Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG ○ SpideyPool ○
Marissa
Internationale ster



Wade:

Grinnikend liet ik me naast Peter vallen en keek hem recht in zijn ogen aan. Het masker was niet het enige dat ik voor hem af had gedaan, ik liep zelfs zonder pak rond door mijn huis. Al had ik natuurlijk wel ondergoed en een trainingsbroek aan, maar toch was ik nu aan het afkicken van mijn pak. ''Wanneer komen je vaders terug? Dan kan ik me alvast voorbereiden op een nogal flinke straf.'' mompelde ik grinnikend, maar eigenlijk baalde ik er flink van dat Steve en Tony, Peter's vaders, me niet mochten. Ze waren er zo op tegen, maar ze hadden niet eens de kans genomen om mij goed te leren kennen. Waarschijnlijk door mijn acties, maar toch had ik het beste voor met Peter.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Als Wade naast mij lag, glimlachte ik en kroop tegen hem aan nadat hij mij even in de ogen keek. "Ik weet het niet." zei ik en sloot mijn ogen. Een gaap kwam over mijn lippen en slikte even. Ik wist dat ze hem niet mochten, maar nog steeds niet waarom ze hem niet mochten. Dat was nog altijd een vraag die in mijn hoofd rond spookte. Nog een gaap kwam over mijn lippen en ging nog meer tegen Wade aan liggen en niet veel later viel ik eigenlijk in slaap. (heel schattig)
Marissa
Internationale ster



Wade:

Zachtjes legde ik mijn armen rond Peter en hield hem dicht tegen me aan. ''Eerlijk gezegd hoop ik dat ze nog lang wegblijven. Dan heb ik nou nog even voor mezelf.'' fluisterde ik speels, voordat Peter verschrikkelijk schattig in slaap viel. Zelf begon ik ook moe te worden en te gapen, om niet veel later al in slaap te vallen. Het lag heerlijk zo, met Peter in mijn armen, daarom sliep ik ook, sinds een lange tijd, goed.
Anoniem
Wereldberoemd



volgende ochtend:


Peter:

Nog steeds lag ik heerlijk tegen Wade aan, niet wetend of hij nog sliep of niet. Mijn maag begon te knorren, eindelijk is in die weken. Honger had ik toen nog niet gehad, maar nu begon het langzaam terug te komen. Een zachte kreun kwam over mijn lippen als er nog een knor kwam vanuit mijn maag. Deze deed aardig veel pijn en kroop dichter tegen Wade aan.
Marissa
Internationale ster



Wade:

Ik was al een tijdje wakker, maar ik had totaal geen zin om me te bewegen. Op het moment lag ik wel erg lekker en zo te zien Peter ook. Zacht grinnikte ik toen ik zijn maag horde knorren. Een lieve kus drukte ik op zijn wang, om vervolgens in zijn oor te fluisteren: ''Wat wil mijn spinnetje voor ontbijt?'' Eigenlijk vond ik dat ik Peter nu wel 'mijn' spinnetje kon noemen, aangezien we al een aantal weken iets samen hadden. En het was heerlijk om met iemand zo lang een relatie te hebben. Het veranderde me misschien, dat wel, maar ik vond dat dit al in mij zat, dat ik dit al die tijd al had, maar niemand had om het mee te delen.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Als ik een kus op mijn wang voelde, opende ik mijn ogen en ging zo liggen dat ik hem kon zien. Even glimlachte ik toen hij spinnetje zei en schudde iets mijn hoofd. "Dat weet je." zei ik toen en drukte een kus terug op zijn kaak en kroop weer tegen hem aan. Nog eventjes blijven liggen. De deken trok ik tot mijn neus en slaakte een diepe zucht. Het liefst wilde ik nu heerlijk door de lucht heen slingeren, maar nog steeds kon het niet en baalde er nog steeds van. Het duurde nu gewoon al te lang.
Marissa
Internationale ster



Wade:
Ik zuchtte en kwam wat overeind. ''Jij gaat wat eten meneertje, desnoods forceer ik het, maar jij moet wat eten. Anders word je helemaal niet beter!'' zei ik lichtelijk bezorgd en boog me over Peter heen, om hem eens goed te kussen. Hierdoor zou hij me niet tegen kunnen spreken. Als hij daarna nog wat zou willen zeggen, zou ik gewoon snel de keuken in verdwijnen, om toch wat te maken voor hem. Maar op het moment vond ik het toch wel even lekker om gewoon zo te blijven zoenen.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Net op het moment dat ik wilde zeggen, dat ik wat wilde, voelde ik zijn lippen op de mijne. "Hmmm." zei ik en sloot mijn ogen. Hier was het eigenlijk nog te vroeg voor, maar het voelde ook wel fijn. Mijn handen plaatste ik op zijn borstkas en zoende met hem mee. Na een tijdje probeerde ik hem van mij af te duwen. "Hmmm." zei ik weer en beet hard op zijn lip. Eindelijk liet hij los en mijn maag knorde weer. "Ik wilde juist wel wat eten." zei ik en keek hem aan.
Marissa
Internationale ster



Wade:

Uiteindelijk liet ik los en likte speels langs mijn lippen. ''Dat is een brave Peter. Nou, wat wil je hebben? Pannenkoeken? Toast? Ei? Zeg het maar en ik maak het.'' zei ik, met een speelse knipoog en bewoog me niet. Op het moment zat ik lekker dicht tegen Peter aan, maar niet zo dat hij zou stikken of een pijnlijke druk zou krijgen. Ik genoot er echt van om zo bij hem te zijn. Het was heerlijk.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

"Doe maar een omelet." zei ik toen en drukte een kus op zijn kaak en sloot mijn ogen. Weer knorde mijn maag en zuchtte. "Ik denk dat je het beter kan gaan maken want het doet pijn." zei ik en legde mijn arm over mijn buik heen en keek hem aan. Het begon nu echt steeds meer pijn te doen als mijn maag begon te knorren, en ook vaker.
Marissa
Internationale ster



Wade:

Ik gaf Peter nog een snelle kus en stond toen op, om een omelet te gaan maken. Zo gezegd, zo gedaan en ik kwam terug de kamer in met een rijk gevuld omelet en een kop thee. ''Here you gooo! Een omelet voor mijn lieve Peter.'' zei ik grinnikend en ging toen naast hem zitten. ''Mag ik je voeren, of wil je zelf eten?'' vroeg ik met een speelse glimlach.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Het duurde niet lang tot hij weer terug kwam en ging recht op zitten, vervolgens in kleermaker zit en opende mijn mond. Zo maakte ik duidelijk dat ik gevoerd wilde worden. Dat vond ik nog altijd zo leuk. Terwijl ik gewoon al bijna 20 was en als een klein kind gedroeg. In mij zelf moest ik even lachen en bleef met mijn mond open staan en keek Wade aan. 
Marissa
Internationale ster



Wade:

Grinnikend door Peter's reactie, begon ik een stukje van het omelet te snijden en die aan Peter te voeren. Ik vond het altijd geweldig om voor anderen te zorgen en dit hoorde er natuurlijk ook bij! Was er maar een manier waarop ik Steve en Tony kon laten zien dat ik van Peter hield, dat ik het beste met hem voor had. Misschien kon dat ooit wel, maar nu nog niet. Nu moest Peter eerst beter zien te worden, anders was het dadelijk mijn schuld dat hij ziek was geworden!
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Gelijk voelde ik mij al een stuk beter toen hij het deed en bleef hem aan kijken tijdens het eten. "Wil jij niets?" vroeg ik toen als ik een hap had door geslikt. De omelet was voor de helft op nu en had eigenlijk al genoeg, het maakte me echt goed vol. Maar ook weer wilde ik hem niet teleur stellen om het niet op te eten. Mijn mond opende ik weer om nog een hap te krijgen van Wade. Waarschijnlijk zouden mijn vaders het raar vinden als ik opeens met Wade aan kwam lopen plaats van een meisje. Maar volgens mij val ik het beide geslacht.
Marissa
Internationale ster



Wade:

''Ik eet wel op wat jij niet meer hoeft. En als je het helemaal op krijgt, maak ik zelf wel iets.'' zei ik lief en voerde Peter verder. ''Als je vol zit, gewoon zeggen, ik ben al trots op je dat je het al zo ver op hebt gekregen.'' zei ik zacht en gaf hem een kus, voordat ik hem de volgende hap gaf. Liefjes nestelde ik tegen Peter aan en keek hem lief aan. Mijn gevoelige kant was constant aanwezig, maar het maakte me totaal niet uit. Ik vond het heerlijk zo, want ik had Peter bij me.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste