Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Dazy
Gefeliciteeeeeerd Anouk!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG met Duchess
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens beet op zijn lip. 'I-ik... ik heb haar gekend...' zei hij zacht. God, dit was echt. 'Sorry, ik moet nu echt gaan. Lange dag achter de rug, enzo...'

Lynn fronste. 'Nee, wacht even! Hoe kende u haar dan? Kende u mij en Owen ook?'
Duchess
Wereldberoemd



Duke keek hem gewoon even stil aan. Zeg het haar gewoon... 
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens glimlachte wrang. 'Owen wel...' zei hij. 'Maar... je moeder wilde me nooit meer zien... dus nog voordat je geboren was, moest ik...' 

Lynn keek hem stil aan. Haar ogen werden groot. Wat... nee. Nee, dat kon niet. 
Duchess
Wereldberoemd



Duke zuchtte zacht. Thank youuu.
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens glimlachte zwak. 'Je bent echt heel mooi geworden, Lynn...' zei hij zacht. 

Lynn voelde tranen in haar ogen opwellen. Was dit serieus? Nee, dat kon gewoon niet. Ze zette een stap achter. Om na al die jaren... dat was een te groot toeval. Het was gewoon een grap. Dat was het gewoon. 
Duchess
Wereldberoemd



Duke fronste licht en pakte haar hand. Gewoon. Omdat... Hij er was? 'Hey...'
Anoniem
Wereldberoemd



Lynn liet met haar trillende handen de boeken vallen. Dit was onecht. Het kon gewoon niet. Verward liet Lynn alles achter wat ze daar bij zich had - bye bye mobieltje in de tas - en rende de ze de winkel uit. Dit was te raar. Een droom. Of nachtmerrie? Ze wist het niet zeker. 
Duchess
Wereldberoemd



Duke keek haar verbaasd na. 'Lynn!' Hij vloekte zacht, terwijl Velia vast achter haar vriendin aan ging. Welp. Duke keek even stil naar de man. Eh... Hey. 
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens keek zijn dochter na. Zie je wel. Hij had niet het recht om nu ineens in haar leven te komen, dus was het beter als hij zou gaan. Hij pakte dan ook rustig zijn tas. Ze zouden hier alles vast goed afsluiten. 

Lynn rende gewoon ver. Heel ver. Ze had een plek nodig waar ze helder kon denken. Voor ze het wist, stond ze alleen voor haar oude huis. De plek waar ze zoveel had meegemaakt. Ondanks dat ze er nooit meer kwam, had ze nooit het hart gehad om het te verkopen en misschien kwam dat nu wel goed uit ook. Ze aarzelde even, maar liep toen naar binnen. Het was nogal stoffig en Lynn begon dan ook gelijk te hoesten. God, dit was lang geleden...
Duchess
Wereldberoemd



Duke keek hem even verbaasd aan. 'Wat doe je?' vroeg hij. Ging hij er nu echt gewoon vandoor?

Laat een zekere Italiaan lopen op weg naar zijn winkel zijn. Hij had er nogal spijt van dat hij het pokke-eind naar de andere kant van de stad gelopen had, maar eh... Het was nu even niet anders. 
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens beet op zijn lip. 'Ik kan beter uit haar leven blijven...' zei hij. 'Zoals het altijd al geweest is.'

Lynn was naar de kamer van Owen gelopen. Het meeste stond er nog, maar toch voelde het heel leeg. Ze zuchtte diep. Ze moest deze plek echt gaan verkopen... maar dan zou er al helemaal niets meer van Owen over zijn. En het was niet alsof ze het geld nodig had, de erfenis van haar opa en oma was gigantisch. Maar toch...
Duchess
Wereldberoemd



Duke trok een wenkbrauw op. 'Waarom denk je dat?'

Valentino keek even stil naar Lynns oude huis toen hij er langs liep. God, dat was al even geleden... Hij fronste licht toen hij boven licht zag branden. Moest hij...?
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens zuchtte zacht. 'Ik weet niets van haar? Ik wist niet eens dat...' Hij schudde zijn hoofd. 'Ik moet gaan.'

Lynn liet zich op het bed van Owen vallen. Als ze een vader had gehad... hoe had haar leven er dan uitgezien...? Dat was eigenlijk wel iets wat ze zich nu afvroeg. Maar ze zou er nooit achter komen. 
Duchess
Wereldberoemd



Duke keek hem even aan. 'Ze heeft niemand meer,' zei hij toen voorzichtig. 'Het is vast gewoon...' Hij keek even naar de deur van de winkel en zuchtte. 'Verwarrend voor haar...'

Valentino liep voorzichtig naar binnen - scheelde het even dat het slot niet geweldig meer was, omdat iemand -kuch- de deur ooit ingetrapt had. Stil liep hij door naar boven. Als het krakers waren, hé... 
Anoniem
Wereldberoemd



Stephens keek hem aan. 'Ze heeft jou, niet?' vroeg hij. 'In ieder geval, ze zal niets aan mij hebben. Ik ben een schrijver. Ik reis de wereld over. Het is niet alsof ze me veel zal zien.'

Lynn was gewoon gaan liggen en staarde naar het plafond. Ze had een vader... Ja duh, maar... hij leefde ook nog. En hij was hier, in de stad...
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste