Forum

Foto van je karakter:
Leeftijd van je karakter (tussen de veertien en twintig):
Innerlijk van je karakter:
Geschiedenis van je karakter:
Geheim van je karakter (niet verplicht):
Bijzonderheden (niet verplicht):

Naam: Ray Lucifer Descartes
Leeftijd: 20 jaar oud, bijna 21.
Uiterlijk: 



Ray heeft blond haar, waar aardig wat donkerdere plukjes tussenuit steken. Hij heeft al lang geleden opgegeven het te fatsoeneren, het zal toch altijd rommelig blijven zitten, hoe veel tijd hij er ook aan besteed. Zijn blanke huid lijkt, op wat kleine rimpeltjes onder zijn ogen na, bijna honderd procent vlekkeloos. Hij laat zijn stoppels altijd staan, zonder die voelt hij zich bijna naakt en oncomfortabel. De exacte kleur van zijn ogen ligt aan het licht. Als ze verlicht worden, zijn ze heel lichtbruin, als het ergens donker is, lijken ze bijna zwart, toch wijkt de kleur altijd naar bruin toe. Ray is lang, zo’n 1.95 meter, en breed gebouwd. Hij houdt ervan om te trainen, waardoor zijn lichaam ook in perfecte conditie blijft.
Innerlijk: Ray is, over het algemeen, best een aardige jongen. Het grootste gedeelte van de tijd lacht hij en is hij de vrolijkheid zelve. Hij lijkt altijd positief te blijven, zelfs als alle anderen de moed al lang hebben opgegeven. Vaak is hij, naast vrolijk, ook een macho. Hij probeert altijd stoer over te komen, vooral als er meiden bij zijn. Door zijn uiterlijk en zelfvertrouwen kan hij de meeste meisjes wel krijgen, maar hij vind het leuker als ze het hem een beetje moeilijk maken; hij houdt van uitdagingen. Verder is de jongeman bijna abnormaal koppig. Hij wil altijd zijn zin en doet daar dan ook veel voor. Het moment dat hij een discussie verliest, is één van de weinige waarop de grijns zijn gezicht verlaat. Hoewel hij zich meestal als een typische tiener gedraagt, kan hij heel serieus zijn, al is dit alleen op bepaalde momenten.
Verleden: Omdat zijn moeder tijdens haar bevalling van hem is omgekomen, hebben zijn vader en hij nooit heel goed met elkaar op kunnen schieten. De man beschuldigde zijn zoon van de dood van zijn vrouw, en al heeft hij dat nooit hardop gezegd, Ray weet het gewoon zeker. Juist door deze constante afwijzing van zijn vader, heeft Ray altijd extra zijn best gedaan voor alles. Hij deed alles voor de goedkeuring voor zijn vader. Wat Ray zo'n beetje de gelukkigste jongen van de wereld maakte, was dat zijn vader uiteindelijk, rond Ray's vijftiende, besefte dat hij fout zat en dat het niet de schuld van zijn zoon was. Hij realiseerde zich dat hij blij moest zijn met zijn zoon. Dit heeft de twee dichter bij elkaar gebracht dan ooit. 
Extra: Ray heeft soms het gevoel alsof hij de gedachten van mensen kan lezen, maar hij schrijft dat altijd af als mensenkennis, intuïtie en hij heeft er nooit veel aandacht aan besteed.