Donnie schreef:
Ik had niets meer te zeggen en dat leverde weer een pijnlijke stilte op. Door al deze ongemakkelijke stiltes werd deze tweede schooldag er niet beter op. Ik was wel blij dat ik in ieder geval al twee mensen had leren kennen. Veel tijd om nog anderen uit de groep te leren kennen was er toch al niet, niet nu in ieder geval. Kort nadat iedereen ingedeeld was, was het de bedoeling dat iedereen naar zijn of haar eerste les ging. Daar had ik dus al helemaal geen zin in. Ik wilde een beetje op tijd in het lokaal aankomen, want dan kon ik nog kiezen waar ik wilde zitten. Want als ik laat aan zou komen, dan waren er al plaatsen bezet en moest ik kiezen naast welke vreemdeling ik zou gaan zitten. Maar als er nou niemand naast MIJ kwam zitten? Dilemma, dilemma. Ik zuchtte, waarom moest ik nou weer van school veranderen? Ja omdat ik bijzondere gaven heb zeiden ze. Maar die had ik nog niet ontdekt, dus zoveel plezier had ik nog niet op deze school. Toen kregen we het bevel naar onze eerste les te vertrekken. uiteraard kwam ik als een van de laatste in het lokaal en toen ben ik maar op het lege plaatsje naast een hele lange jongen gaan zitten.