Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met KimmieCupp

Anoniem
Popster

Noa schreef:

scarletstarr schreef:
wat betekent orgp?

Only Role Play Game (Alleen de maker en de tegenspeler mogen meedoen. De rest mag alleen maar lezen, dus niet reageren)

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik vond dat ze gelijk had en ging snel door. 5 minuten voor tijd liepen we gehaast het ziekenhuis in. Het was deze keer niet op de gewone kamer waar we altijd zaten. We liepen naar de balie en we kregen te horen dat we in kamer 546 zaten. We mochten dus met de lift! Op een drafje liepen we naar de lift toe. Uiteindelijk kwamen we net op tijd bij de goede kamer. De kamer was zelfs nog niet open dus gingen we nog maar, even zitten op eens stoel. Gelukkig kwam er na 10 minuten iemand we waren al bang dat er niemand zou komen. Hij stelde zich voor en deed de deur open.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Het was een heel gesprek over allemaal dingen en ook vroegen ze van alles over de situatie. Sommige vragen beantwoorde ik gewoon niet. Daar moesten we bv. zelf nog achterkomen. Maar het meeste ging over de bevalling. Of ik thuis wou bevallen of in het ziekenhuis? En met keizersnee of normaal? Ik gaf snel antwoord op alle vragen en hij gaf ons ook advies enzo over de baby.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik dacht eraan hoe chaos het zou worden als de baby er was. Er moest nog zo veel worden geregeld in zo´n korte tijd. Soms was het gewoon veel te veel. We moesten zelfs nog een huis of we moesten weer bij haar ouders intrekken. Die konden ons toch niet meer dwingen om het weg te laten halen. Het mocht niet meer van de wet de baby was al te oud.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik maakte me wel zorgen over dat huis. Naar mijn ouders konden we niet gaan. Ze zouden het niet accepteren. Ze kunnen me altijd nog dwingen het weg te geven...

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik volgde de helft niet van wat hij vertelde maar, ik probeerde toch goed op te letten. Mijn gedachten dwaalde steeds weer af. Het duurde gewoon echt niet meer lang. Ik werd al bijna zenuwachtig. Ik probeerde mijn gedachten er weer bij te houden alleen dat zou niet lang duren.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sorry dat het zo lang duurde. Er zat een klein virus op mijn computer

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik keek naar Nick en zag dat hij niet echt zijn hoofd erbij hield. Ik hoopte dat het gesprek zo voorbij was en dat was het gelukkig ook. Er was nu nog maar 1 afspraak en daarna zou de baby al komen. Ik was best zenuwachtig.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ze gingen naar huis maar, we hadden allebei een raar gevoel in ons buik. Natuurlijk Jessica van de baby maar, ik vond het toch steeds spannender worden. Zoiets had ik nooit meegemaakt want, ik was enigst kind! Ik wis niet hoe het zou gaan en ook niet hoe het met ons moest aflopen. Ik wou over alles nog eens goed nadenken alleen daar had ik geen tijd voor. Er moest te veel gebeuren! Ik had al stiekem op internet naar een goedkoop huis gekeken. We zouden toch ergens moeten gaan wonen. In deze hotelkamer konden we niet blijven. Ik had een voordeel dat mijn ouders best rijk waren en dat ik enigst kind was. Opeens kwam mijn gedachten in de goede richting! Iets waaraan ik nooit had gedacht! Hoe kon ik nou zo dom zijn omdat, te vergeten? Dit had mij een hoop ellende kunnen besparen. Het kwam nu fantastisch van pas! Ik zei tegen Jessica dat ik een verrassing had. Jessica keek mij verbaasd en nieuwsgierig te gelijk aan. Ik hield een taxi aan en zei waar hij naartoe moest rijden. Jessica keek mij verbaasd aan want, ze kende het adres niet. Een kwartiertje later stopte we bij een best wel groot landhuis. We stapte uit en liepen naar de poort. Ik toetste de code in en het hek ging open. We liepen naar de deur en ik pakte de sleutel. Jessica keek me nog verbaasder aan. Langzaam begon ze te snappen dat dit mijn vroegere huis was. Dit was het huis waarin ik was op gegroeid. Dit had ik geërfd van mijn ouders. Het huis met de vele herinneringen...

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
"Uhm, Nick. Is dit jouw huis? Het is echt groot en mooi." Ik gaf Nick een kus en we liepen naar binnen. Hij gaf me een rondleiding door het huis. Het was echt groot en echt heel erg mooi. Ik keek naar Nick. Ik had nog nooit zulke luxe gezien en ik wist helemaal niet dat Nick zo rijk was. Ik wist eigenlijk helemaal niet veel over hem. Hij heeft me ook nog nooit wat verteld over zijn ouders. Ik vroeg me af waar we nu weer zaten. Eigenlijk zouden we weer terug moeten naar het hotel of we moesten hier een ziekenhuis vinden of dat ziekenhuis moest hier niet al te ver vandaan zijn.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ze vroeg me hoe het met het ziekenhuis zat. Ik vertelde haar dat het 10/15 minuten rijden was en dat dat op zich wel kon. Waarschijnlijk zou ze toch in het ziekenhuis bevallen. De dokters zouden het veel te gevaarlijk vinden. Ze knikte en liep nog eens rond in het huis. Ik vertelde dat ze het leukste nog niet had gezien. Ze keek me verbaasd aan en liep achter mij aan. Ik opende een deur en daalde de trap af. Beneden in de kelder was een compleet zwembad, bar en poeltafel. Dat was natuurlijk het einde ik zag dat Jessica echt haar ogen uit keek. Ik had zelf nooit beseft hoe rijk we eigenlijk waren. Ik had het altijd normaal gevonden. Maar uiteindelijk had ik liever mijn ouders terug dan dit huis...

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Wauw, een zwembad, dacht ik. Ik keek naar Nick en liep naar hem toe. Ik pakte hem beet een gaf een zoen. "Vind je het niet moeilijk om hier te zijn? Ik bedoel, met je ouders enzo?" Ik keek naar Nick die zei dat hij het wel moeilijk vond. Ik gaf hem nog een kus. Ik vond het erg voor hem dat zijn ouders waren overleden. Nog erger dat hij ze had zien sterven. En dan had ik wel ouders, alleen ik wou ze nooit meer zien..

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik vroeg of we duik zouden nemen. Jessica schudde haar hoofd en ik keek op mijn beurt haar verbaasd aan. Ze zei dat ze liever wou beginnen met de kinderkamer. Ik vond eigenlijk wel dat ze gelijk had. Ik vroeg of ze mee ging een kamer zoeken. We hadden eigenlijk nog niks ingedeeld waar we gingen slapen enzo. Ook zaten over alle meubelen nog een laken maar, verder konden we er zo in. We klommen de trap op en zochten een kamer voor ons en de baby. Eerst zou de baby natuurlijk bij ons slapen maar, later niet meer.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
We liepen door het huis en ik zag een mooie grote kamer met tweepersoonbed. Ik riep Nick en zei dat we hier konden slapen. Nick kwam aanlopen en vertelde me dat dit de kamer van zijn ouders was. Ik schrok. "Ohw, we kunnen ook wel een andere kamer als je dat fijner vind."

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik zei dat het me niet uitmaakte maar, het liet me diep van binnen natuurlijk niet koud. Ik zou er toch een keer over heen moeten komen. Natuurlijk zou ik altijd aan ze blijven denken maar, ik wil gewoon over hun kunnen praten. En bovendien had ze gelijk dit was de mooiste kamer van het huis! Ze had waarschijnlijk nog geeneens het mooiste van deze kamer gezien. Ik liep naar de gordijnen en deed ze open. Er kwamen openslaande deuren uit die eindigde op een prachtig groot balkon. Om maar, nog niet te praten over het uitzicht op de tuin. Toch moest er nog het een en ander gedaan worden. De tuin was lang niet zo mooi dan dat ie was toen ik er woonde. Hij is een tijd lang verwaarloost gebleven! Jessica kwam me achterna en liep een beetje rondjes over het balkon. Ik zag wel dat ze dit nooit achter mij had gezocht. Ik liet haar achter en wou nog een keer mijn eigen kamer zien. Ik weet nog toen ik wat ouders was geworden dat ik zelf een kamer mocht uitkiezen. Ik vond de zolder zo leuk dat ik die toen had uitgekozen. De zolder was redelijk groot en er was ook een balkon bij. En omdat, de zolder zo hoog was had je uitzicht op de zee. Waar ik jaren had gesurft zonder enige zorgen. Ik liep de trappen op en kwam al gauw bij de kamer. Het was precies zoals het vroeger was. De muurschildering die mijn vader zelf gemaakt had. Een jongen die vrolijk zat te surfen op de golfen. Op de andere muur had hij een disco getekend met breakdancers. Overal op de muur hingen posters en ingelijste foto's. Ik haalde de lakens overal vanaf en langzaam herkende ik mijn eigen kamer steeds meer. Ik deed de deur open naar de inloop kast en ik zag daar al mijn surfplanken staan. Elke verjaardag weer een andere! Zodra ik geld had kocht ik weer een andere. Surfen was toen nog mijn passie. Nu was het een manier om alles te vergeten maar, toch eigenlijk nog steeds mijn passie. Ik had ondertussen niet gemerkt dat Jessica achter mij was komen staan...

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik bleef even staan op het balkon, maar toen ik merkte dat Nick was weggelopen, ging ik op zoek naar hem. Ik riep een paar keer zijn naam, maar dat hoorde hij blijkbaar niet. Ik liep de kamers langs. Het waren er niet zo veel, maar wel allemaal super groot. Ik stopte bij de badkamer. Er zat een bubbelbad in. Ik keek mijn ogen uit, maar toen ging ik weer verder op zoek naar Nick. Dus liep ik een trap op naar de volgende verdieping. Ik keek weer in alle kamers, maar Nick was nergens te bekennen. Het huis was wel heel erg groot. Je had de begane grond en dan nog 2 verdiepingen en dan een zolder. Nick moest wel op de zolder zijn. Dat was de enige plek waar ik nog niet had gekeken. Ik liep de trap op en bleef in de deuropening van de kamer staan. Ik keek naar Nick die naar al zijn spullen keek. Ik zei niks, maar liep naar een kast langs de muur. Er stonden foto's op. Langzaam pakte ik een ingelijste foto op. Er stonden 2 mensen op samen met een klein jochie. Dat was Nick met zijn ouders. Nick zag er schattig uit toen hij klein was. Ik keek naar zijn ouders op de foto. Ze zagen er gelukkig uit. Heel erg gelukkig. Het leken me hele lieve ouders. Ik legde de foto weer neer en keek naar de rest van de kamer. Ik zag surfboards staan. Het waren er best veel. De muren waren ook prachtig beschilderd. Ik keek naar Nick die midden in de kamer stond. Ik liep naar hem toe en sloeg mijn arm om hem heen.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld