Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg w/ Starzz. ;'D.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Nick helpt me omhoog. 'Ehh, dankje,' zeg ik, 'maar ik ehh hoef niets.' Ik loop naar hem toe en ga daar zitten. Jeetje, ik ruik nu echt naar vieze modder. 'Het enige wat ik nu zou willen is water, haha. Maar ik snap dat hier dus niet echt is te vinden..' Dit gaat gewoon niet goed. Als sinds mijn vader heeft gemerkt dat ik weg was, ging het gewoon fout.. Ik heb dorst, nergens is water en iets eetbaars en ik zit onder de modder. 'Ik moet toch een uitgang vinden, ergens waar gewoon een stad ofzo staat...' zeg ik tegen mezelf. Was dit wel de goede weg? Argh, ik moet niet zo twijfelen zoals altijd en gewoon voor d eerste keuze kiezen. 'Probeer je zaklamp nog eens..?' vraag ik aan Nick. Ik ga staan en probeer te luisteren. Zelfs hier hoor ik nog geluiden.. Ik word er bang van, maar, het zal wel niets zijn.. Daar achter moet ergens een vrij pad zijn..

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik glimlach kort en open mijn tas en geef haar mijn flesje water. "hier, ik heb hem niet echt nodig. Ik kan lang zonder water" zeg ik met een glimlach terwijl ik mijn tas dicht doe.ik sluit heel even mijn ogen en luister naar de geluiden en open ze weer als ze me iets vraagt. Ik open mijn tas en haal de zaklamp eruit. "Nou, nu een beetje..." zeg ik zuchtend terwijl ik mijn zaklamp aan doe. Ik doe hem weer uit en stop hem in mijn zak. Dit kan je moeilijk gebruiken. Ik kijk even naar de pootjes van White die helemaal onder de modder zaten en begin te glimlachen. Ik aai over zijn hoofd en staar even naar Alicia. "gelukkig ben jij niet wit" zeg ik en ik draai me weer om met een zacht zuchtje. "Zullen we dan maar weer?" vraag ik en ik sta op. Even weet ik ook niet meer waar we naar toe moeten. Over deze weg, of naar die donkere weg met een super klein lichtje.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik staar verbaast naar het flesje. 'Dankje.' zeg ik met een kleine stem en neem een slok. Ik weet niet of hij dat 'wit' grappig bedoelde of gewoon als opmerking, dus zeg maar niets. Ik knik en sta ook op. 'Ja. Maar, welke kant? Ik heb ooit gehoord dat je je eerste keus heb best kon kiezen als je twijfelt. Mijn eerste keus was het donkere bos, maar met de zaklamp.. We kunnen die gebruiken als we hem nodig hebben.. Of ja ehh,' ik ken hem pas, en zeg dan al 'we', alsof we een team zijn. Ik ga verder: 'Tenminste, als we dezelfde richting opgaan en je hem wel wilt gebruiken áls we hem dan nodig hebben..' jeetje, wat sta ik nu weer te ratelen. Ik pak mijn tas en ga even in het licht staan. Ik ga sowieso voor het donkere pad kiezen, zaklamp of geen zaklamp. Ik wijs naar het pad. 'Ik ga die kant op, ik wil hier niet meer te lang blijven staan,' ik laat mijn arm zakken. 'loop je mee, of..?' vraag ik dan.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik knik op haar antwoord. "Dat heb ik ook gehoord, maar we kunnen moeilijk het donkere bos in gaan als we bijna geen licht hebben... " zeg ik zuchtend en ik staar naar boven. Ik glimlach kort als ze nog wat zegt. "Mij maakt het niet echt heel veel uit" zeg ik en ik kijk weer naar beneden. Ik kijk om me heen en twijfel kort als ze die kant op wil. "Is goed. Nou, als jij het wilt..." zeg ik en ik kijk opzij. Eigenlijk hoefde ik de laatste zin niet te zeggen, want ze vraagt het. "Oke, ik ga wel met je mee" zeg ik dan met een glimlach en ik loop langzaam het pad in. Even twijfel ik of ik mijn zaklamp nodig heb en haal hem toch uit mijn tas. Ik doe hem aan en loop langzaam verder. Als ik begin te schijnen zucht ik geïrriteerd. Hiermee kan je niks zien! Ik stop hem terug in mijn tas en kijk kort om me heen,

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Hij heet toch Nick? HAHAHAHAAHA

Alicia~

Ik denk wel dat ik hem kan vertrouwen, ookal ken ik hem nog niet echt. Ik loop het pad al naar binnen en wen al snel aan het donker. Hmm, dat heb ik altijd al gehad, snel wennen in het donker. Ik heb vroeger veel in het donker gezeten en zo moeten leven, misschien daardoor. Hij probeert zijn zaklamp, die jammer genoeg niet goed schijnt en dus nutteloos is. Ik loop toch door, licht of geen licht. Ik moet hier echt uitkomen. Ik voel iets naast me, iets met veel haar en spring geschrokken opzij, en slaak een klein gilletje. Dan hoor ik zijn honden blaf. 'White, jij bent het.' zeg ik opgelucht. 'Gaat het nog?' fluister ik naar achter. Ik denk dat hij niet veel beter in het donker ziet dan mij, daarom. Ik pak mijn tas en kijk erin. Nou, ik zie niet veel dus voel of alles er nog in zit. Een leeg flesje waar water in hoort.. Ehh ja, compleet.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
stupid me lol

Nick

Ik grinnik even als ze moet schrikken van White. "Ehm, ja hoor" antwoord ik en ik loop langzaam naar haar toe. Als ik zie dat ze haar tas opent, kijk ik haar vragend aan, maar zeg ik niks. "zullen we dan verder?" vraag ik en ik kijk naar White. White valt eigenlijk best op in het donker, nou, niet helemaal, want zijn pootjes zitten namelijk onder de modder. Ik begin kort te glimlachen en ik kijk kort naar boven, waar de takken elkaar kruizen, zodat je niks ziet. Ik loop langzaam naar voren en probeer te kijken of ik een weg zie, maar helaas zie ik niks. Ik aai White weer even en wacht op Alicia.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik rits de tas dicht. 'Ehh, ja.' zeg ik en loop rustig verder. Ik kan zien dat Nick naar boven staart, en kijk ook naar boven. Hmm, als iemand ergens naar kijkt, volg ik meestal de blik van diegene. Ik ben een raar mens, merk ik haha. Er komt opeens een gedachte in me op. Hoe zijn we eigenlijk hier gekomen? Ik wilde weglopen want ik ben mijn vader zat. Ik kwam Nick tegen in het park. Hij wilde ook weglopen, en hij had mij ook al meteen ontdekt. Nou, dat ik wegliep. Mijn vader kwam, ik raakte in paniek en vluchtte ergens heen, helemaal van de route af die ik ongeveer had gepland, en Nick volgde me. Hij deed steeds zo aardig tegen me, wat ik zelf niet gewend ben. Misschien dat ik daarom zo'n twijfels in heb had.. Of heb, weet ik niet. Maar óf ik kan me niet herinneren dat ik iets vals tegen hem had gezegd, of ik reageer gewoon anders op hem. Ik zucht een keer en merk dat ik mijn tempo met lopen een hele stap heb versneld. Ik loop rustiger en kijk om me heen.. Ik zie alleen veel bomen, en struiken. 'Weetje dat we elkaar eigenlijk heel toevallig tegenkwamen?' zeg ik dan. 'Zoiets gebeurt eigenlijk niet vaak, dat je iemand op het zelfde moment tegenkomt, met hetzelfde idee.' zeg ik erachteraan.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik glimlach kort en knik. "Dat is waar, dat komt bijna nooit voor." zeg ik met een kleine zucht en ik loop verder. Even sluit ik mijn ogen en adem ik diep in en diep uit. Ik ben erg blij dat ik White nog heb. Mijn enige vriend, waarmee ik bijna nooit om kon gaan. Tot nu. Even sta ik stil. Ik weet precies wanneer het begon. Namelijk toen ik 4 was. Nou, eigenlijk al toen ik 1 was, maar toen had ik nog een beetje hoop. Toen ik 4 was, was namelijk mijn moeder overleden. Het liefst wil ik dat niemand het weet, want dat is best logisch... Ik kijk kort achterom en besluit toch verder te lopen.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Hmm, ik heb er ook nooit aan gedacht, aan 'toevallige momenten van ontmoeting'. Ik loop toch maar weer snel, ik kan die langzame pas echt niet volhouden. Ik hoor White om me heen lopen, waar ik zenuwachtig van word. Ik heb zelf ooit een huisdier gehad, toen ik een jaar of.. 5 was, geloof ik. Zo'n lieve hond, heb ik nog nooit gezien. Als je vroeg of hij ging zitten, deed hij dat. Hij sprong zelfs met je mee als je sprong. Als je ergens heen ging, en hij mocht niet mee, kon je hem gewoon buiten laten zitten. Hij verdedigde zichzelf tegen vreemden en lette altijd goed op. Zelfs tassen kon hij beschermen. Maar hij ging mee met mijn zus toen ze verhuisde naar Australië. Ze wilde een beter leven, en hield ontzettend veel van onze hond. Ik was 5, en kon dus niets ertegen doen om Prins (Dat was zijn naam, omdat hij altijd heel groot was en lange pootjes had. 'De Prins op de hoge troon.') bij mij te houden. Wat was ik verdrietig... Ik word wakker geschud uit mijn gedachte door een tak die tegen mijn gezicht slaat. 'Au!' roep ik. Wat hebben de struiken toch tegen mij vandaag? Ik merk zelf dat Nick ook aan iets aan het denken was. Ik draai me weer om en focus me weer op de weg. 'W-wa.. Huh?!' stotter ik. Waar is al het licht heen? 'We zijn de verkeerde kant op gelopen! Het licht is weg!' roep ik naar achter en blijf stil staan. Waar moeten we nu heen lopen?

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik zucht zachtjes en sluit kort mijn ogen tot ik Alicia hoor. Ik draai me om en krijg langzaam in de gaten dat het licht weg is. Even denk ik na en zucht ik zacht. Ik heb geen idee waar we zijn en waar we naar toe moeten. Ik kijk om me heen of ik nog wel een beetje licht zie, maar nee, ik zie echt helemaal niks. Ik kijk naar beneden en besluit om te gaan zitten. Ik leun op mijn hand en weet even niet hoe we verder moeten. Ik pak mijn gitaar en staar er kort naar met een glimlach. Ik leg hem op mijn knieën en begin random wat te spelen. Al snel stop ik met spelen en staar ik vooruit. Je kan helemaal niks zien. Ik weet niet eens meer waar we vandaan kwamen en waar me naar toe kunnen! Opeens voel ik wat aan mijn benen en schrik ik kort. "Oh, jij bent het..." grinnik ik opgelucht. Zelfs White kan je nu moeilijker zien. Kort kijk ik naar Alicia en sta ik op. "Het is waarschijnlijk al avond" zeg ik en ik staar naar boven. "Waar zullen we nu naar toe gaan? IK weet het echt niet meer." Ik draai me op en loop langzaam een paar stappen vooruit om te kijken of ik dan meer zie.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Nee, nee nee.. Maar ik moest kiezen, weglopen of... Bij mij vader blijven. Ik woonde wel alleen, dus mensen die daar zóuden wonen, als ze niet... Ugh nee Alicia, niet eraan denken nu. Het werkt niet. Ik denk er toch aan.. Ooit had ik een hele familie. Met een moeder, normale vader, broers en zussen, neven en nichten, oma's en opa's die altijd op bezoek kwamen. Ik voel de tranen in mijn ogen prikken maar hou ze tegen. Ugh.. Zover het lukt, want zonder geluid rollen ze toch over me wangen. Wat een geluk dat het donker is en ik goed ben ik stil zijn, zelfs als ik dus moet huilen. Huilen.. Ik schrik als ik een muzikaal geluid hoor. Wie gaat hier nou gitaar zitten spelen?!? 'Dude?!' roep ik naar achter. Hij stopt al. Ik zie hem niet eens, ik hoor alleen White rondlopen. Het kan avond zijn, maar hebben we al zo lang gelopen dan? Ik ben vroeg vertrokken, maar ja, volgens mij heb ik echt lang gerend. 'Een gokje wagen dan.' Antwoord ik. Ik sluit mijn ogen, draai een paar keer rond en wijs een kant op. Dan open ik mijn ogen en volg de richting waar ik mijn wees. 'Pff, die kant op dan maar?' vraag ik. Ik heb geen andere ideeën.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik glimlach kort en loop die kant op. Stap voor stap heel voorzichtig, omdat je niks kon zien. Als ik een paar struiken voel sta ik stil. Ik probeer te voelen om te kijken hoe hoog hij is en merk al snel dat hij behoorlijk hoog is. Snel kijk ik naar links en naar rechts op te kijken of we daar een pad ligt. Zachtjes begin ik te zuchten en kijk ik haar aan. "Waar zullen we nu naar toe? We kunnen wel door de struiken, maar ik neem aan dat je daar niet veel zin in hebt." zeg ik en ik staar naar het linker pad. "Zullen we hier naar toe gaan?" Even begin ik te twijfelen, misschien is het daar ook wel vies, maar misschien ook weer niet. Waarom hebben we geen zaklamp ofzo... Ik staar naar beneden. Overal kan wel modder liggen, waar wij net liepen kan zelfs modder liggen. Ik sluit kort mijn ogen en loop een paar stappen naar links om te kijken of daar veel modder ligt. Als ik merk dat hier geen modder ligt begin ik te glimlachen en loop ik weer terug. "Daar ligt geen modder, nou, heel weinig in ieder geval" zeg ik met een glimlach en ik loop naar haar toe. "Ik ga het linker pad nemen, jij?" vraag ik en ik staar kort naar het linker pad.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik loop gewoon met grote stappen door, maar heb de struik niet gezien. 'Au, hij heeft doorns..' mompel ik in mezelf. Het is een lange, hoge struik. 