Noa schreef:
Ik voelde armen om me heen en ik keek verschrikt om. Ik zag dat Jessica achter me stond en dat gaf me toch een goed gevoel. Ik hoorde en klok slaan en mijn blik bleef hangen op mijn klok. Ik schrok dat het al zo laat was. We moesten nog boodschappen doen. Ik zag dat Jessica hetzelfde dacht maar, het niet durfde te zeggen. Ik zei dat we nog boodschappen moesten gaan doen en ze knikte langzaam. Ik liep de kamer uit en begon de vele trappen af te dalen. Toen we uiteindelijk beneden waren dacht ik aan dat ik vroeger altijd een wedstrijd deed met mijn vader wie het eerst beneden was. We waren dan allebei helemaal uitgeput als we beneden waren. We pakte een grote tas en gingen naar de supermarkt. Ik kende het dorp op mijn duimpje dus ik wist precies hoe we moesten lopen! Ik zag er wel tegen op om boodschappen te gaan doen want, iedereen in het dorp zou me herkennen. Maar daar zou ik aan moeten wennen want, we kwam hier natuurlijk wel wonen! In 5 minuten waren we er. We kochten de benodigde dingen en ik merkte dat veel mensen naar me keken. Lang niet iedereen want, er waren al weer een boel mensen verhuist en bijgekomen. Bij de kassa zat ook iemand die ik niet kende gelukkig maar!
Ik voelde armen om me heen en ik keek verschrikt om. Ik zag dat Jessica achter me stond en dat gaf me toch een goed gevoel. Ik hoorde en klok slaan en mijn blik bleef hangen op mijn klok. Ik schrok dat het al zo laat was. We moesten nog boodschappen doen. Ik zag dat Jessica hetzelfde dacht maar, het niet durfde te zeggen. Ik zei dat we nog boodschappen moesten gaan doen en ze knikte langzaam. Ik liep de kamer uit en begon de vele trappen af te dalen. Toen we uiteindelijk beneden waren dacht ik aan dat ik vroeger altijd een wedstrijd deed met mijn vader wie het eerst beneden was. We waren dan allebei helemaal uitgeput als we beneden waren. We pakte een grote tas en gingen naar de supermarkt. Ik kende het dorp op mijn duimpje dus ik wist precies hoe we moesten lopen! Ik zag er wel tegen op om boodschappen te gaan doen want, iedereen in het dorp zou me herkennen. Maar daar zou ik aan moeten wennen want, we kwam hier natuurlijk wel wonen! In 5 minuten waren we er. We kochten de benodigde dingen en ik merkte dat veel mensen naar me keken. Lang niet iedereen want, er waren al weer een boel mensen verhuist en bijgekomen. Bij de kassa zat ook iemand die ik niet kende gelukkig maar!



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


20