TheCrazyWriter schreef:
"Waarom zou ik dat willen? Daar heb ik toch niets aan. Ik ben van de winter weet je wel? Ik hoef er alleen maar voor te zorgen dat het koud word, sneeuw, ijs en ik hoef geen bomen tot leven te wekken en daarbij hoort het sterven van bomen nou eenmaal bij de winter," mompelde hij geïrriteerder dan hij het bedoelde, maar Colan kende Damian waarschijnlijk goed genoeg om te weten dat niet Colan, maar het seizoen hem irriteerde. Een zucht verliet zijn lippen toen Colan zo goed als begon te huppelen waardoor hij echt als een idioot overkwam en dan te bedenken dat Colan waarschijnlijk degene was met wie Damian het beste op kon schieten, iniedergeval van de seizoens mensen. Ergens, hij kon het eigenlijk niet ontkennen, had hij ook echt bewondering voor de jongen en dan met name het feit dat hij eigenlijk altijd aardig en vrolijk bleef. Colan kon zo af en toe wel uitvallen, maar erg vaak was dat niet en die buien duurden vaak maar kort. "Kun je niet éven normaal gaan lopen? Ik schaam me kapot voor je," mopperde Damian wat eigenlijk ook maar weer bewees dat hij Colan wel degelijk mocht, want anders was Damian hem allang gesmeerd. Hij was alleen niet een persoon die dat vaak liet merken en als hij het al liet merken, moest je echt je best doen om het door te hebben. Bot zijn was gewoon zoveel makkelijker dan vrolijk en aardig zijn. Om het redelijk hoge tempo van Colan bij te houden was geen probleem voor hem, want zelf had Damian ook een redelijk hoog looptempo. Doorlopen vond hij nou eenmaal een stuk fijner dan bijna stilstaan.