'Nee, daar ga ik dus niet doorheen.' zucht ik. Daardoor, oh wacht, hij gaat het al controleren daar. Al snel komt hij terug en zegt dat het geen vies pad is. Of tenminste, daar komt het op neer. Goed genoeg. 'Ik ehh, loop mee.' zeg ik. Ik loop er met kleine stappen heen en voel dat het wel goed loopt, ik zak niet door de grond omdat er teveel modder ligt, of zand. Ik kijk even om me heen en knijp mijn ogen tot speeltjes, om beter te kunnen zien. Hmm, ik zie geen bomen op het pad dat we volgen, en ook geen struiken. Dit pad moet wel goed zijn, ik wil zo snel mogelijk een weg vinden om uit dit bos te kunnen. Of tenminste om licht te zoeken. Maar als het avond is... Waar vind je dan daglicht? Ik loop al een tijdje en mijn benen houden het al de hele dag niet meer, sinds ik al begon te rennen. 'Maar Nick, waar moeten we overnachten, in het bos?' vraag ik dan. Ik bedoel, overal stinkt het, er kruipt heel veel ongedierte hier en ik heb geen slaapzak bij, of een deken.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Ik zucht zachtjes als ze vraagt waar we kunnen overnachten. "Ik heb geen idee..." zeg ik, terwijl ik mijn schouders ophaal en ik staar kort naar beneden "Ik heb geen deken mee, of zo iets." Eigenlijk was het best dom dat ik het was vergeten, want als je weg gaat is je dekens een van de eerste dingen waar je aan denkt. "We kunnen beter verder lopen, hopelijk komen we dan misschien nog wel een plek tegen" zucht ik weer met een glimlach en ik loop verder. Ik hoop echt dat we nog een plek kunnen vinden, anders wordt het of op de koude, natte grond slapen, of niet slapen. Nou, zitten kan ook nog... Kort sluit ik mijn ogen en bijt zachtjes op mijn lip. Ergens zie ik dit nog niet echt als een voordeel, want we zijn nog steeds in het bos, we weten totaal niet waar we zijn, we hebben geen dekens en het is ook nog eens super donker. Ik kijk kort naar White waaraan je kan zien dat hij het ook niet helemaal geweldig vind. Ik staar om hoog om te kijken of ik licht zie. Nou, eigenlijk sterren, want meer zal je niet zien. Ik begin langzaam langzamer te lopen zonder dat ik het in de gaten heb en kijk kort om me heen. Toch was het wel beter dan thuis, ook al heb ik weinig bij me, ik kreeg toch al weinig. Ik pak het flesje drinken uit mijn tas en drink het laatste beetje op.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Ik ga zitten, modder of niet. 'Mijn benen werken zo niet meer!' roep ik. 'En nee, die heb ik ook niet..' Ik heb zo'n gevoel dat we nu hetzelfde denken. Wat stom van me dat ik daar ook niet eens aan heb gedacht. Ik loop een stukje en val dan door mijn benen. Opeens doen ze zo ontzettend pijn. Kramp. 'Nee,' zeg ik. 'verder lukt het me niet. Ik kan niet veel verder, ik heb kramp in mijn benen.' zeg ik. Ik pak de tas die ik bij heb en leg hem naast me. Achter me staat een boom en ik schijf ertegenaan. 'Ik ga proberen te slapen.. Morgen gaan we verder. Of, als we dan nog niet opgegeten zijn door de.. beesten..' ik kijk om me heen, wat niet zo veel zin heeft. Het is zo ontzettend donker. Dan moet ik proberen vroeg op te staan, dan kan ik ook veel langer lopen. Ik voel me echt vies hier op de grond, ik zit op bladeren en volgens mij heeft er iets tegen deze boom geplast. Ik ben ook nog uitgegleden in de modder toen er nog licht scheen waardoor ik plak en stink. Ik weet niet hoe laat het is en ik heb geen hor.. Ik schrik op uit mijn gedachte. 'Ik heb wel een horloge bij me!!' fluister ik. 'Oh, ik kan niets zien nu. Maar wel heel goed om te weten, de tijd..' zeg ik. Ik leun weer tegen de boom pak mijn tas op mijn schoot. Ik zucht eens diep en denk nog eens na.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld