Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Anoniem
Verassing voor iedereen(tot de 8ste): 0hL00k$pr!ng@ndBunnys!?
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
10 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg ft. Dauntless
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander knikte. Hij kende dat meisje maar al te goed, dat was zijn zus Elisabeth geweest en zijn alles elfen dan uitgemoord" vroeg hij al wist hij dat het niet zo gegaan was. Ze waren gewoon verdwenen plots. Niemand wist meer waar ze nu precies waren, er waren geruchten dat ze in een andere soort dimensie leefden en dat er ergens op aarde poorten waren die naar daar leidde, maar deze werden zwaar bewaakt door speciale elfen, lokkers genaamd. Ze hadden de gave de geest van mensen te manipuleren en wanneer een mens te dicht bij de poort kwam zorgden zij ervoor dat ze helemaal afdwaalden en lieten ze hen vergeten dat ze een elf gezien hadden, meestal herinnerden ze zich dat ze een gewoon lichtje volgde.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Oma:
'Neen jongenman, en hoe heten je nu weer?' vroeg ik, ik was het al weer vergeten ik had geen goed geheugen ik was al heel oud.


Rose:
Ik lachte, maar was best bezorgd.' Oma misschien moet je nu maar je dutje doen?' stelde ik voor. Ze ging akkoord dus ik hielp haar naar boven. Ik kwam terug als oma sliep en ging naast Alexander zitten.
Dauntless
Wereldberoemd



"Je hebt een aardige oma" zei Alexander die zich zorgen maakte, die vrouw wist veel, misschien zelfs teveel. Toen hij naar buiten keek zag hij dat de zon al lang onder was. "Misschien moet ik ook maar eens naar huis gaan" zei hij rustig.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Aww.' zei ik sip. Ik wou dat hij bleef slapen ofzo, ik was anders alleen als oma sliep. Dan zat ik daar maar voor de tv, rustig te niksen.
Dauntless
Wereldberoemd



"Sorry, maar ik kan hier niet blijven, ik zou jou en je oma enkel maar ten last zijn, daarbij al mijn kleren liggen nog thuis" zei hij en glimlachte. Eigenlijk bezat hij helemaal niet zoveel kleren en andere spullen, omdat hij de mensen en dus ook winkels gemeden had bestonden zijn outfits meestal uit een jeans en een t-shirt in een kleur.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Aw, oke.' zei ik. Ik deed voor hem de deur open.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander wandelde door haar tuin terug richting het bos. Het was waarschijnlijk een vreemd zicht, want niemand wist dat er iemand in het bos woonde. "Spreken we morgen af" zei hij toen hij aan de bosrand was gekomen.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Is goed.' zei ik zacht. Ik keek hem na toen hij stap voor stap wegliep. Ik wist niet waarom maar hij was speciaal. Ik voelde iets dat ik nog nooit eerder had gevoeld.  Ik wou gewoon niet dat hij wegging. Hij was zo anders als iedereen dat ik kende. Ik kon niet wachten om hem weer te zien. Ik stapte verder naar mij thuis het werd laat, dus ik wou nog even in het bos zitten ik vond het zo leuk. Ik hield van de bomen, de bloemen en de dieren. Dus ik ging erheen en ging tegen een boom zitten. Ik viel rustig in slaap tegen de boom. Ik werd na een uurtje wakker en keek op mijn gsm. Ik vertrok terug naar huis maar onderweg hoorde ik een schot. Ik ging kijken wat er was. Een jager had in de poot van een hert geschoten. Ik ging erheen. Ik ging bij het hert liggen en legde mijn hand op de schotwond van het arme dier. De jager kwam naar me toe en was blij dat het raak was. Ik zei dat ik het hert naar huis ging nemen om te verzorgen. In dit bos was het verboden te jagen dus ik kon hem aanklagen. Omdat hij dat niet wou hielp hij het hertje mee naar mij thuis te brengen. Als ik thuis was aangekomen pakte ik het verband en deed het rond de grote bloedende wond. Ik pakte ook een kom water en legde het voor hem. Daarna pakte ik nog wat eten en deed het in een andere kom. De kom zetten ik naast het drink bakje waar hij het allemaal op kon eten en drinken.

----------------------------------------------

Ts??
Dauntless
Wereldberoemd



Ja, is goed naar de volgende morgen?
________________________________________
Alexander sliep zoals gewoonlijk erg moeilijk en werd vaak geteisterd door nachtmerries over zijn verleden. Gelukkig had hij de dieren in het bos nog die hem bijstonden en dan had hij het met name over Astra, Feder, Moon en Key. Natuurlijk kon hij het wel met alle bosdieren vinden maar die vier waren degene die hij al het langst kende en vaak met hem meereisden. Eerst was er ook nog een beer bij geweest Furret, maar hij was nog niet zo lang geleden gestorven en Alex wist dat dat met de andere dieren ook zou gebeuren. Toen hij buitenkwam werd hij al opgewacht door een kleine zwaluw die zich op zijn schouder nestelde, Astra. "Hey meisje" zei hij en streek met zijn vinger over haar vleugels terwijl hij naar Rose huis wandelde.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Ja
---------
Ik werd in de ochtend vroeg wakker en ging meteen kijken naar het hert. Het zag er al super uit. Ik deed mijn hand erover en het ging nog beter met het hertje. Ik vond het vreemd. Ik liet het diertje terug in de natuur vrij en wachten voor mijn deur op Alexander.
Dauntless
Wereldberoemd



Feder fladderde verward toen ze naar het huis van Rose wandelden. Alexander legde haar alles uit en gelukkig kalmeerde ze een beetje al was ze nog steeds wantrouwig, dat kon hij gewoon voelen. Toen hij bij haar deur kwam zag hij net nog een hert het bos in wegspurten. Hij belde aan en wachtte tot Rose open kwam doen.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
Ik hoorde de bel, ik keek in de spiegel. Ik was klaar dus ik rende naar beneden en deed open.'Hey.' zei ik zacht.
Dauntless
Wereldberoemd



"Hey, ik stoor toch niet" vroeg Alexander want eigenlijk hadden ze helemaal niet afgesproken om hoe laat ze elkaar weer zouden zien en het was nog aan de vroege kant.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Tuurlijk niet!' zei ik lachend.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander glimlachte. Het was een beetje een onhandige glimlach, aangezien hij al zo lang niet meer gelachen had. "Dus heb je zin om iets te doen vandaag" stelde hij voor want ze konden niet heel de tijd binnen blijven.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste