Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG - Future

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Mijn ogen bleven rood, was signaleerde dat ik woedend was. Mijn geweer richtte ik op de mannen en hield met mijn andere hand Erena vast, zodat ik wist dat ze er nog was. Ik doodde niet, mijn geweer zou wel kunnen doden, maar dat wilde ik niet. In plaats daarvan verlamde ik iedereen, tot ik ze weer wilde laten bewegen. ''Laat haar gaan en ik laat alles toe, zelfs als jullie me willen vernietigen.'' mompelde ik wel duidelijk. Ze knikten en lieten hun geweren zakken, om daarna Erena naar de gang te begeleiden. Ze was bijna buiten, maar trokken haar daarna een kast in, om te doen alsof ze buiten was. Snel knalde ik een paar mensen neer en rende ernaartoe, maar werd in mijn knieholte geraakt. De kogel zorgde ervoor dat ik mijn been niet meer kon bewegen, dus dat werd mank rennen. Toch haalde ik het tot aan de kast en knalde de mannen die Erena vast hielden ook neer. Mijn hand veranderde terug en snel tilde ik Erena op, om haar vervolgens naar buiten te dragen en de bossen in te verdwijnen. Daar moesten we dan maar even schuilen, tot ik weer normaal kon rennen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Alles ging zo snel, op het ene moment was ik nog bij Xavier en namen zij mij mee naar een hal. Maar al snel werd ik ergens mee in getrokken en de deur werd meteen dicht geknald. Schoten hoorde ik buiten de deur. Echt alles ging te snel. De deur werd al snel weer open getrokken en zag een licht flits langs mij schieten, de greep bij mijn armen werden minder en hoorde een doffe klap achter mij. Gelijk keek ik Xavier weer aan die naar mij toe. Maar zag dat hij mank liep en rende naar hem toe, "Je bent gewond" kreeg ik nog over mijn lippen voordat hij mij optilde en weg liep met mij, met moeite. Die tijd dat hij liep, zei ik niets, maar hielt mij stevig vast aan Xavier en verborg mijn gezicht in zijn jas.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Ze volgden ons, maar zelfs met de kogel tussen mijn scharnieren was ik sneller. Eenmaal bij een afgelegen grot legde ik Erena zachtjes neer. ''Blijf hier, ik ben zo terug.'' mompelde ik, zonder haar aan te kijken. Het was een beetje... gênant voor mij, aangezien ik haar verteld had dat ik van haar hield. En ik kende haar nauwelijks een week! Maar de manier waarop ze me behandelde... zoals een echt mens... dat liet me geliefd voelen. Misschien verwarde ik de gevoelens, weet ik veel, ik kende gewoon geen enkel gevoel echt!
Nadat ik een hele bos takken had gevonden, liep ik de grot weer in. Hij was goed afgedekt en de opening ervan was klein. Rustig legde ik een aantal takken op de grond en stak ze met een ingebouwde aansteker aan. Daarna begon ik wat te prutsen aan de kogel, nog steeds Erena niet aankijkende.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

De tijd dat hij mij had mee genomen uit het rare gebouw, had hij niet gesproken. Zelf ik hielt ook maar mijn mond. Pas als hij mij neer zette in een soort grot, keek ik hem aan als hij weer weg liep, niet veel later kwam hij terug en maakte een vuurtje. Waarom keek hij mij niet aan? Had ik iets verkeerds gedaan? "Xavier." begon ik uiteindelijk en kroop naar hem toe. "Laat me helpen, als je blieft." zei ik en legde mijn handen op die van hem en keek hem aan. "Als je blieft." herhaalde ik zachtjes en haalde zijn hand weg, ik was blij dat ze mijn tasje niet hadden afgenomen en zocht daar in naar de handige tool zet. Als ik die had gevonden, klikte ik de tang er uit en keek Xavier aan en glimlachte.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Met een zucht stopte ik met prutsen en liet Erena maar helpen. Met een glimlach keek ik haar aan en keek ik naar wat ze deed. Toch viel me een snee op haar wang op en zachtjes pakte ik haar kin beet, om vervolgens haar wang naar me toe te draaien. ''Ze hebben je pijn gedaan?'' mompelde ik wat verbaasd en streelde zachtjes met mijn vingers over haar lichtjes gewonde wang. ''Doet het veel pijn?'' vroeg ik bezorgd en slikte toen even, om mijn kalmte te bewaren. Die vieze vuile... nee, Xavier, rustig blijven. Laat je niet te veel opfokken.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Hij liet het toe en ik probeerde de kogel er uit te krijgen. Het lukte bijna, maar toe hij mijn kin beet pakte en mijn gezicht naar hem toe draaide, glipte de kogel uit de tang weer terug in zijn knie, wat ik niet merkte eigenlijk. Als hij daarna met zijn vingers over mijn wang heen gleed schudde ik mijn hoofd. "Heb er niet echt last van." zei ik en glimlachte. "Het is maar een schrammetje." zei ik, maar het deed aardig pijn toen hij daarnet er over heen ging met zijn vingers. Daarna keek ik weer naar zijn knie en zuchtte "Nouhou." mompelde ik en probeerde de kogel weer te pakken te krijgen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Zachtjes liet ik haar kin los, maar kon het niet laten om toch nog even over haar goede wang te strelen, als bedankje dat ze me hielp. Het begon al donker te worden en om Erena toch goed zicht te geven, scheen ik mijn ingebouwde zaklamp op mijn knie. Ik had inderdaad aardig wat ingebouwd gekregen, waarschijnlijk meer dan ik zelf wist. De kogel zat diep, niet dat het me pijn deed, maar het was wel vervelend om je been niet te kunnen bewegen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Een kleine glimlach kwam op mijn gezicht en beet op mijn lip als ik de kogel nu eindelijk te pakken had. "Dank je." zei ik en glimlachte nu groter toen hij bij lichtte. "Als we thuis zijn wil ik is zien wat je allemaal kan." zei ik toen lachend en kneep mijn ogen wat samen om de kogel beter te pakken. "YES!" riep ik bijna toen ik de kogel er eindelijk uit had en legde het in mijn hand. "Het is een beste." zei ik en keek Xavier aan. Dan schoot er iets door mijn hoofd heen en stond op. "Kan je aanwijzen waar het zeer deed op je hoofd?" vroeg ik toen en ging achter hem op mijn knieën zitten. Ik tikte op mijn horloge en gelijk verscheen er een soort scan scherm om door metaal te kunnen kijken. Niet dat ik wist of hij van metaal of iets anders was, het keek door bijna al die soorten heen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Een brede glimlach sierde mijn lippen toen ze de kogel te pakken had. Eindelijk kon ik mijn been weer normaal bewegen en dat voelde goed. Toen ze begon over de pijn in mijn hoofd, moest ik even nadenken, maar tikte toen het plekje op mijn hoofd aan. ''Het doet nog steeds pijn en het is een soort... alarm-achtig iets. Ik weet het niet, ik heb het nooit eerder gehad.'' mompelde ik zachtjes en wenste dat ik zelf in mijn hoofd kon kijken, zodat Erena niet alles hoefde te doen. Ik wilde alles voor haar doen, daar was ik voor geprogrammeerd, denk ik. Ik weet het na de afgelopen gebeurtenissen niet meer.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Als hij op de plek tikte, hielt ik het scherm boven zijn hoofd "Ik zie hem zitten." zei ik na een tijdje zoeken naar het dingetje. Het gaf een soort groene gloed af waardoor ik het kon zien zitten. "Hmmm, misschien klinkt het raar, maar kan je je skin los halen?" vroeg ik toen en beet op mijn lip. Het klonk echt zo raar, vaak had ik beelden gehad dat er bij een operatie een stuk huid van het hoofd er af werd gehaald en zag je al..... Gelijk schudde ik mijn hoofd en slikte even. Bij Xavier zal ik dat niet te zien krijgen, toch?

