Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
10 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG - Secret
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

Ik liet mij zelf maar aan de kant duwen en bleef hem aan kijken, en nu opeens weer lief doen. Ik snapte het niet. Wat maakte het uit, ik draaide mij om, stak mijn handen in mijn zakken, en liep van hun weg. Dorst had ik gekregen, en wilde hun niet bijten. Als ik dan uit het zicht was, ging ik razend snel terug naar mijn huisje en trok de kast open, pakte een grote fles met dieren bloed en dronk die als een gek leeg, mijn ogen waren rood gekleurd en keek in de spiegel. Hopelijk had Demien het niet gezien, want zelf had ik mij even kort niet onder controle.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Ik voel Damians sterke armen om me heen. Ik wil dit niet. Ik bevrijd me uit zijn greep en kijk hem nog even aan. Ik zie dat Jon weg is gegaan. En gelukkig waren we al een eindje van de groep, anders hadden ze het hele tafereel kunnen bekijken. "Laat me met rust." Zeg ik zacht en loop van hem weg. "Slet." Hoor ik hem nog sissen en al snel begin ik te rennen naar huis. Ik kan er niets aan doen dat ik begin te huilen maar op de een of andere manier voelt het niet verkeerd om te huilen, maar ik wil niet dat iemand me zo ziet.
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

Eindelijk keerde mijn bruine ogen weer terug en sloot mijn ogen, liet mij zelf op mijn bed vallen en staarde naar het plafon en dronk nog een paar slokken van het bloed en gooide toen de lege fles tegen de muur aan. "DAMN!" schreeuwde ik zo wat en kwam weer over eind. Ging met mijn handen door mijn haar en staarde nu naar het raam en door naar buiten. Dan stond ik op en balde mijn vuisten, ging bij het raam staan en opende die. Waarom was dit? Alleen omdat Nathalie op iemand leek die ik van ver vroeger kende.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Als ik thuis ben zak ik tegen de deur door mijn knieën. Zo blijf ik even zitten en leun tegen de deur. Jon was er wel erg snel bij. Zou hij ons hebben afgeluisterd? Nee, ik denk niet dat hij zo'n soort persoon is. Ik zucht even. Waarom deed hij niets? Ik vind dat hij had moeten ingrijpen. Hij kwam er dan wel tussen staan, maar dat was dan ook wel alles. De lafaard.
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

Ik moest niezen en zuchtte, iemand dacht of sprak over mij, wat maakte het uit. Ik klom uit het raam en sprong op het dak en keek over de huizen uit, er was echt veel veranderd hier. Dan ging ik zitten en bleef voor mij uit kijken, de dag was nog jong, wat zal ik doen? De school kon niet voor een paar weken, of maanden. Het bos was ook geen optie. Weer kwam er een zucht over mijn lippen, naar Nathalie gaan was ook geen optie. Waarschijnlijk vond ze nu dat ik een lafaard was omdat ik niks deed, maar ik doe het ook liever niet misschien de volgende keer.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Ik sta langzaam op en betrap mezelf erop dat ik helemaal tril. Ik vind het verschrikkelijk om te huilen, ook al doe ik het best vaak. Ik zucht even en loop naar mijn kamer. Ik bijt op mijn lip en ga op mijn bed zitten. Waarna ik wezenloos voor me uit blijf staren. Eigenlijk denk ik aan helemaal niets op dit moment. Maar je kan niet aan niets denken, want tegelijkertijd gaat er van alles door je hoofd heen.
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

Ik bleef maar zitten en voor mij uit staren. Maar dan zag ik Dave en de jongens weer lopen en balde mijn vuisten, waarom moesten ze nu weer komen. Ik sprong naar beneden en keek hun aan "Wat zei ik nou" zei ik en Dave draaide zich om. "Kijk kijk, daar hebben we hem" zei hij en grijnsde. "Je ruikt echt sterk naar iemand, en die gaan wij eens een bezoekje brengen" zei hij daarna en ze verdwenen gelijk. Nee. Nathalie! Ik moest snel wezen, maar waarschijnlijk was ik al te laat, ik ging meteen die kant uit.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Ik blijf zo een paar minuten, starend naar de wijzers van de klok, zitten. Ik veeg mijn tranen weg, nu heb ik wel weer genoeg gehuild, vind ik. Ik zucht nog een keer, die minuten lijken wel uren te duren. En dan nagaan dat het nog maar ochtend is, ik ben nu al moe. Opeens gaat de bel. Wie zou dat zijn? Ik loop langzaam naar beneden en kijk eerst door het kijkgaatje dat in de deur zit. Er staat een groepje jongens. Ik twijfel even of ik open moet doen maar doe het dan toch, een klein stukje maar. "Kan ik jullie helpen?" Vraag ik en kijk ze vragend aan. Ze staan maar een beetje stom te grijnzen.
Anoniem
Wereldberoemd



Dave:

We belden aan, zoals normale mensen dat deden en wachtte tot ze open zou doen. Nadat ze open deed, en vroeg wat we konden doen, duwde ik de deur met mijn voet meer open "Grijp haar" zei ik alleen en de jongens pakte haar vast "Hmmm, je ruikt heerlijk" zei ik en grijnsde. Dan gingen we snel hier weg en bonden haar vast aan een boom in het bos. "Hij zal zo wel komen" zei ik en liep met de jongens weg. 

Jon:

Ik was bij haar huis aan gekomen en zag dat de deur open was, ik sloot die gelijk en balde mijn vuisten, dan rende ik snel naar het bos en rook haar al. Dit was niet goeds, ze willen me verraden, ik wist het gewoon. "NATHALIE!" schreeuwde ik en knielde bij haar neer. Dan merkte ik de jongens weer achter mij en draaide mij om. "Dave, waarom!" gromde ik en balde mijn vuisten.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Ik schrik als de langste en sterkst uitziende jongen dat zegt en wil weg rennen. Maar ik krijg de kans niet. Ik voel een vuist tegen mijn slaap komen waardoor ik even wankel en heel even niet scherp zie. Ik voel een straaltje bloed langs mijn wang glijden. Ik voel dat ik word opgetild, maar ik kan niet alles beschrijven wat er nou eigenlijk gebeurd. Het gaat allemaal zo snel. Een van hen duwt me tegen een boom waar ik tegenaan ga zitten. Ze binden me vast. Het is zo moeilijk om mijn ogen open te houden en niet bewusteloos te raken. Maar zonder dat ik het wil verlies ik toch het bewust zijn.
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

"Kijk kijk, als een hondje" zei Dave en ik bleef hem aan kijken. "Laat haar maar wakker worden" zei hij toen en een andere jongen hielt toen een sterke geur onder haar neus, zelf werd ik er duizelig van, voor ons rook het natuurlijk 10x zo sterk dan voor mensen. "Waarom haal je haar er bij?" vroeg ik grommend. "Kijk, daar krijgen we de oude Jon weer terug" zei hij nog lachender. Ik had altijd al zijn lach gehaat, waarom liet ik hem ook als leider worden, ik was niet goed bij mijn hoofd. Omdat ik hem vertrouwden, nu niet meer dus.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Ik kom weer langzaam bij als ik ineens iets heel ergs vies ruik.  Wat een verschrikkelijke stank. Ik laat mijn hoofd tegen de boom leunen, ik heb heel erge hoofdpijn. Ik zit nog steeds vastgebonden, dit alles was dus geen droom geweest. Ik kijk met slaperige ogen op naar de jongens die op een afstandje staan. Het blijft moeilijk om niet weer flauw te vallen, maar ik doe mijn best om wakker te blijven. Wat gebeurd hier allemaal?
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

Ik voelde mijn nagels in mijn handpalm branden. "Laat haar er gewoon buiten" gromde ik en ging meer in de vecht houding staan, de grijns van Dave werd groter. "Oh, nu zie ik het, ze lijkt erg op Emelie" zei hij en liep naar haar toe, gelijk draaide ik met hem mee en bleef hem kwaad aan kijken. "Kijk is lieverd," zei Dave tegen haar en pakte haar vast. "Dit is de echte Jon" zei hij er achter aan en voelde toen een houte staak in mijn rug boren, hoe kwamen ze aan die dingen en ik gromde nog harder, ook voelde ik mijn hoektanden groeien en mijn ogen werden rood. Zelf draaide ik mij dan weer gelijk om en greep de jongen die dat deed en gooide hem ver tegen een rots aan.
XStephanie
YouTube-ster



Nathalie. 
Ik kijk naar de grond. Waarom hebbennze mij ontvoerd? En wat heeft Jon hier mee te maken? Ik schrik even als ik ineens word losgemaakt en omhoog word getrokken zodat ik sta. Ik heb het gevoel dat ik elk moment weer door mijn knieën kan zakken, maar gelukkig word ik stevig vastgehouden. Mijn kin wordt voorzichtig omhoog geduwd zodat ik wel moet kijken, maar elke beweging die ik maak met m'n hoofd bezorgd mij meer hoofdpijn. Ik schrik als Jon een jongen duwt en hij een paar meter verderop terecht komt. Dat kan helemaal niet, niet als je een normaal mens bent. Denken doet zelfs ook pijn. Ik wil hier weg.
Anoniem
Wereldberoemd



Jon:

Ik moest mij rustig houden, en snel ook. Dan trok ik de staak met moeite uit mijn rug en keek Dave aan. "Waarom doe je dit?" gromde ik en hij duwde dan Nathalie naar mij toe, gelijk ving ik haar op, maar bleef hem aan kijken. Met de bepaalde oefeningen met ademen, voelde ik mijn lichaam weer rustiger worden en zag Dave toen verdwijnen met de groep. Mijn lichaam trilde door de wond in mijn rug en  haalde, probeerde ik tenminste, de pijn te negeren. Mijn hoektanden voelde ik weg trekken, en mijn ogen werden weer normaal bruin.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste