ORPG met Creepdoll - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met Creepdoll

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Jacklin
Ik maakte me klaar om naar het kampvuur te gaan. Het was een mooie zomeravond dus ik trok een simpel wit jurkje aan met mijn witte geluksketting. Zo voelde ik me veilig. Ik was blij want ik had wel weer zin in een feestje. Ik keek op mijn horloge. Het was acht uur. Ik had er eigenlijk al moeten zijn.Jammer genoeg waren een paar van mijn vriendinnen al weg en ik had geen zin om door jongens opgehaald te worden. Dus loop ik alleen naar het kampvuur toe.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Dominic:

Er was weer een feest bij het kampvuur. En dit keer zou ik gewoon rustig, vanaf een afstandje, kijken naar wat ze allemaal deden. Ik liep er heen en het was nog steeds licht terwijl het acht uur was. Natuurlijk, zomer, bleef het langer licht. Even schudde ik mijn hoofd en sloop die kant uit en ging op een tak zitten, zo had ik overzicht op iedereen die er bij was.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Jacklin

Ik kwam aan bij het kampvuur. Ik zag meteen dat er al een paar mixjes waren gedronken. Er werd mij ook een mixje aangeboden maar ik sloeg af. Ik had geen zin om dronken te worden en naar mijn camper gedragen te worden omdat ik niet meer op mijn benen kon staan. Ik ging gewoon zitten en praatte gezellig met het meisje dat naast me zat. Op het mogeven moment haalde iemand zijn gitaar te voor schijn. Ik werd uitgedaagd om te zingen. Ik zij dat ik het deed en toen de gitaar begon te spelen begon ik te zingen. Beter dan ik ooit gedaan had, ik zag dat sommige kinderen die daar zaten een beetje kippenvel hadden gekregen. Toen de laatste tonen wegstierven begon iedereen te klappen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Dominic:

Het was gezellig zo te zien, als er dan een gitaar tevoorschijn werd gehaald, en het meisje niet veel later begon te zingen. Voelde ik kippenvel op mijn huid en schudde gelijk mijn hoofd. Ik wist niet wat het was, maar het maakte mij raar voelen van binnen. Alsof ik die stem eerder had gehoord. Nog een enkele rilling liep over mijn rug heen en ik leunde tegen de boomstam aan. Het was echt gewoon jammer dat ik niemand meer om mij hen had. Al de jongens die hier eerst ook waren, van mijn soort, waren allemaal verdwenen.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Jacklin

Een tijdje later werden er weer griezel verhalen verteld. Mijn verstand zij dat ik weg moest gaan maar ik bleef zitten. Ik luisterde naar de verhalen maar ze jaagde me geen angst meer aan. Ik had mijn eigen griezelverhaal meegemaakt. Iemand vroeg aan mij of ik meeging naar het meer toe. Ik twijfelde maar zij uiteindelijk dat ik mee ging. Er ging nu toch iemand mee dus terwijl iedereen elkaar bang aan het maken was ging ik met een jongen naar het meer toe.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld