ORPG met Duchess - Forum - Virtual Popstar

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio fronste licht. God, liep ze altijd zo snel? Hij haalde diep adem en begon zelf ook sneller te lopen, maar alle mensen zeg.

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
AAAAH had ze een stalker erbij of zo? Waarom hoorde ze de voetstappen sneller gaan? Toen ze een hoek om ging, zette ze het op een rennen. Voortaan ging ze rond normale tijden naar huis, help.

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio vloekte zacht. 'H-hey, wacht!' Dan maar minder subtiel. Maar hallo, hij was zo dichtbij? ;-;

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
Alsof iemand zou wachten of haar achtervolger. Thalia rende dan ook maar gewoon door. Help? ;-;=-

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio beet op zijn lip. 'Hey!' Kom op man, hij was zo close? ;-;

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
Toen Thalia weer een hoekje om ging, botste ze tegen iets, correctie, iemand op. Oh god, hadden ze haar ingesloten. Ze reek al naar haar tas voor ze keek naar wat ze voor zich had. Toen ze eenmaal keek, kon ze wel alvast een graf gaan vragen. 'L-laat me met rust!' riep ze in paniek. Ze pakte een busje pepperspray en richtte het op het groepje mannen dat voor haar stond. 'A-a-anders g-geb-b-bruik ik d-dit!'

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio fronste licht toen hij Thalia tegen iemand hoorde praten. Wat, ze waren niet alleen? Om twee uur 's nachts? Toen hij de hoek om sloeg, keek hij een aantal niet bepaald kleine mannen recht in het gezicht. En we kenden Damian, zijn broer kon ook de langste niet zijn. Fuck. Misschien was de volgende keer dat hij Thalia zag toch weer in de gevangenis. 'Laat haar met rust.'

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
Thalia keek verbaasd met haar trillende lichaam opzij. 'E-emilio...?' Wacht, was hij degene die achter haar aan zat? Ze snapte er niets meer van en ze was te bang om er over na te denken.

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Nadat de mannen besloten hadden Thalia inderdaad met rust te laten en voor onbeleefde opdonder te gaan die hun onderbroken had, mocht Emillio laten zien dat lengte niet het enige was dat hij en zijn broertje gemeen hadden. Alleen was Em er niet altijd even trots op, maar afijn. Nadat een enkele van de mannen naar de grond gezakt was, en de anderen het maar op een lopen gezet hadden, knielde hij bij Thalia neer. Hij veegde met zijn mouw langs zijn neus, die redelijk was gaan bloeden, en stak zijn andere hand naar haar uit. 'Hey...'

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
Thalia wist niet goed wat ze moest vinden van deze situatie. 'J-je neus bloedt...' merkte ze op. Nee, bedankt captain obvious. 'G-god, het sp-pijt met z-z-zo... I-ik... g-g-gaat h-het?'

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio lachte zacht. 'Nogal, ja.' Hij schudde zijn hoofd en hielp haar overeind. 'Dat kan ik beter aan jou vragen. Alles oké? Hebben ze iets gedaan?'

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
Thalia schudde haar hoofd. 'N-nee... ik d-d-dacht a-alleen... W-was jij d-d-degene d-die a-a-achter me...? S-sorry, i-i-ik... i-ik...' Welp, voorlopig zou er geen nuttig woordje uit haar komen.

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio beet op zijn lip. 'Ja, klopt... Sorry, ik...'

Anoniem
Wereldberoemd

Rye schreef:
Thalia aarzelde niet en omhelsde hem. 'G-god... i-i-ik b-ben zo b-blij d-d-dat j-jij het w-was...'

Duchess
Wereldberoemd

Duchess schreef:
Emillio keek haar even verbaasd aan, maar omhelsde haar toen terug - voorzichtig zodat hij geen bloed in haar kleren kreeg. 'Het is al goed, ze zijn weg...'