Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO BACK BABY
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG - Future
Marissa
Internationale ster



Xavier:

Snel pakte ik een stapeltje nieuwe kleding toen Erena me weer terug het hokje in duwde. Daar kleedde ik me weer om en staarde even naar mezelf in de spiegel. Voor even leek ik wel... onzeker, zoals ze dat konden noemen. Ik kreeg het gevoel dat ik er beter uit moest zien voor Erena, beter dan dat ik er nu uitzag. Daarom opende ik ook langzaam het gordijn en glimlachte zwakjes. Ik kon het nu maar beter gewoon accepteren dat ik hoogstwaarschijnlijk gevoelens had, dus dat deed ik dan maar ook. Al was het nog steeds een vreemd iets. ''Is dit wel goed genoeg?'' vroeg ik, met een lach in mijn stem, maar eigenlijk was het niet geheel bedoeld als grapje.
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Ik schrok even toen Xavier het deurtje open duwde en weer naar buiten stapte. Mijn mond kon ik nog net op tijd dicht houden en liep naar hem toe, deed wat dingetjes recht en stapte weer achter uit. "Meer dan goed." zei ik toen en keek hem aan in zijn ogen. Een glimlach kreeg ik op mijn gezicht en stapte weer naar hem toe waarna ik mijn armen om zijn middel sloeg en ik mijn gezicht in de kleding verborg. Zo kon ik nu wel uren blijven staan. Rustig haalde ik diep adem en liet hem los. "Hier, trek deze nog even aan." zei ik en gaf hem een ander zetje en duwde hem terug het kleedhokje in.
Marissa
Internationale ster



Xavier:

Natuurlijk was ik opgelucht toen Erena zei dat het goed was. Lief keek ik naar haar, toen ze wat dingetjes recht deed. Eenmaal met haar armen om mij heen, legde ik ook mijn armen om haar iets kleinere lichaam heen. Zo kon ik wel voor altijd blijven staan, het voelde gewoon zo geweldig! Grinnikend ging ik terug het pashokje in en trok het setje aan, om vervolgens weer naar buiten te komen. Dit keer had ik iets chique's aan, voor speciale gelegen heden. Ik maakte een deftige buiging en stak mijn hand uit. ''Goedendag, schone dame. Mag ik u vrijgezellen op deze prachtige dag?''
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Hij kwam niet veel later het hokje uit. Weer had ik een brok in mijn keel en al helemaal toen hij een buiging maakte en zijn hand uit stak. Vele ogen waren gelijk op ons gericht en ik legde mijn hand maar op die van hem en glimlachte. "Dat mag u zeker." zei ik en grinnikte. "Kom, trek je gewone kleding weer aan, dan aan we afrekenen." fluisterde ik toen en pakte de kleding die hij had gepast uit het hokje en duwde hem met zijn normale kleding weer in. "Als je je deze kleding uit hebt, geef het dan maar." zei ik.
Marissa
Internationale ster



Xavier:

Grinnikend ging ik terug het pashokje in, kleedde me weer om in mijn normale kleding en gaf de stapel kleding aan Erena. ''Ik kan desnoods ook wel betalen? Ik heb immers geld mee gekregen!'' zei ik snel, want ik kreeg een raar gevoel bij het feit dat Erena dingen voor mij ging betalen. Voor even keek ik om me heen en zag dat best veel mensen naar ons keken. Was wat wij deden zo vreemd? Ik was gewoon vrolijk en volgens mij kon je niet aan me zien dat ik een robot was. Daar was ik voor ontworpen.
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Nadat ik zijn kleding had gekregen, vouwde ik het een beetje netjes op en liep al richting de kassa, maar al snel hoorde ik Xavier wat roepen en bleef stil staan. De ogen waren weer naar ons gekeerd en ik kuchte even. "Kom dan." zei ik en wachtte tot hij bij mij was. Als hij dat was, liep ik verder met hem naar de kassa en legde de kleding op de balie. Het was echt jammer dat de kleding zo duur was geworden voor de jongens, maar ook voor de meiden. Een zucht kwam over mijn lippen als ik het bedrag meer omhoog zag gaan en draaide mij uiteindelijk om.
Marissa
Internationale ster



Xavier:

Snel liep ik achter Erena aan en glimlachte. Het bedrag verbaasde me niet, ik was geheel op de hoogte van de actuele prijzen van elke winkel. Dus, zoals ik had gezegd, betaalde ik. Ik had genoeg geld en ook na het betalen was er nog genoeg over. De tas werd mij overhandigd en die pakte ik aan, om vervolgens mijn vrije arm aan Erena aan te bieden. ''Wat wil je nu gaan doen? Mij maakt het totaal niet uit, ik vind het al geweldig om gewoon buiten te zijn!''
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Als ik merkte dat he allemaal afgerend was, keek ik Xavier aan en pakte zijn hand vast. "Misschien gewoon wat lopen door de stad en misschien ergens gaan drinken?" zei ik en vroeg ik. Maar dan ging er even door mijn hoofd heen dat hij waarschijnlijk niet eens dronk of at. "Eh sorry." zei ik en keek beschaamd weg. Gewoon nu al vergat ik dat hij een robot was. Hij bewoog zo als een mens bewoog, sprak als een mens en gedroeg zich letterlijk als een mens. 
Marissa
Internationale ster



Xavier:

Door haar woorden grinnikte ik. Zachtjes draaide ik haar hoofd weer naar mij toe en glimlachte vrolijk naar haar. ''Schaam je niet, ik eet en drink, net zoals een normaal mens. Mijn lichaam is geprogrammeerd op het verteren van voedsel en de voedingsstoffen te gebruiken. Het is alleen niet nodig. Net zoals een vampier. Die kan ook normaal eten en drinken, maar die heeft het niet nodig.'' zei ik grinnikend en liep toen met Erena verder. 
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Ik keek Xavier aan toen hij dat zei en beet op mijn lip. Waren ze nu al zo ver dat een robot ook gewoon eten kon eten? "Eh cool." zei ik toen en glimlachte naar hem. "Oke is goed." zei ik toen en kneep iets in zijn hand die ik nog steeds vast hielt en ging wat meer tegen hem aan lopen. "Ik ga zeker vaak vergeten, zoals net, dat je een robot bent." zei ik toen en keek hem aan. Hij was een kop groter dan mij dus ik moest iets omhoog kijken.
Marissa
Internationale ster



Xavier:

Lief keek ik opzij naar Erena en glimlachte vrolijk. ''Dat vat ik maar op als een compliment.'' zei ik grinnikend en hield haar hand goed vast. Onderweg bleef ik om me heen kijken en zag aardig wat leuke zaakjes. In de vitrine van een juwelier, zag ik een prachtige ketting. Een zilveren met een rode steen. Ik vond hem perfect voor Erena en het was een leuke manier om mijn vriendschap en misschien wel meer voor haar te uiten. Dus, ik liet Erena voor even los, om de winkel in te schieten. Gelukkig was ik de enige in de winkel, dus al snel had ik de ketting te pakken. Eenmaal weer buiten, bij Erena, hield ik de ketting achter mijn rug. ''Ogen dicht.'' zei ik grijnzend en toen ze dat deed, deed ik liefjes de ketting bij haar om.
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Rustig liepen we een tijdje door de straten tot Xavier ineens mijn hand los liet en een winkeltje in liep. Niet veel later kwam hij terug en deed ik maar wat hij zei en sloot mijn ogen. Toen voelde ik iets kouds op mijn huid en opende mijn ogen, als ik toen een prachtige rode steen zag keek ik op naar Xavier en had mijn mond geopend om wat te zeggen "Ik eh, ik weet niet wat ik moet zeggen." zei ik toen sprakeloos en keek hem aan. Maar dan sloeg ik mijn armen rond zijn middel en drukte een kus op zijn wang en glimlachte. "Dank je wel." zei ik met een glimlach.
Marissa
Internationale ster



Xavier:

''Dat is waar ik voorging.'' zei ik grinnikend en sloeg mijn armen ook rond haar heen. Door de kus op mijn wang begon ik nog breder te glimlachen. ''Geen dank. Je verdient iets moois, dat past bij jou.'' fluisterde ik zachtjes in haar oor en bleef haar knuffelen. Het zou voor Erena wel aanvoelen alsof ze met een mens knuffelde, want daar was mijn huid speciaal op ontworpen.
Anoniem
Wereldberoemd



Erena:

Zijn armen voelde ik ook al snel om mij heen en voelde mij gelijk veilig. Ook toen hij dat fluisterde voelde ik mij gewoon beter. Met tegen zin liet ik hem los en pakte zijn arm weer vast. "Zullen we verder gaan, je moet nog veel meer zien." zei ik met een berde glimlach en deed mijn jas weer goed dicht toen er een best wel koude wind aan kwam zetten. Een rilling liep over mijn rug heen waardoor ik in zijn arm kneep.
Marissa
Internationale ster



Xavier:

''Is goed!'' zei ik lachend en liep samen met haar verder. Toen ze van de kou rilde, sloeg ik mijn arm goed om haar heen. Zelf had ik het totaal niet koud, maar ik kon wel weten waardoor dat zou kunnen komen. ''Wil je mijn jas ook hebben?'' vroeg ik lief, terwijl ik zachtjes over haar arm wreef, om haar zo wat warmer te krijgen. Dat zou bij mensen moeten werken, had ik gehoord. Natuurlijk wist ik dit niet zeker, maar hé, ik kon het natuurlijk wel proberen!
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste