Pride schreef:
W.I.P
(?) = Nog niet zeker
Naam: Syth (?)
Leeftijd: 19, hoewel hij in het echt natuurlijk vele jaren ouder is.
Innerlijk: Syth was in zijn levende jaren een doorsnee jongen uit een nogal vreemde cultuur. Als de oudste zoon van het hoofd van het dorp waar hij in woonde, werd hij altijd als een prins behandeld. Hij kreeg alles wat hij wilde, kwam overal mee weg en iedereen deed vriendelijk tegen hem. Syth vertrouwde het allemaal voor geen meter, maar speelde mee om niet wantrouwen op te roepen bij zijn dorpsgenoten. Hij had er ook echte vrienden waarmee hij alles kon delen en vermaakte zich eigenlijk wel. Op mooie dagen reed hij op zijn paard naar de stad naast hun dorp om daar door de winkelstraten te lopen, geld te geven aan bedelaars en af en toe een woord te wisselen met Marianna, de dochter van de smid, op wie hij hopeloos verliefd was. Zeven december 1794 veranderde zijn normale leventje echter en kwam hij erachter dat zijn wantrouwen al die tijd correct was geweest. De enige reden dat mensen hem zo goed behandelden al die jaren en dat hij vrienden had, was dat hij bij zijn geboorte was uitgekozen als levend offer. Op de dag dat hij negentien werd, zou hij ritueel worden geofferd aan Satan. Nou is het grappige dat het niet een normaal 'Kom laten we zijn hoofd afhakken, zijn bloed drinken en dan alles verbranden' ritueel was, nee. Zijn linkeroog werd uitgesneden en zijn wijsvingers werden afgehakt. Tanden en nagels werden uitgetrokken, vingers werden gebroken en vlees werd verminkt. Zijn lichaam werd opgesneden en er werden steeds meer organen, en gewoon vlees, uit en van zijn lichaam gehaald. Zijn vlees werd opgegeten, in het vuur gegooid of begraven. Uiteindelijk werd alles wat er nog van hem overbleef, botten en spieren, begraven waarna er een grote steen op werd gelegd. Het was alsof hij nooit had bestaan, hij was vergeten en er werd nooit meer over hem gesproken. Oh, wat ik misschien was vergeten te zeggen; tijdens het ritueel zelf was hij voor het grootste gedeelte levend en bij bewustzijn. Hij rook zijn eigen bloed, voelde hoe hij werd opgesneden en verminkt, gilde tot hij geen stem meer had. Pas op het moment dat het mes wat zijn lichaam opensneed, als nadat zijn oog was uitgesneden en dergelijke, zijn onderbuik had bereikt, verloor hij het bewustzijn en stopte zijn hart. Je kunt begrijpen dat dit allemaal ontzettend veel pijn heeft gedaan, dat het een gruwelijke, onmenselijke dood was. Je kunt dus ook begrijpen dat hij niet blij was toen hij uiteindelijk zijn ogen opende in een nieuwe plek, maar nog steeds de pijn, angst en vernedering kon voelen van zijn vorige leven. Zijn lichaam was weer een geheel, hoewel het niet helemaal hetzelfde was. Het leek alsof zijn lichaam een grote schoonmaak had gekregen waarbij alles grondig was nagekeken; geen littekens of lelijke plekken meer.
Momenteel is Syth een wantrouwende engel. Hij staat gebukt onder de pijn van zijn verleden, zondert zich snel van mensen af en is niet altijd even spraakzaam. Toch stelt hij zich soms open voor anderen en dan blijkt hij opeens een hele warme, aardige en behulpzame jongen te zijn. Hij heeft nooit iemand verteld van zijn verleden trouwens, hoewel hij dat misschien nog wel ooit doet. Hij heeft een nogal raar gevoel voor humor. Hij kan nogal sarcastisch overkomen en maakt ook vaak flauwe grapjes. Hij is absoluut geen sadist, wat je wel kunt begrijpen met zijn verleden, maar ook geen masochist. Hij gaat gevechten echter niet uit de weg en is een goede vechter. Hij geeft nooit op en staat op waar anderen zouden blijven liggen.
Soort: Engel
Kracht: Transformatie (Het kunnen veranderen van zijn lichaam/uiterlijk en wapens) (?)
Kernemotie: Pijn
Extra:
Uiterlijk: (?)
