verhaal over het de oorlog van de elfjes.' zei ik subtiel.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander fronste zijn wenkbrauwen. "Elfjes, ik dacht dat dat vreedzame lieve fladderwezens waren" loog hij opnieuw. Eenmaal je ermee weg was was liegen een van de makkelijkste dingen om je uit de problemen te halen. "Niet dat ik elfjes wil beledigen ofzo, maar ik zie niet in hoe zij een oorlog gestart zouden zijn."
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Oma:
'Zij zijn de oorlog niet gestart, het kwam door de ruzie van de opperelf.' zei ik. Voor ik verder praten kon onderbrak Rose me.


Rose:
'De opperelf heten Kali het was een jongen, meestal is het een jongen maar soms een meisje. Kali was lief eerlijk en oprecht maar hij was snel gekwetst. Op een dag noemde een mens hem ijdel en toen werd hij boos. Zo starten de oorlog dan.' zei ik. Het kwam er ineens uit ik had het nog nooit gehoord, hoe wist ik dat?
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste