Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG met KimmieCupp
Anoniem
Landelijke ster



Ik zag ineens de ruzie, omdat ik even omkeek of ik Nick nog zag. Ik trok mijn vriendin mee en rende erheen (zo snel als kon met mijn hakken aan) Ik zag Nick wegglijden en rende naar hem toe. Ik zag dat die man gewoon nog door bleef slaan. Ik was bang, maar rende wel gewoon naar Nick toe. Ik zag dat de politie en de ambulance kwamen en ik knielde snel bij Nick neer. Niet mijn slimste idee, want die man gaf mij ook een klap. Gelukkig werd hij weggehaald door de politie. De mensen van het ziekenhuis kwamen naar Nick toe en ze brachten hem bij. Hij deed zijn ogen even open en viel toen weer weg. De verplegers tilde hem de ambulance in. Ik mocht niet mee, maar moest blijven, omdat we allemaal werden ondervraagd. Ik stribbelde tegen, maar het mocht echt niet. Ik bleef dus maar en hoopte dat ik snel naar het ziekenhuis kon.
Anoniem
Popster



Ik werd wakker in een witte kamer. Ik kon mij niet herinneren dat ze bij Jessica thuis een witte kamer hadden. Ik keek nog een keer rond en wou gaan zitten. Maar er kwam een verpleegster aan rennen die zei dat ik moest blijven liggen. Ik vroeg wat er gebeurd was en ze zei iets over een vechtpartij. Ik wist helemaal niet dat ik gevochten had. Ze vertelde dat ik niet had gevochten maar, dat iemand mij had geslagen. Ik wist helemaal niks meer. Ik voelde dat ik weer een beetje wegleide in het zwarte gat. Ik stribbelde tegen maar, het lukte niet. Ik hoorde nog wat gepiep en mensen om mij heen rennen en toen werd het weer zwart.
Anoniem
Landelijke ster



Er kwam een agent naar mij toe en die vroeg wat er was gebeurd. Ik vertelde hem precies wat ik wist en ik moest hem mijn nummer geven. Dat deed ik en toen mocht ik weg, ik zag dat mijn vriendin ook al klaar was en ik trok haar mee. Zo snel we konden gingen we naar het ziekenhuis. Ondertussen vertelde ik haar een beetje over hoe het zat tussen Nick en mij. Al snel waren we bij het ziekenhuis. Ik liep naar de balie en vroeg naar Nick en we liepen naar die afdeling. We wouden de kamer binnengaan, maar we mochten nog niet naar binnen en toen kreeg ik ruzie met de dokter omdat ik dit belachelijk vond en dat ik vond dat ik recht had om naar binnen te gaan.
Anoniem
Popster



Ik hoorde vaag ergens wat mensen praten. Ergens heel ver weg hoorde ik 2 mensen schreeuwen. Die ene die schreeuwde haar stem kende ik. Maar waarvan? Ik bleef piekeren. Ik wou mijn ogen open doen maar, het lukte niet echt goed. Er kwam iemand naar mij toegelopen die zei dat ik mijn ogen maar, niet open moest doen. Ik hoorde dat de deur open werd gerukt en ik hoorde voetstappen. Halverwege hielde de voetstappen op. Het leek we op eens of de persoon stil stond. Ik hoorde dat er nog iemand kwam en volgensmij werd de persoon meegetrokken. Het werd weer stil in mijn kamer en ik zakte weer langzaam weg
Anoniem
Landelijke ster



'Laat me los' schreeuwde ik tegen de dokter die me wegtrok. Ik was echt boos. Ik mocht niet naar Nick toe, ik heb hem maar eventjes gezien en hij was er echt slecht aan toe. Ik liep boos het ziekenhuis uit. Mijn vriendin rende achter me aan. Ik zei haar gedag en zei dat het vanavond niet doorging. Ik liep naar huis. Ik besloot dat ik de volgende ochtend vroeg weer naar het ziekenhuis zou gaan. Ik ging al vroeg naar bed, maar het slapen lukte me niet. Ik dacht de hele tijd aan Nick. Ik vroeg me af wat hij nu precies had. Uiteindelijk viel ik toch uitgeput in slaap.
Anoniem
Popster



Het was in de kamer helemaal donker toen ik wakker werd. Ik hoorde ergens een klok 3 uur slaan dus waarschijnlijk was het 3 uur. Ik kon me nauwelijks iets herinneren wat er allemaal gebeurd was. Ik dacht mij suf maar, ik kreeg mijn geheugen niet terug. Ik bedacht dat ik misschien maar weer moest gaan slapen. Ik wou op mijn zij gaan liggen maar, dat deed zeer. Uiteindelijk viel ik toch in slaap.
Anoniem
Landelijke ster



De volgende ochtend werd ik al vroeg wakker en ik dacht aan Nick. Ik stond op en kleedde me om. Ik ging gelijk naar het ziekenhuis. Ik liep naar de kamer waar Nick was. Dit keer mocht ik wel naar binnen. Ik ging zitten naast het bed, want Nick sliep nog. De dokter kwam binnen en vertelde me dat Nick waarschijnlijk een hersenschudding had en dat ze niet zeker wisten of hij zijn geheugen nog terug kreeg. Ik schrok hier hartstikke van. als hij straks wakker werd wist hij niet wie ik was....
Anoniem
Popster



Ik werd wakker en er zat iemand naast mij. Ik groef in mijn geheugen maar, kon haar niet plaatsen. Ze begon tegen mij te praten en ik herkende haar stem. Zij was degene die zat te schreeuwen op de gang en die toen opeens binnenkwam lopen. Ik wou wat tegen haar zeggen maar, het lukte niet. Ik wou mijn ogen open houden maar, het lukte niet. Ik deed mijn ogen dicht en viel weer weg in het zwarte gat.
Anoniem
Landelijke ster



Ik schrok me dood toen ik zag dat Nick niks zei en weer wegviel. iK vroeg aan de dokter wat er aan de hand was. Hij vertelde dat Nick nog erg zwak was. De dokter wou dat ik wegging, maar ik wou echt niet. Ik wou bij Nick blijven. Hij opende zijn ogen weer even en ik stelde hem maar 1 vraagje voordat ik wegmoest. Ik vroeg of hij wist wie ik was....
Anoniem
Popster



Ik schaamde me best wel dat ik niet wist wie zij was. Zijn kende mij blijkbaar heel goed. Ik wou wat antwoorden maar, er kwam geen geluid uit mijn mond. De dokter loosde haar de deur uit en ze had nog geen antwoord op haar vraag. Ik piekerde me helemaal suf maar, ik wist het gewoon niet meer. Ik ging mezelf gewoon haatte. Ik wist gewoon echt helemaal niks meer. Ik wist geeneens hoe ik zelf heette. 
Anoniem
Landelijke ster



Onderweg naar huis had ik tranen in mijn ogen. Hij wist gewoon niet meer wie ik was. En dat was allemaal de schuld van die klote vent. Ohw, wat haatte ik die gast nu. Als Nick zijn geheugen niet terug krijgt, wat gebeurt er dan, hoe zal het dan tussen ons gaan. Eenmaal thuis liet ik me op mijn bed vallen. Ik begon te huilen. Mijn moeder kwam vragen wat er aan de hand was en ik begon nog harder te lachen. Ik vertelde mijn moeder wat er was en dat ik vanmiddag ook nog naar het ziekenhuis moest voor de baby en dat ik eigenlijk wou dat Nick daar bij was.
Anoniem
Popster



De dokter kwam binnen en zei dat er zo een verpleegster aan kwam. Na 5 minuutjes kwam de verpleegster en gaf mij te eten. Ik voelde me gelijk sterker en kon een beetje praten. De verpleegster zette mijn in een rolstoel en bracht mij naar een soort geheugentrainer. Hij vertelde wat dingetjes in de hoop dat ik mijn geheugen weer terug kreeg.
Anoniem
Landelijke ster



Ik wist niet goed wat ik moest doen. Ik voelde me niet goed. Ik miste Nick. Ik miste Nick echt heel erg. Ik wou dat hij hier bij me was. Hij had bijna altijd wel een oplossing. Alleen nu heeft hij dus een hersenschudding en hij herkende me niet. Ik belde mijn vriendin op en vertelde haar alles. Ze vond het heel rot voor me. Ik besefte dat ik naar het ziekenhuis moest voor dat gesprek. Ik liep langzaam naar het ziekenhuis en ik was bijna te laat. Ik liep het ziekenhuis binnen en ging naar de goede afdeling. Ik ging zitten op een stoel, tot ik aan de beurt was.
Anoniem
Popster



De training had erg geholpen. Ik wist nog niet alles maar, al wel veel. Het belangrijkste was dat ik weer wist die gisteren bij me zat. Ik had van de dokter gehoord dat ze op de afdeling was voor de baby. Ik kleedde me aan en wou haar verrassen. Het mocht gelukkig van de dokter omdat, het toch in hetzelfde ziekenhuis was. Ik liep alle trappen opzoek naar Jessica. Ik zag haar opeens in een gang zitten. Ze zag er eenzaam en ongelukkig uit. Zelfs toen ik vlakbij was zag ze me niet. Ze keek strak voor zich uit. Ik ging naast haar zitten en zie:'' Hoi Jessica ''. Ze keek op en vloog me zo wat om de nek.
Anoniem
Landelijke ster



'Omg, Nick, hoe komt het dat je het weer herinnert, ohw, laat ook maar, dat boeit me ook niet.' Ik kuste Nick. Ik was zo blij. Vanochtend had alles nog zo somber geleken en nu wist hij weer wie ik was. Ik mocht naar binnen. Ik trok Nick met me mee en ik kreeg te horen dat de baby ongeveer 2 weken oud was. Ik rekende 2 weken terug en dat was aan het begin van de vakantie. Ik keek blij naar Nick omdat het van hem was. Zou hij de baby eigenlijk nog wel willen. Ik dacht aan Nick en wat hij nu moest. We hebben 14 jaar op school gezeten en door die hersenschudding van hem was nu gelijk alles weg. We mochten weg nadat we alvast een nieuwe afspraak hadden gemaakt. Ik vroeg aan Nick wanneer hij weer naar huis mocht.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste