Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg met Noa
Account verwijderd




Emiley:

''Ik weet het niet, iemand sloeg keihard tegen me hoofd aan waardoor ik van me fiets viel'' zei ik. Ik wou niet vertellen dat het Ellen was, want anders zou die van streek zijn. Het bleef weer stil. ''Niet dat ik wat met je wil, want je hebt al met Ellen'' zei ik weer, want hij wou het liefst over een ander onderwerp praten, maar dat liet ik niet merken.
Anoniem
Popster



Nick:

''Ik heb niks meer met Ellen'' zei ik. ''Ze had het op het schoolfeest uitgemaakt vanwege jouw en toen wou ze het weer aanmaken, maar ik zei nee''. Ik vond het best wel knap, dat ze het nog niet wist, want het ging heel de school door. Het was echt het nieuws van de dag zoals ze dat noemde op school. Het bleef stil, want dit had ze waarschijnlijk niet gedacht dacht ik.
Account verwijderd




Emily:

''Sorry..het was allemaal mijn schuld, maar het werd doorverteld door iemand die ik absoluut niet meer vertrouw'' zei ik een beetje chagrijnig. Aan de ene kant was ik wel blij dat die het met haar uit had, maar ook weer niet, omdat het mijn schuld is dat ze het uit hebben en Ellen wil me echt iets aandoen.
Anoniem
Popster



Nick:

''Het maakt niet uit''. ''Ik vond haar toch steeds bitcheriger worden'' zei ik. Ik hoopte dat ze niet boos werd op mij, want ze klonk wel een beetje boos. Ik weet niet of het voor mij was bedoeld of voor iemand anders. Ik keek nog een keer naar de wond op haar hoofd. Het zag er erg pijnlijk uit. Ze zal wel een flinke hersenschudding hebben dacht ik.
Account verwijderd




Emiley:

Ik wist verder niet wat ik moest zeggen. ''Fijn dat je toch kwam'' zei ik en het bleef weer stil. Ik staarde naar het raam. 'Neem haar maar terug dan komt er weer een gerucht rond dat wij iets hebben'' zei ik. Die Ellen is inderdaad wat bitcherig, maar alsnog. Nick vond me toch niet leuk dus ik weet het niet echt meer.
Anoniem
Popster



Nick:

''Nee, voorlopig moet ik haar niet meer''. ''Stiekem was ik blij dat ze het uit maakte, ze kan zo onuitstaanbaar zijn'' zei ik. Waarom vertelde ik dit eigenlijk aan haar. Ik kende haar geeneens heel goed. Toch voelde het of ik haar heel goed kon. Het voelde alsof ik haar kon vertrouwen. En dan kon ik toch ook? 
Account verwijderd




Emiley:

De zuster kwam naar binnen. ''Sorry dat ik stoor, maar het bezoekuur is voorbij'' zei de zuster. ''Dag Nick'' zei ik en zwaaide nog even. Hij liep de deur uit en dacht weer na wat hij zei. Hij vond haar onuitstaanbaar en bitcherig. Wist ik het wel zeker? Voor het geval ik zeker terug kom naar school hebben ze weer dat is meestal altijd zo bij tienerrelaties.
Anoniem
Popster



Nick:

Samen ging ik met Nienke op de motor terug naar huis. Het was eigenlijk best een tijd geleden dat ik ermee gereden had. Het was een best een mooi ding, ik had hem geërfd van mijn opa. Die wist dat ik hem mooi vond, dus ik kreeg hem toen hij dood ging. Ik dacht aan Emiley. Wanneer zou ze weer naar school komen? Waarschijnlijk zou het nog wel even duren. Als ze naar huis mocht zou ze eerst nog een hele poos thuis blijven dacht ik. Nadat ik Nienke thuis had gebracht, ging ik naar huis. Daar bekeek ik de motor. Ik besloot hem schoon te maken, want er zaten behoorlijk wat spinnenwebben op.
Account verwijderd




Emiley:

Ik dacht aan me ma. Ze wist nog steeds niet dat ik hier lag. Ik vond het best wel sneu voor haar eigenlijk. De zuster kwam naar binnen. ''Goed nieuw Emiley, over 3 dagen mag je naar huis dus zorg dat je goed uitgerust bent'' zei de zuster. ''Gelukkig'' zei ik. ''Mag ik misschien even contact opnemen met me moeder?'' vroeg ik. ''Ze weet nog steeds niet dat ik hier in het ziekenhuis ben'' voegde ik eraan toe. Ze knikte en ze haalde de telefoon.
Anoniem
Popster



Nick:

Ik keek tevreden naar mijn motor die ik net schoon had gemaakt. Hij blonk echt in het zonlicht. Ik reed hem naar binnen en ging naar binnen. Ik liep naar binnen en liep naar mijn kamer. Ik plofte op mijn bed en dacht aan deze dag. Het was een hele aparte dag geweest. Er waren veel dingen gebeurd, maar de dag was nog niet om. Ik ging weer naar beneden en zag dat mijn moeder aan het eten was begonnen. Ik keek even in de pan wat we aten en ging daarna voor de tv zitten!
Account verwijderd




Emiley:

Ik belde met me moeder. ''Hey mam, met mij Emiley''. ''Lieverd, waar ben je ik was zo ongerust om je'' zei ze geschrokken. Ze kwam 2 uur geleden al thuis zo te zien. ''Mam, niet schrikken, maar heb een klein ongelukje gehad en lig ik het ziekenhuis''. ''Ik kom eraan'' zei ze en ze hing meteen op voor ik iets wou zeggen. Ze dacht zeker dat ik een auto-ongeluk had, maar iemand (Ellen dus) sloeg met iets keihard tegen me hoofd aan.
Anoniem
Popster



Nick:

Na het eten ging ik naar mijn kamer en zette de laptop aan. Ik keek wie er online was en ik zag verbaasd dat Emiley online was. Zou ze echt online zijn of zou de computer thuis nog ingelogd staan? Er was maar een manier om daar achter te komen, en dat was een berichtje sturen. ''Hey'' stuurde ik naar haar. Als snel kwam er een antwoord terug met ''hoi''. ''Weet je al wanneer je naar huis mag'' vroeg ik.
Account verwijderd




Emiley:

''Over 2 dagen'' zei ik en zette er een leuke smiley bij. Ik keek of Nienke online was, want wou haar heel graag even spreken. Ze kwam online, toevallig en schreef iets. ''Nien, ben blij je weer te spreken!'' typte ik en wachtte af wat ze zou antwoorden. De zuster kwam binnen. ''Je moeder is er'' zei de zuster vriendelijk en me moeder kwam langzamerhand naar binnen. Jammer, net dat ik even met Nienke wou praten moet ik weer offline. Ik typte snel dat ik zometeen weer online zou komen en legde me laptop neer. ''Hey, mam'' zei ik.
Anoniem
Popster



Nick:

Na Emiley's berichtje ging ze weer offline. Waarschijnlijk mocht ze niet langer of er kwam bezoek. Ik zette mijn computer ook uit en pakte mijn agenda. Ook dat nog! We hadden morgen nog een eindproefwerk en ik had nog niet geleerd. Snel keek ik op de klok en pakte daarna mijn boek. Als ik nog een beetje een goed cijfer wou, moest ik nu beginnen met leren. Anders zou het nooit meer lukken! Na een uurtje sloeg ik zuchtend mijn boek dicht. Ik hoopte dat het net een voldoende ging worden! 
Account verwijderd




Emiley:

Me moeder pakte me hand vast en ze moest huilen. ''Mam, wat is er?'' vroeg ik. ''Ik ben gewoon blij dat er verder niks met je is gebeurd'' zei ze en ze glimlachte weer door haar tranen heen. Ik begon moe te worden en gaapte even. ''Mam, ik ga nu even uitrusten'' zei ik en ze nam nog even afscheid. Ik viel meteen in slaap.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste