Envy schreef:
'Dit is helemaal niet tussen ons, dit is tussen mij en Anna!' Riep de doodsbange Marie-Claire uit. Nic fronste en deed dreigend een stap dichterbij. 'Ben je dan echt zo dom?' Er was niets meer van respect in zijn stem te horen, enkel de hoorbare walging weerklonk in zijn woorden. 'Alles wat over Lady Anna gaat heeft ook met mij te maken, elke vijand van Lady Anna is mijn vijand!' Marie-Claire probeerde moedig te doen door te gaan lachen, de angst was echter in haar stem te horen. 'Vind je Anna leuk of zo?' Riep ze uit. 'Mijn gevoelens voor Lady Anna gaan dieper dan enkel het leuk vinden van. Ik houd van haar op meerdere manieren, manieren die een simpele ziel zoals jij nooit zult begrijpen. Lady Anna is mijn hele leven, ze is het enige wat telt en ik zal alles voor haar doen.' Hij keek nog steeds boos naar Marie-Claire, 'Dat is mijn plicht en eer als bediende. Ik ben trots om de butler te zijn van Lady Anna, om naast haar zijde te staan en voor haar op te komen. Ik heb tenminste een doel in mijn leven.' Zijn stem was nog dreigender en bozer geworden. 'Ik heb een reden om te leven en mijn leven betekend iets voor een ander, kun jij hetzelfde zeggen!?' Met die woorden liep Nic de kooi uit, hoewel hij de kooi wel liet staan. Marie-Claire zat nog steeds vast. 'Ik kom als de pauze voorbij is bevrijden, dus over een kwartier.' Riep hij nog naar haar terwijl hij naar binnen liep, op weg naar de zuster. 'Ik overleef heus wel een kwartiertje in een kooi!' Riep Marie-Claire terug, nu ze geen zwaard meer op haar keel gedrukt had durfde ze opeens veel meer. Plotseling begon ze hysterisch te gillen. In de kooi was een gigantische spin van sneeuw en ijs verschenen die echt rondliep. Hoewel hij Marie-Claire niets zou aandoen, daar zorgde Nic wel voor, was het meisje toch doodsbang. Nic grijnsde wreed en liet het bange meisjes in de kooi achter, omringd door lachende klasgenoten en een bediende die er spijt van had dat hij de zwakke plek van zijn meester had geopenbaard.
'Dit is helemaal niet tussen ons, dit is tussen mij en Anna!' Riep de doodsbange Marie-Claire uit. Nic fronste en deed dreigend een stap dichterbij. 'Ben je dan echt zo dom?' Er was niets meer van respect in zijn stem te horen, enkel de hoorbare walging weerklonk in zijn woorden. 'Alles wat over Lady Anna gaat heeft ook met mij te maken, elke vijand van Lady Anna is mijn vijand!' Marie-Claire probeerde moedig te doen door te gaan lachen, de angst was echter in haar stem te horen. 'Vind je Anna leuk of zo?' Riep ze uit. 'Mijn gevoelens voor Lady Anna gaan dieper dan enkel het leuk vinden van. Ik houd van haar op meerdere manieren, manieren die een simpele ziel zoals jij nooit zult begrijpen. Lady Anna is mijn hele leven, ze is het enige wat telt en ik zal alles voor haar doen.' Hij keek nog steeds boos naar Marie-Claire, 'Dat is mijn plicht en eer als bediende. Ik ben trots om de butler te zijn van Lady Anna, om naast haar zijde te staan en voor haar op te komen. Ik heb tenminste een doel in mijn leven.' Zijn stem was nog dreigender en bozer geworden. 'Ik heb een reden om te leven en mijn leven betekend iets voor een ander, kun jij hetzelfde zeggen!?' Met die woorden liep Nic de kooi uit, hoewel hij de kooi wel liet staan. Marie-Claire zat nog steeds vast. 'Ik kom als de pauze voorbij is bevrijden, dus over een kwartier.' Riep hij nog naar haar terwijl hij naar binnen liep, op weg naar de zuster. 'Ik overleef heus wel een kwartiertje in een kooi!' Riep Marie-Claire terug, nu ze geen zwaard meer op haar keel gedrukt had durfde ze opeens veel meer. Plotseling begon ze hysterisch te gillen. In de kooi was een gigantische spin van sneeuw en ijs verschenen die echt rondliep. Hoewel hij Marie-Claire niets zou aandoen, daar zorgde Nic wel voor, was het meisje toch doodsbang. Nic grijnsde wreed en liet het bange meisjes in de kooi achter, omringd door lachende klasgenoten en een bediende die er spijt van had dat hij de zwakke plek van zijn meester had geopenbaard.



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


18