Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO BACK BABY
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina:
Iemand die een ORPG wilt?
Thrandy
Karaoke-ster



Ik dacht even dat ze heel dom was, ik had al haar geld eruitgehaald en in de mijne gestoken. Ach ja, ze is wel dom, ik heb het geld! Ik zag Skye en liep naar haar toe. " Weet je wat, ik heb superveel geld binnengehaald.'' Ik was blij, maar gaf toch het geld terug aan Ijdelaartje, zo noemde ik haar. Ik gaf Skye dan een knuffel en zwaaide even naar Sil. Ik haatte die jongen, maar ja, hert was het vriendje van mijn beste vriendin. Veel kon ik niet doen. De argwaan tegen hem bleef maar.

Hm ik vind het niet echt geweldig... Ik ben anders gewend snap je.
Anoniem
Internationale ster



Heb je ook een stukje van hoe jij schrijft? 

Razendsnel vlogen de ogen van Talathion even naar de wezens aan tafel. Het beviel hem nooit als mensen het niet met zijn plannen eens waren, maar hier kon hij zich enigszins in vinden. 'Goed,' begon hij op fluistertoon. 'Dan zullen we iets anders moeten bedenken,' mompelde de elf, die naar zijn verzameling wapens en trofeeën liep die uitgestald waren over een lange muur. Overal hingen glimmende zwaarden, pijlenkokers en bogen. 
Het voorstel van Thorek beviel Talathion maar niets. Talathion was een trots man, iemand die niet zomaar spullen aan andere gaf. Sommige noemde hem een tikkeltje arrogant, andere konden er wel mee leven. Tweeduizend jaar leven in eenzelfde wereld was saai. Het kon de elf weinig meer schelen wat er gebeurde, maar hij moest denken aan zijn volk. Niet egoïstisch zijn, maar denken wat het volk zou willen. 
Opnieuw begon de elf wat rond te lopen door de kamer, zijn handen nu op zijn rug gekruist, zijn handen leunend op zijn onderrug. 'Goed, we zullen dan zeker moeten wachten tot Calaudra er is,' mompelde de elf, zijn hoofd afwendend naar de tafel. 
In de opening van de deur verscheen de rechterhand van Talathion. 'Na vedui! Tolo ar nin, Taurandul,' Talathion sloeg zijn arm om de schouder van Taurandul en hij trok hem mee naar de tafel, hij duwde hem op zijn eigen stoel neer en zelf begon hij weer te lopen. Hij dacht na over wat hij het beste mee kon nemen, maar dat ging niet zo gemakkelijk. Alle waardevolle spullen ging hij toch niet zomaar weggeven? Wie weet wat ze ermee gingen doen. 'We moeten in contact zien te komen met Calaudra, zo kunnen we niets bespreken!' Mompelde Talathion geïrriteerd. 'Als het nog lang duurt ga ik haar wel persoonlijk halen!'

Vind jehet erg als ik een half af iets stuk laatzien?
Thrandy
Karaoke-ster



Heb je ook een stukje van hoe jij schrijft? 

Razendsnel vlogen de ogen van Talathion even naar de wezens aan tafel. Het beviel hem nooit als mensen het niet met zijn plannen eens waren, maar hier kon hij zich enigszins in vinden. 'Goed,' begon hij op fluistertoon. 'Dan zullen we iets anders moeten bedenken,' mompelde de elf, die naar zijn verzameling wapens en trofeeën liep die uitgestald waren over een lange muur. Overal hingen glimmende zwaarden, pijlenkokers en bogen. 
Het voorstel van Thorek beviel Talathion maar niets. Talathion was een trots man, iemand die niet zomaar spullen aan andere gaf. Sommige noemde hem een tikkeltje arrogant, andere konden er wel mee leven. Tweeduizend jaar leven in eenzelfde wereld was saai. Het kon de elf weinig meer schelen wat er gebeurde, maar hij moest denken aan zijn volk. Niet egoïstisch zijn, maar denken wat het volk zou willen. 
Opnieuw begon de elf wat rond te lopen door de kamer, zijn handen nu op zijn rug gekruist, zijn handen leunend op zijn onderrug. 'Goed, we zullen dan zeker moeten wachten tot Calaudra er is,' mompelde de elf, zijn hoofd afwendend naar de tafel. 
In de opening van de deur verscheen de rechterhand van Talathion. 'Na vedui! Tolo ar nin, Taurandul,' Talathion sloeg zijn arm om de schouder van Taurandul en hij trok hem mee naar de tafel, hij duwde hem op zijn eigen stoel neer en zelf begon hij weer te lopen. Hij dacht na over wat hij het beste mee kon nemen, maar dat ging niet zo gemakkelijk. Alle waardevolle spullen ging hij toch niet zomaar weggeven? Wie weet wat ze ermee gingen doen. 'We moeten in contact zien te komen met Calaudra, zo kunnen we niets bespreken!' Mompelde Talathion geïrriteerd. 'Als het nog lang duurt ga ik haar wel persoonlijk halen!'

Vind jehet erg als ik een half af iets stuk laatzien?

Als ik er maar iets uit kan halen van hoe je schrijft dan vind ik het best, haha.
Weronika
Karaoke-ster



Gay-orpg duh yaoi~

maar ik ben te lui om een stukje te plaatsen.. ik typ er straks wel een xd

Mail ff ja ja ja

Jajajaja even Dexter afkijken dan krijg je een perv stukje
Thrandy
Karaoke-ster



Gay-orpg duh yaoi~

maar ik ben te lui om een stukje te plaatsen.. ik typ er straks wel een xd

Mail ff ja ja ja

Jajajaja even Dexter afkijken dan krijg je een perv stukje

Is goed is goed
Lefacumis
Wereldberoemd



Ik heb wel zin in een gay orpg hahahaha
Thrandy
Karaoke-ster



Ik heb wel zin in een gay orpg hahahaha

Hoe schrijf je?
Anoniem
Internationale ster



Het was nog vroeg, maar dat weerhield Eloise er niet van om eigenlijk al helemaal klaarwakker te zijn. Ze was niet zo'n type die elke ochtend tot laat in bed bleef liggen, aangezien ze haar tijd liever nuttig besteedde dan het te verspillen. Daar kwam dan nog bij dat het ontbijt ook vaak al vroeg begon waardoor ze eigenlijk verplicht waren om vroeg op te staan. Erg verassend vond ze het dan ook niet dat ze niet eens de eerste was. Het waren er niet veel, maar enkele leerlingen zaten al aan hun vaste tafel met eten op hun bord. Dat iedereen verplicht was te zitten aan zijn of haar ouder's tafel -met natuurlijk enkele uitzonderingen, omdat niet elke god zijn eigen huis, en dus ook tafel, had en niet elke halfgod werd erkend door zijn ouder- was één van de redenen dat Eloise eigenlijk altijd in haar eentje aan de tafel zat waar ze ook deze ochtend weer plaatsnam. Een andere reden hiervoor was dat ze die rust, met name op de vroege ochtend, fijn vond. Neem nou de tafel van Hermes: zelfs nu zat de tafel al aardig vol en probeerden mensen elkaar te overstemmen om zich verstaanbaar te kunnen maken aan iemand anders. Één en al chaos die straks alleen nog maar erger zal worden. Geen denken aan dat ze daar ooit weer een keer ging eten als de regels dat al toe hadden gelaten.

Steeds meer halfbloeden vulden de tafels waardoor het rumoer alleen maar toenam net als Eloise haar verlangen om hier weer weg te gaan. Honger had ze toch al niet en zin om weer te trainen had ze wel, waarschijnlijk in tegenstelling tot enkele anderen bij wie ze het woord 'lui' wel toepasselijk vond.

Dauntless
Wereldberoemd



Ik bied me aan.
Thrandy
Karaoke-ster



Het was nog vroeg, maar dat weerhield Eloise er niet van om eigenlijk al helemaal klaarwakker te zijn. Ze was niet zo'n type die elke ochtend tot laat in bed bleef liggen, aangezien ze haar tijd liever nuttig besteedde dan het te verspillen. Daar kwam dan nog bij dat het ontbijt ook vaak al vroeg begon waardoor ze eigenlijk verplicht waren om vroeg op te staan. Erg verassend vond ze het dan ook niet dat ze niet eens de eerste was. Het waren er niet veel, maar enkele leerlingen zaten al aan hun vaste tafel met eten op hun bord. Dat iedereen verplicht was te zitten aan zijn of haar ouder's tafel -met natuurlijk enkele uitzonderingen, omdat niet elke god zijn eigen huis, en dus ook tafel, had en niet elke halfgod werd erkend door zijn ouder- was één van de redenen dat Eloise eigenlijk altijd in haar eentje aan de tafel zat waar ze ook deze ochtend weer plaatsnam. Een andere reden hiervoor was dat ze die rust, met name op de vroege ochtend, fijn vond. Neem nou de tafel van Hermes: zelfs nu zat de tafel al aardig vol en probeerden mensen elkaar te overstemmen om zich verstaanbaar te kunnen maken aan iemand anders. Één en al chaos die straks alleen nog maar erger zal worden. Geen denken aan dat ze daar ooit weer een keer ging eten als de regels dat al toe hadden gelaten.

Steeds meer halfbloeden vulden de tafels waardoor het rumoer alleen maar toenam net als Eloise haar verlangen om hier weer weg te gaan. Honger had ze toch al niet en zin om weer te trainen had ze wel, waarschijnlijk in tegenstelling tot enkele anderen bij wie ze het woord 'lui' wel toepasselijk vond.


Jaa je schrijft leuk omg mail me

ok ik heb nu heel veel mensen tegelijk volgens mij, ik wil er geen 100 doen dus ik laat het hierbij.
Anoniem
Internationale ster



Het was nog vroeg, maar dat weerhield Eloise er niet van om eigenlijk al helemaal klaarwakker te zijn. Ze was niet zo'n type die elke ochtend tot laat in bed bleef liggen, aangezien ze haar tijd liever nuttig besteedde dan het te verspillen. Daar kwam dan nog bij dat het ontbijt ook vaak al vroeg begon waardoor ze eigenlijk verplicht waren om vroeg op te staan. Erg verassend vond ze het dan ook niet dat ze niet eens de eerste was. Het waren er niet veel, maar enkele leerlingen zaten al aan hun vaste tafel met eten op hun bord. Dat iedereen verplicht was te zitten aan zijn of haar ouder's tafel -met natuurlijk enkele uitzonderingen, omdat niet elke god zijn eigen huis, en dus ook tafel, had en niet elke halfgod werd erkend door zijn ouder- was één van de redenen dat Eloise eigenlijk altijd in haar eentje aan de tafel zat waar ze ook deze ochtend weer plaatsnam. Een andere reden hiervoor was dat ze die rust, met name op de vroege ochtend, fijn vond. Neem nou de tafel van Hermes: zelfs nu zat de tafel al aardig vol en probeerden mensen elkaar te overstemmen om zich verstaanbaar te kunnen maken aan iemand anders. Één en al chaos die straks alleen nog maar erger zal worden. Geen denken aan dat ze daar ooit weer een keer ging eten als de regels dat al toe hadden gelaten.

Steeds meer halfbloeden vulden de tafels waardoor het rumoer alleen maar toenam net als Eloise haar verlangen om hier weer weg te gaan. Honger had ze toch al niet en zin om weer te trainen had ze wel, waarschijnlijk in tegenstelling tot enkele anderen bij wie ze het woord 'lui' wel toepasselijk vond.


Jaa je schrijft leuk omg mail me

ok ik heb nu heel veel mensen tegelijk volgens mij, ik wil er geen 100 doen dus ik laat het hierbij.

Oke, mail komt eraan.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: