RPG ~ Angels and Demons (Doe mee, klik :)) - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

RPG ~ Angels and Demons (Doe mee, klik :))

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Lotte
Ik kijk om me heen, dit voelt echt zo fijn. Ik heb deze wereld altijd best wel gemist sinds ik een engel ben, toch ben ik best blij dat ik deze wereld mocht verlaten. Ze kunnen echt zo enorm vals en gemeen zijn soms, dat was ik dus nooit. Ik kijk Katelyn aan. 'Wat nu?' vraag ik een beetje angstig aan haar. Moeten we nu gelijk de demonen op gaan zoeken? Moeten we eerst een beetje mensen worden? Ik weet helemaal niet wat de bedoeling is. We hebben misschien wel informatie gekregen, maar dat ging mijn ene oor in en de andere meteen weer uit.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Als eerst ga ik door de poort naar boven, terug naar aarde. Wanneer mijn voet de grens over stapt veranderd mijn kleiding direct tot de kleding die een nirmaal mens zou dragen. Met een grijns stap ik een verlaten steeg in. Een perfecte plek om ineens als nieuwkomer op aarde te komen. Als ik mijn shouts maar houd ben ik blij genoeg. Ik loop helemaal de steeg in en zie er uit als een doorsnee jongen. Ik voel aan mijn hoofd en mis Iets. Mijn hoorns zijn verdwenen, iets waar ik me altijd aan gehecht had. Even brom ik waarna ik mezelf weer herpak. Hoorns zijn niet nirmaal hier, dat had je kunnen verwachten.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Elisabeth nam eerst haar mensengedaante en daarna de omgeving in zich op. Daarna keek ze naar haar mededemon. Ze vond hem toch wel leuker met zijn hoorns, al wist ze niet precies hoe dat kwam. "Wel mijn naam is Elisabeth, maar zeg maar Eliza" zei ze en stak even haar hand uit. Je zou het gewoon kunnen zien als iets om hun kennismaking mee te bezegelen, maar voor haar hield het meer in, hiermee maakte ze ook duidelijk dat ze een soort deal met een sloot, die bestond uit het feit dat die engelen demonen zouden worden.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Lotte
'Ik denk dat de demonen juist verwachten dat we eerst 'mensen' willen worden en in de menigte duiken, dus misschien kunnen we juist beter gelijk op zoek' zeg ik, misschien net iets te hard. Ik heb werkelijk geen idee waar ze zijn, maar vast niet aan de andere kant van de stad aangezien ik ze nog net een heel klein beetje kan ruiken. Ik zet een paar stappen vooruit en kijk even rond. Voertuigen met wielen, auto's genaamd. Ze zien er heel anders uit dan ik me had voorgesteld. De huizen zijn van bakstenen en de daken van vreemde dingen die dakpannen heten. Misschien kende ik ze al, misschien niet, ik vind ze gewoon vreemd. Ik kijk naar Katelyn. 'Waar wacht je op?' zeg ik tegen haar, pak haar hand en trek haar het steegje uit.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
ik schud da hand van de andere demoon en grijns. ik wend me van haar af en zicht mijn gezicht naar de grond. ''FUS.'' een windvlaag krachtig genoeg om ene volwassen man naar achteren te blazen komt uit mijn mond. ik grijns nog eens. mijn shouts heb ik gelukkig nog. ik draai me weer richting elisabeth. ''laten we ons werk doen, ik heb wel zin om een paar van mijn shouts naar ze te gooien.''

-wat haast sorry XD-

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Elisabeth knikte ernstig. Ze wou dit professioneel aanpakken en niet blijven luieren en genieten van alle aardse vernieuwingen. Ze wist dat ze een huis of appartement hadden gekregen en ook een of ander stukje plastic waar je zowat alles mee kon kopen. "Wat houdt dat precies in een dragonborn zijn" vroeg ze terwijl ze haar neus in de lucht stak. Engelen en demonen konden elkaar perfect via hun geur opsporen een demon rook de veel te zoete geur van het goede al op kilometers afstand. Toch werd het moeilijk doordat er in de loop der tijd een heel stuk mensen bijgekomen waren en het dus moeilijk was verschillende geuren te onderscheiden.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Lotte
'Gevoelens bekijken of lezen' zeg ik. Ik probeer de valse geur op te snuiven, wat nogal moeilijk word door alle mensen die hier lopen. Moesten we nou echt neergezet worden op zo'n drukke straat? Ik zet een paar stappen richting die valse geur, maar dan verdwijnt hij weer. 'We gaan ze nooit vinden' zucht ik. Ik was een opgever, een verlegen iemand, wanhopig, bang, ookal ben ik onopvallend, dan nog. Ik ben niet sterk, niet echt slim, waarom hebben ze mij dan gekozen? Ze kunnen dan wel kiezen voor de meest onopvallende, maar ik kan gewoon niks. De demonen gaan echt geheid winnen dit jaar.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
"dragonborn zijn is eigenlijk iets waarna je naar de hemal zou moeten." lach ik. "eigenlijk moest ik alle draken voorgoed doden door hun zielen in te nemen. Maar hoe meer zielig hoe meer shouts ik heb.en daar maak ik natuurlijk misbruik van." ik kijk de steeg uit en zie niet ak te veel mensen. Waarschijnlijk zo'n buurt waarin iedereen enlkaar kent. Iets wat niet zo handig is voor drie buitenstaanders. "wat is eigenlijk jullie reden tot het demoon zijn?" vraag ik nieuwschierig aan beide. Ik steek min neus in de lucht, ik ruik genoeg maar geen engelen. In welk jaar zitten we iegnelijk? Ik ruik alles behalve mens, ik ruik veel zoets, ook verschillende vloemen van overal vandaan en ik ruik geuren waar ik geen naam bij kan zetten.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Waarom ik een demon ben" zei ze en er verscheen een gelukzalige glimlach op mijn gezicht. "Wel laten we zeggen dat ik eerst een erg brave dochter was, ik offerde me zelfs op om in een fabriek te gaan werken, maar ik kwam er al snel achter dat het leven veel beter was als je voor jezelf zorgde en niet ook nog eens voor je ouders en broertjes en zusjes, dus ben ik gevlucht en heb me tot de duistere zijde bekeerd en verdiende mijn geld met duistere praktijkjes, eerst was het nogal onwennig en raar om te stelen, maar het went snel" legde ze hem uit. Het was een erg ingekorte versie van haar verleden en natuurlijk liet ze enkele belangrijke geheimen weg. Ze kende hem nu eenmaal nog maar net en zou haar geheimen dus niet opeens met hem gaan delen, daarbij hadden ze belangrijkere dingen te doen. "Ruik jij hen al" zei ze terwijl ze een willekeurige richting op liep.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Lotte
'Wacht, ik ruik iets' zeg ik. 'We zijn dichtbij' Ik zet een paar stappen naar voren en het verdwijnt weer. Als ik een stap naar achteren zet komt het weer. Ik ga opzij en de geur word sterker en sterker. 'Hierheen' zeg ik tegen Katelyn. Zal het dan echt zo zijn? Zal het zo zijn dat ik op dit moment moet gaan vechten? Ik durf het niet, gewoon helemaal niet. Ik vind het eng, heel erg eng zelfs.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
"nee, al geroken." zeg ik terwijl ik al een paar stappen naar voren doe. Ik zie dat eliza al weer verder llopt. Ik volg haar terwijl ik nog een saan mijnhoofd voel. Zucht, ineens zo zonder hoorns is het wel anders. Samen lopen we de menigte in en verstoppen we ons tussen de rest. Terwijl we beide onze neuzen in de lucht houden ruiken we niks. Natuurlijk, te veel andere neo geuren.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Elisabeth zuchtte geërgerd. "Zo vinden we ze nooit" zei ze terwijl ze moeite had alles te overzien omdat ze niet bepaald groot was. "Misschien moeten we gewoon afwachten en eens goed al de andere mensen bestuderen. Die engelen zijn hier net als ons zo lang niet geweest dus moeten ze toch wat onwennig zijn."

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Op een gegeven moment heb ik het gevoel dat ik vlak naast ze sta, maar ook kilometers van ze af sta. 'Aaaaargh' roep ik net iets te hard en zucht hoorbaar. 'We gaan ze nooit vinden' Ik plof neer tegen een boom, alsof ik het opgeef. Ik ruik ze heel sterk, maar tegelijkertijd ook weer juist totaal niet.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
"geeoon blijven zoeken." zeg ik rustig terwijl we al in de rest vande mensen gemengd zijn. "wij vinden de jieuwe tijd net zo vreemd als hun, gewoon op mensen letten die als eerples in de winkels kijken." zeg ik grinnekend, nu moeten we het zelf niet gaan doen,

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Elisabeth knikte en samen zochten ze verder, maar toen de zon onder begon te gaan hadden ze nog steeds geen enkel teken van een engel opgevangen. Eliza draaide net een steegje in en haar ogen vielen op een brandladder. "Misschien vinden we ze wel als we een beter overzicht over de stad hebben" dacht ze luidop en begon via de ladders naar het dak van het gebouw te klimmen.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld