Forum

Gabe grijnsde toen hij zag hoe Oliver voorzichtig zijn arm om de schouder van Kate legde. De film begon en iedereen zat aan het scherm gekluisterd. Het was inderdaad best eng. Toen Gabriël even opzij keek zag hij dat Kate al lag te slapen, blijkbaar was ze toch niet geboeid of werd ze gewoon ziek.

Ik kijk net als Gabe even naar Oliver en Kate, Kate lag te slapen en Oliver heeft een arm om haar heen geslapen, ik probeer mijn laceven te houden en dat lukt ook nog tot mijn verbazing. De film is best wel heel erg eng en daardoor schrik ik ook wel een aantal keer heel erg, maar ik probeer niet te gaan gillen omdat ik Kate niet wakker wil maken.

De film was nog niet afgelopen maar toch was het misschien wel beter Kate te laten rusten. "Hey we kunnen misschien maar beter zelf ook gaan slapen en Kate met rust laten" zei hij en gaf een knikje naar haar. Hij wou de sfeer niet bederven maar het zou wel beter zijn moest ze gewoon kunnen slapen.

"Ja, dat is inderdaad wel beter denk ik." zeg ik en kijk nog even naar Kate terwijl ik opsta. Ik kijk nog één keer naar de foto's aan de muur van Kate en haar broer, hij komt me echt heel beken voor maar er schiet me nog steeds geen naam te binnen. "Oke, nou dan gaan we maar."zeg ik zachtjes om Kate niet wakker te maken."Tot morgen jongens" zeg ik nog terwijl ik wegloop naar mijn eigen kamer. Ik trek mijn roze Pyjama aan  en val bijna meteen in slaap als ik in mijn bed lig

__________________________________

volgende dag??

Gabriël had heerlijk geslapen, wat met hem zelden gebeurde omdat hij meestal droomde over de tijd dat zijn ouders nog leefden, maar de dag erna die droom vergeten was en hij er niet tegenkon dat elke herinnering aan zijn ouders hem altijd ontglipte. Hij douchte zich snel en kleedde zich om. Zo te zien had hij nog een halfuurtje tijd voor het ontbijt en hij bedacht zich dat het misschien leuk was om een ochtendwandeling te doen. Hij sloop de gang op om andere mensen niet te wekken en klopte aan bij Allison. "Hey jij was toch diegene die zo graag ochtenwandelingen deed" fluisterde hij tegen haar deur.

Ik sliep de hele nacht aan één stuk door tot de wekker ging helaas. Ik ging douchen en kleedde me aan. Toen ik mijn shirt en roze blazer (Ja, ik had altijd wel iets roze aan) aan wilde doen werd er op de deur."Wacht even!" riep ik nog wel zachtjes zodat andere mensen niet wakker zouden worden. Toen ik klaar was deed ik de deur open, Gabiël stond er. "Hii." zei ik vrolijk,"ehm wat is er?"

"Wel aangezien ik dacht dat jij de enige was die ook zo vroeg op was, kwam het in me op samen even eens te gaan zien wat er zich buiten allemaal bevindt." Hij zette een vrolijke glimlach op ook al was het nog zo vroeg, in tegenstelling tot Stefan zijn op een na oudste broer had hij helemaal geen last van een ochtendhumeur en hield best wel van de ochtend.

"O, ja hoor. Lijkt me leuk!" Zeg ik en ik tover een beetje geforceerde glimlach op mijn gezicht. Ik hield dan niet zo heel erg van de ochtend, als ik een ochtendwandeling maak was ik wel meteen wakker, daarom deed ik dat altijd. "Ik moet alleen nog even m'n schoenen aandoen," zeg ik terwijl ik naar de kast loop. Ik pak mijn roze hakken en doe ze aan. De hakken waren niet heel erg hoog maar ook niet laag. Maar anders was ik zo klein vergeleken met alle andere leerlingen, want ik ben maar 1,63M lang. En het was niet eens zo moeilijk om erop te lopen. Ik sluit de deur achter me en kijk Gabriël aan," welke deur gaat naar buiten?" Vraag ik

Gabriël haalde zijn schouders op. "Waarschijnlijk diezelfde waardoor we de eerste dag naar binnen zijn gekomen" zei hij terwijl ze de trap naar beneden afwandelden. Hij trok aan de grote deur waar ze de eerste dag door waren gewandeld maar die zat goed afgesloten. "Vreemd" zei hij. "Er is misschien nog een andere uitgang"

"Okee." zeg ik en we lopen de trap af naar beneden. Gabe wilde de deur open doen waar ze de eerste dag naar binnen zijn gegaan maar die zat opslot. "Super raar ja." zeg ik. "Ik weet het niet, we kunnen het aan hun daar vragen," zei ik en wees te gelijkertijd naar een groepje leerlingen die voorbij liepen. 

"Ik zou er toch mee oppassen dat zijn van die mensen die aan de andere tafel zitten als je snapt wat ik bedoel" zei hij en bekeek het groepje jongens en meisje dat ook al zo vroeg was opgestaan. Plots viel zijn oog op een van de meisjes. "Is dat nu Kate" fluisterde hij in Allisons oor.

"Nou en." Zeg ik en kijk naar het groepje ik wil er al op af lopen maar dan fluistert Gabe iets in mijn oor. "Je hebt gelijk." Zzeg ik verbaast," nou dan ga ik het toch aan Kate vragen.. En ik loop erop af en negeer Gabrïel, " Ehm, Kate, weet jij nog een andere deur die naar buiten leidt? Gabe en ik willen een ochtendwandeling maken." Vraag ik

Kate keek verbaasd. "Eehm jah dat is gewoon hier de gang door dan naar links gewoon de deur links van de eetzaal" zei ze terwijl de anderen van het groepje ons een afkeurende blik toewierp. Toen we vertrokken hoorde Gabe nog net dat de anderen tegen haar fluisteren: "Je hoort niet meer bij hen dus probeer ze te negeren."

"Dankje." Zei ik nog maar ze liepen al weg met nogsteeds die afkeurende gezichten. Ik loop weer terug naar Gabe. Terwijl we naar de andere uitgang lopen zeg ik," dat was echt heel erg raar, hoorde jij ook wat ze zeiden?" En ik kijk hem even aan.

"Jah dat Kate zoiets kan laten gebeuren, dat had ik niet van haar verwacht. Ze haatte die gasten toch en nu is ze plots een van hen" hij schudde verward met zijn hoofd terwijl ze eindelijk de juiste deur bereikten die naar buiten leidde. Het weer viel gelukkig mee en Gabriël genoot van de zonnestralen die hem verwarmden.