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

''Ik weet iets gemakkelijker.'' zei ik lichtjes grinnikend en liet mijn skin op die plek openen, door de toegang tot mijn 'brein' te openen. Mijn huid kon op alle plaatsen geopend worden, zonder schade aan te brengen. Dit was veel gemakkelijker, alleen Erena zou de kans op een schok hebben, door lopende bedrading en stroom. ''Zal ik mezelf anders even uitschakelen voor een aantal minuten? Dan lopen we beide geen schade op.'' zei ik zachtjes en bewoog me niet.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Ik knikte toen hij dat zei en zag hoe hij het los maakte. "Dat bedoelde ik precies." zei ik lachend en hielt de scanner er nog steeds boven. "Eh, is goed." zei ik toen en wachtte tot hij shut down ging. Als hij dat was, opende ik het klepje en ging ik snel te werk, proberend het rare zendertje te pakken. Het duurde wel lang voordat het lukte, maar eindelijk had ij het dingetje en hielt het in mijn hand. Voorzichtig sloot ik de klep en deed de skin er weer goed omheen. Het zag er raar uit toen de huid weer langzaam samen smolt.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Na een aantal minuten ging mijn power weer aan, in de hoop dat Erena klaar was. En dat was ze blijkbaar, wat de vervelende piep in mijn hoofd was weg, hetzelfde gold voor de pijn. Rustig draaide ik me om en keek verbaasd naar het zenderachtig dingetje in haar hand. ''Dat zat in mijn hoofd?'' vroeg ik verbaasd en bekeek het dingetje goed. Ik kreeg er een naar gevoel bij en het gevoel dat als we dat zendertje niet gauw vernietigde, ze ons zouden vinden. Wat wel vreemd zou zijn, want ze hadden me bij mijn vorige eigenaren niet gevonden.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Ik keek op als ik Xavier zag bewegen en keek hem aan. "Uhu, dit zat er in." zei ik toen en hielt het zo vast dat hij het goed kon zien. Het was echt een raar iets. Een rilling liep over mijn rug heen en beet op mijn lip. "Waar denk je aan?" vroeg ik toen en hielt mijn hoofd iets schuin als ik zag dat hij een bedenkelijk gezocht trok. Maar als ik merkte dat het heel warm begin te worden, liet ik het los en schudde mijn hand. Het zendertje viel op de grond en begon raar te gloeien.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Het zendertje beangstigde me, vooral toen het heet werd en begon te gloeien. Ik kreeg een naar voorgevoel en stond snel op. ''We moeten weg hier en snel!'' zei ik, maar voordat ik de kans kreeg om weg te gaan, hoorde ik weer geweren laden. Ze knalde de rotswand door en richtte hun geweren op ons. Beschermend ging ik voor Erena staan. ''Schakel hem uit.'' mompelde de witharige man. In plaats van op me te schieten, werd er alleen op een rood knopje gedrukt. Voor een milliseconde had ik niet door waar het voor bedoeld was, maar toen de pijn en een erg hoge piep in mijn hoofd veroorzaakt werd, zakte ik door mijn benen en greep naar mijn hoofd. Vaagjes hoorde ik wat er gezegd werd. Dat ze de toon op moesten voeren, dat ik allang dood had moeten zijn. Ik zou blijven vechten, altijd.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld