ORPG - Qwaser - Forum - Virtual Popstar

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha:

Ik luisterde naar wat zij zei en knikte. "Avond wandelingen doe ik ook zeg ook maar, dat is tijdens Demonen zoeken" zei ik toen en stond weer op. "Zal ik je naar huis brengen?" vroeg ik toen. Dan begon ze over het vervormen van dingen. "Het is lastiger als je denkt" zei ik, "Maar nu ik langer dit doe, weet ik precies kan vervormen en wat niet" zei ik toen, even haalde ik diep adem en keek haar nog steeds aan. "Heb je de pendel nog?" vroeg ik toen aan haar, "Want ik wil dat je die om je nek doet, het geeft aan als er Demonen in de buurt zijn" zei ik toen. Ik kon er namelijk wat aan veranderen waardoor het kon reageren. "Wacht even" zei ik en liep toen naar een kastje en begon er wat in te rommelen, dan haalde ik er een leren touwtje uit en liep terug. Stak mijn hand op en wachtte tot zij die in mijn hand legde zodat ik het er omheen kon binden.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik nam het leren touwtje van Sasha aan en bond het om de pendel. Ik hing de pendel om mijn nek heen en keek Sasha aan. Even dacht ik na waarna ik zei ''Wat moet ik doen als ik merk dat er demonen in de buurt zijn?'' vroeg ik, want eigenlijk had ik geen idee wat ik dan zou moeten doen. In aanval gaan zou dom zijn, Sasha roepen zou een optie zijn, en wegrennen? Geen idee.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha:

"Ik merk het ook" zei ik en tikte op mijn oorbel. "Deze begint rood te gloeien als er een Demon of andere Qwaser in de beurt is" zei ik. "En jou pendel gloeit dan ook rood, en weet ik waar ik moet wezen" zei ik met een glimlach. Eigenlijk moest iedereen er een, maar dan raakte ik eigenlijk in de war, 1 was genoeg. "Heb je trek?" vroeg ik toen, want zelf heb ik ook aardige trek, het was in de middag dus het was logisch. "Waar heb je zin in? Ik heb noodles, brood..." begon ik als ik in de kast dook van het keukentje. "met beleg natuurlijk, yoghurt. Dat was het eigenlijk" zei ik en keek haar aan.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
\"ik heb wel zin in noodles\" zei ik en ik keek nog wat rond. Mijn eigen huis zelf was veel groter, maar toch had dit hier wel alle benodigheden om goed te kennen leven. Ik glimlach even en sta dan op. \"sorry, maar waar is de badkamer?\" vroeg ik aan Sasha. Hij wees me de weg. \"dankje\" zei ik en ik liep de badkamer in. Het was klein, maar toch groot genoeg om je ding te kunnen doen. Met wat water uit het krqantje waste ik mijn gezicht. Het deed ne goed.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
\"ik heb wel zin in noodles\" zei ik en ik keek nog wat rond. Mijn eigen huis zelf was veel groter, maar toch had dit hier wel alle benodigheden om goed te kennen leven. Ik glimlach even en sta dan op. \"sorry, maar waar is de badkamer?\" vroeg ik aan Sasha. Hij wees me de weg. \"dankje\" zei ik en ik liep de badkamer in. Het was klein, maar toch groot genoeg om je ding te kunnen doen. Met wat water uit het krqantje waste ik mijn gezicht. Het deed ne goed.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha:

"Door die deur" zei ik als ze vroeg waar de badkamer was en zag haar die kant uit lopen. Dan begon ik met warm water op zetten en deed de noodles in een kom. Niet veel later was het water warm en schonk het in de kommen, liet dat een paar minuutjes staan tot zij terug was. Zelf was ik naar het raam gelopen en keek naar buiten. Met mijn hand ging ik even over mijn wang, maar al snel liet ik die hand weer zakken en bleef naar buiten staren. Ik zal er alles aan doen om haar te beschermen, ik wilde niet dat het zelfde gebeurde met iemand anders. Zij was nog jonger dan Mufayu. Het was nog geen 1,5 jaar geleden gebeurd.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Nadat ik me had opgefrist liep ik weer naar de woonkamer toe. Ik glimlachte toen ik de kom met noodles zag. Ik keek ernaar. 'Zijn die voor mij?' vroeg ik rustig met een glimlach. Toen ik begreep dat het inderdaad die van mij was pakte ik het kommetje op en begon ik te eten. 'Lekker, dankje' zei ik tussen het eten door. Het was dan wel simpel voedsel, maar het was wel lekker. Vaak waren de simpelste dingen nog lekkerder dan de dingen uit een vijf sterren restaurant. Tenminste, dat vond ik.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha:

Ik draaide mij om als ze terug kwam en knikte. "Ik had nog niet voor mij zelf gepakt" zei ik toen en pakte de mijne ook. Dan ging ik op de vensterbank zitten en begon rustig te eten. "Mooi dat het lekker is" zei ik met een glimlach. Even zuchtte ik en keek weer naar buiten. Even lette ik niet goed op, en voelde toen het warme water over mijn kleding komen en zuchtte. Stapte van de vensterbank af, zette de kom op de tafel, dan liep ik naar de badkamer en trok mijn shirt uit, maar vergat een schoon shirt te pakken uit de kast en liep terug de kamer binnen.

wbw

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Terwi ik mijn noodles verder op at nam Sasha er ook wat voor zichzelf. Ik hield mijn lach in toen hij ermee knoeide. Hij liep naar de badkamer toe. Ik at mijn.noodles op totdat de hele kom leeg was. Ik zag dat Sasha shirtloos terug kwam. Zodra ik zijn sixpack zag voelde ik gelijk dat ik begon te blozen. 'j-je bent volgensmij vergeten een ander shirt aante doen' zei ik wat zacht. Ik moest wel toegeven dat hij een mooi bovenlichaam had.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha:

Ik keek haar aan en opende de kast "Ik was er één vergeten te pakken" zei ik en pakte er een gemakkelijk zwart shirt uit en trok die weer aan. Haar wangen waren iets blozig en glimlachte. "Wat is er?" vroeg ik toen en pakte mijn kom met noodles op en begon dat veder te eten, dan dronk ik al snel het vocht op en bleef haar nog steeds aan kijken. Maar dan merkte ik dat mijn oorbel op gloeide en schudde mijn hoofd. "Ik moet..." zei ik en wees naar buiten. "Als je wilt, kan ik je eerst naar huis brengen?" vroeg ik terwijl ik mijn jas pakte die ik altijd aan had tijdens het jagen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
"Oh, er is niets" zei ik met een glimlach en mijn gezicht keerde al weer terug naar zijn normale kleur. Ik keek hoe Sasha zijn noodles op at en glimlachte opnieuw. Na een tijdje begon de oorbel van Sasha weer te gloeien. Alweer? Dacht ik. Ik had nooit verwacht dat er hier zoveel demonen waren. Sasha vroeg of hij me eerst naar huis wilde brengen. "het zou wel fijn zijn,en aardig, maar ik denk dat de demoon verslaan belangrijker is. Het is veiliger voor iedereen als je hem zo snel mogelijk verslaat, dus ik ga wel alleen naar huis" zei i.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha;

Ik liep naar haar toe en stak mijn hand uit. "Dan breng ik je eerst thuis" zei ik en glimlachte. Als ze mijn hand had gepakt, nam ik haar op mijn rug, opende het raam en sprong naar buiten. "Houd je vast" zei ik en sprong toen zo op een ander huis en ging snel richting haar huis. Mijn oorbel gloeide nog steeds, en ook meer, nee, als het vlak bij haar huis was, kon ik haar beter hier nu laten. "Heb je iemand hier in de buurt die je kent?" vroeg ik en bleef toen stil staan. "Want ik denk dat het bij jou huis in de buurt is, en ik wil niet dat je weer gewond raakt" zei ik.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Sasha liep met mij over de daken heen. De wind was te voelen en die voelde fijn. Sasha vroeg of ik iemand kende hier in de buurt. Ik antwoordde hem ''Mijn huis ligt nogal afgelegen. Ik ken wel mensen in de omgeving, maar echt een goede band met ze heb ik niet.'' zeg ik. ''Ik wil je wel helpen, maar ik ben niet bepaald de sterkste als het om vechten met demonen gaat, dus ik weet niet of dat wel zo verstandig is'' zeg ik rustig.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Sasha:

Toen ze dat zei, zette ik haar op haar eigen benen. "De Demonen zijn vlak bij jou huis" zei ik en keek er heen. "Ik weet niet wat ze van plan zijn, maar waarschijnlijk door de geur van je bloed door die wond, weten ze waar je woont" zei ik en zuchtte. "De komende jaren zijn ze slimmer, en ook sterker geworden lijkt wel" zei ik toen zacht. Dit moest maar snel gebeuren, ik nam haar uit eindelijk toch maar weer op mijn rug, en snelde naar haar huis.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik zei niets toen Sasha vertelde dat de demonen wisten waar ik woonde, maar diep van binnen vond ik het best eng. Het gaf een onveilig gevoel. Hoe zou ik zo nog normaal kunnen slapen in mijn huis? En wat als ze me ook al ruiken als ik gewoon in mijn huis ben? De gedachte alleen al is akelig. Ik ging weer op de rug van Sasha en bereik zo mijn huis. "is er misschien iets wat ik kan doen om je te helpen?" vroeg ik. Ik wilde niet totaal nutteloos zijn. Ik wilde nietovekomen als een bang klein meisje.