Silhouette schreef:
Veronique
Ik krijg enorme medelijden met Jasper en rolt er langzaam een traan over mijn wang. "Gaat het... " vraag ik voorzichtig meet een verdrietig gezicht, terwijl ik blijf staren naar Daisy. Uiteindelijk als ik opzij kijk zie ik Jasper liggen en schrik ik meteen. Even weet ik niet wat er gebeurt, maar uiteindelijk kom ik er langzaam achter. Ik besluit hem op te tillen en naar binnen te brengen. Als ik binnen ben probeer ik de deur dicht te doen en loop ik naar de bank waar ik hem neer leg. Ik heb een klein idee waardoor het kwam, maar zelf vind ik het onlogisch, dus denk ik nog even na, maar nee, ik wist niks. Even zit ik na te denken of ik de huisarts moet bellen.