Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg met liefii Myrthee (L)

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
Naast Chris viel ik in slaap, tot ik wakker werd, door Sophie die me wakker maakte, omdat ze een nachtmerrie had. 'Lieverd het is een film, en niet echt. ' Fluisterde ik in haar oor waarna ik haar tranen wegveegde en haar een knuffel gaf. 'Ga maar weer slapen.' Zei ik zacht waarna ze weg liep en ik weer in slaap viel.

Account verwijderd

schreef:
Leah
Na een tijdje stopt de drang om te blijven huilen en ik maak me voorzichtig van hem los. Ik veeg de laatste van mijn wangen weg en snuf even. "Het gaat wel weer, dank je..." glimlach ik. Hij staat op en tild mij dan voorzichtig naar de woonkamer en legt me op de bank. "Blijf rustig zitten, dan maak ik warme chocomelk, goed?" zegt hij met een grijns. 5 minuutjes later staat er een grote beker voor me met marshmello's ernaast en zitten we samen TV te kijken. Een half uurtje later lig ik met mijn hoofd op zijn schoot en heb moeite mijn ogen open te houden. Jason strijkt met een hand over mijn haren terwijl hij met de andere mijn hand vasthoudt. "Ik ga weer naar bed.." mompel ik en sta op. Hij staat ook op en drukt verlegen een kus op mijn voorhoofd. "Oke.. Is het goed als ik hier blijf vannacht?" vraagt hij terwijl een beetje bloost. Ik knik en glimlach. Snel haal ik een deken en een kussen voor hem, waarna ik de bank uit klap. "Comfortabel genoeg?" vraag ik. Hij knikt. Dan lach ik, "Ach wat boeit het. Kom mee." Ik pak het kussen en neem Jason mee naar de slaapkamer. "Het bed is groot genoeg en een stuk comfortabeler dan de bank. Het is het minste wat ik kan doen nadat je gekomen bent." Hij knikt onzeker en even later liggen we allebei in bed.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
De volgende ochtend werd ik wakker en drukte ik mijn lippen op die van Chris, die nog altijd achter me lag. Hij opende zijn blauwe ogen en keek me aan. Zijn mondhoeken krulde omhoog en ik stapte het bed uit. Hij deed hetzelfde. Samen liepen we naar beneden voor het ontbijt.

Account verwijderd

schreef:
Leah
's Ochtends word ik wakker als Jason me nog iets dichter tegen zich aan trekt. Ik draai me om en kijk in zijn grijze ogen. Dan glimlachen we allebei. "Ik ga wel even verse broodjes halen voor het ontbijt. Tot straks." fluister ik, waarna ik een kus op zijn voorhoofd druk. Ik spring snel uit bed en doe een jurkje en teenslippers aan. Dan loop ik de deur uit en de trappen af. Buiten op de stoep kijk ik naar links en rechts en steek dan over. Opeens hoor ik een auto keihard aankomen rijden, en Jason schreeuwen "Leah kijk uit!!" Een seconde later word ik opzij geduwd en hoor ik een knal terwijl ik de auto langs me heen zie zoeven. Jason heeft me gered.... De auto rijdt nog een stukje door maar gaat dan vol in de remmen en Jason vliegt van de motor kap af de straat op. "JASON!!!" gil ik en ik ren naar hem toe. Hij ligt op de straat, en de autochaffeur stapt uit en belt een ambulance. Er loopt een straaltje bloed langs Jason's slaap en hij kijkt me glimlachend aan. "Hey beautiful, heb je je bezeerd?" ik snik. "Nee, maar jij wel..." en dan verliest hij het bewustzijn. Ik pak mijn mobiel uit mijn handtas en bel Nessa. "Nessa, ik ben net bijna aangereden en Jason heeft me gered... hij is nu onderweg naar het ziekenhuis want hij is aangereden. Kan je daar alsjeblieft heen komen?" zeg ik terwijl de tranen over mijn wangen lopen en ik in de ambulance spring.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
Ik hoorde mijn mobiel gaan. 'Ik kleed me even om.' Mompelde ik slaperig waarna ik naar mijn inloop kast liep en een shirtje aandeed met een leuk printje, met eronder een leuke jeans. 'Waar ga je heen?' Vroeg Chris die een shirt aan deed. 'Leah heeft me nodig..' Zei ik zacht waarna ik richting mijn bmw liep. 'Ik ga met je mee.' Zei Chris die ook instapte. Samen reden we richting het ziekenhuis reden. Bij een scherpe bocht vloog er opeens een auto tegen mijn bumper aanreed. Door de klap vloog de voorruit kapot, en de glassplinters vlogen tegen me aan. De vele scherven in mijn gezicht deden veel pijn, en ik zag allemaal bloed om me heen. Het werd langzaam zwart voor mijn ogen.

Account verwijderd

schreef:
Leah
Ik zit naast het bed van Jason te huilen. Hij ligt te slapen door de slaappil en zijn arm zit in het gips. Er zit ook een pleister op de wond net onder zijn haarlijn en het bloeden is er al bijna gestopt. Gelukkig was het niet zo ernstig. Dan hoor ik buiten de kamer veel lawaai en als ik kijk zie ik twee brancards voorbij rijden met Nessa en Chris erop. Wat is er gebeurd!? Ik spring op en ren achter de brancards aan.
-een uur later-
Nessa ligt in de zelfde kamer als Jason, en ze zijn met een gordijn tussen de bedden gescheiden. Chris had alleen een paar wondjes, niks ernstigs. Maar Nessa heeft haar nek gebroken, en ligt nu met haar nek stevig in het gips. Ik sta huilend aan haar bed terwijl Chris een arm om mijn schouders slaat. "Het is allemaal mijn schuld." huil ik. "Als ik geen broodjes was gaan halen had Jason geen ongeluk gehad en had ik jullie niet hoeven bellen. Als ik jullie niet gebeld had, had Nessa niet haar nek gebroken.." Dan barst ik weer in huilen uit en verstop mijn gezicht in Chris overhemd. Een beetje ongemakkelijk probeert Chris me te troosten. "Hé joh, dat was jou schuld niet. Alles was gewoon heel ongelukkig getimed. Op de verkeerde plaats op het verkeerde moment.. Vanessa red het echt wel." Dan kijk ik verwonderd op. "En Jason dan!? Hij heeft mijn leven gered en nu zeg je dat hij het niet gaat redden..." Nadat ik dat gezegd heb ren ik huilend de kamer uit en een gang verder zak ik op de grond neer tegen de muur en sla mijn handen voor mijn ogen

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
Ik probeerde mijn ogen te openen, maar het ging niet. Een brandende pijn schoot door mijn nek, alles deed pijn, ik kan me niet bewegen. Ik kreeg mijn ogen niet open, en voelde pijn in mijn gezicht en de rest van mijn nek, Sowieso kon ik me niks meer herinneren. Wie was ik? Wat was er gebeurt? Ik hoorde stemmen. 'Vanessa, alsjeblieft? Open je ogen, beweeg, doe iets, alsjeblieft.' Hoorde ik een smekende stem zeggen.

Account verwijderd

schreef:
Leah;
De rest van de dag zat ik onafgebroken aan Jason's bed. Hij was rond een uur of 3 wakker geworden, en toen had hij wat gegeten en gedronken. Nu zaten we te praten en hij hield mijn hand vast. "Hoe is het met je? Heb je nog iets overgehouden aan vanochtend?" fluisterd hij met een schorre stem. Ik schud mijn hoofd. Dan word er op de deur geklopt en de oudste engel komt binnen lopen. Eerst loopt ze naar Jason en geeft hem een kus op zijn voorhoofd, waarna ze met haar handen en haar engelen krachten de wond op zijn hoofd geneest en zijn arm een stuk op weg helpt om te helen. Vervolgens loopt ze naar Nessa toe. Als ze het gordijn opzij schuift draai ik me om. Ik wil Nessa, of Chris, niet zien. Als Jason echt die 'Fallen Angel' was geweest, had hij me niet gered. En ik vergeef het Chris nooit dat hij niet wil dat Jason beter word.
De engel strijkt met haar handen over het gips en over Nessa's hoofd. Dan gaan de ogen van Vanessa open en we horen een klein knakje, waarmee de engel haar nek heelt. Dan knipt ze in haar vingers en verdwijnt ze. Ze heeft niks gezegd.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
Ik opende mijn ogen en keek om me heen. 'Wie zijn jullie? Wie ben ik? Wat doe ik hier? Wat is er gebeurt?' Vroeg ik angstig waarna ik ging zitten en mijn armen om mijn benen sloeg. De jongen met de asblonde haren en blauwe ogen liep naar me toe. 'Herinner je je echt helemaal niks meer?' Vroeg hij. Ik schudde mijn hoofd. 'Je heet Vanessa, en je bent een zeemeermin, maar door je zusje gered te hebben ben je engel geworden, en daar heb ik je leren kennen, we waren samen..' zei hij met tranende ogen. Ik sloeg mijn armen om hem heen, en drukte mijn lippen kort op de zijne. Vlak daarna trok ik mijn hoofd weg waarna hij me vragend aankeek. 'Herinner je je weer wat?' Vroeg hij waarna ik mijn hoofd schudde. 'Waarom kus je me dan?' Vroeg hij bozig. 'Omdat ik je wel leuk vind, denk ik..' Zei ik zacht waarna ik zijn hand vastpakte.

Account verwijderd

schreef:
Leah
Ik sta op en loop naar Nessa's bed. "Hey lieverd, welkom terug op de wereld..." dan richt ik mijn hand naar haar op en denk heel sterk terug aan alles wat ik met haar beleefd heb, hoe ik haar heb leren kennen, hoe ze mij bij het engelengenootschap heeft gekregen... Alles. Opeens zie ik een sprankje herkenning in haar ogen. "Leah....?" fluisterd ze. Ik knik met tranen in mijn ogen en sla mijn armen om haar heen. "Het werkte..... het werkte echt." Als ze me vragend aan kijkt snik ik even. "Toen Jason me redde, kreeg ik een beetje van zijn speciale krachten zodat ik voor hem zou kunnen zorgen... Daarmee heb ik je zoveel terug gegeven van je herinneringen als ik kon..."

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
Ik trok mijn lip afkeurend omhoog bij Jasons naam. Hij had mijzelf letterlijk gedumpt, na een lange wandeltocht kwamen we uit bij een ravijn, en ik viel, hij lachte en liet me achter, bloedend, wachtend tot ik dood zou gaan. Gelukkig was Chris er op tijd, en hij redde me uit de put. Vanaf dat moment vlogen er vonken over, maar ik kon het niet aan, nog niet. Jason had me te veel pijn gedaan..

Account verwijderd

schreef:
Leah;
Op dat moment hoor ik Jason heel zwaar ademen. Ik ren terug naar zijn bed en zie zijn ogen omhoog rollen en druk op de alarm knop. Gelijk komen er 4 dokters aanrennen die medicijnen toepassen en ze hangen hem aan de beademing. Ik begin weer te huilen en draai me naar Nessa. "Ik weet wat hij jou heeft aangedaan, maar hij heeft mijn leven gered.. Ik heb de rede waarom Jason een Fallen Angel was." Als alle doktoren weg zijn haal ik diep adem en begin te spreken. "Toen ik 10 was, werd ik gebeten door een vampier en werd er dus zelf ook 1. Jason werd aan mij toegewezen, het was mijn taak om hem slecht te maken. Toen hij een Fallen Angel werd, had ik vreselijke spijt van wat ik gedaan had, vooral om wat hij jou had aangedaan. Toen redde ik jou en werd zelf een engel. Op het moment dat ik een engel werd, werd al het slechte wat ik Jason had aangedaan van hem opgelost zegmaar. Als hij nogsteeds een Fallen Angel was geweest, had hij mijn leven niet gered en had ik daar nu gelegen in plaats van jullie twee."

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
'Dat betekent nog niet dat ik hem niet nog steeds haat. ' Mompelde ik boos. 'Same. ' Hoorde ik naast me, en ik keek Chris aan. 'Als Chris er niet was geweest, was ik hier niet meer geweest. ' Een traan rolde over mijn wang, en een hand veegde hem weg. 'Niet huilen. ' Fluisterde Chris waarna ik een kus op zijn wang drukte. Hij pakte mijn hand. 'Toen ik hier lag, wist ik nog een rede om jou nooit te vertellen over mijn engelen bestaan, ik wilde niet dat je hem zou ontmoeten, want ik wist dat je hem leuk zou vinden. '

Account verwijderd

schreef:
Leah;
"Hem leuk vinden?! Nee echt niet!! Is het niet raar dat ik iets terug wil doen nu hij verdorie mijn leven heeft gered?! Voor jou is ook niks genoeg Vanessa. Nou weet je, I don't care." en vervolgens ruk ik het amulet af, en gooi het op haar bed. "Ik kon net zo goed dood zijn." Dan loop ik de kamer uit, vastbesloten om niet meer terug te gaan. Ik neem een taxi naar huis, waar ik binnen mijn bad laat vollopen en lekker ga uitrusten. De tranen stromen over mijn wangen als ik terug denk aan alles wat er gebeurd is. Rond half 1 stap ik uit bad en trek mijn kleren aan. Even snel eet ik wat en dan ga ik naar het restaurant. "Hey Leah, waar is Vanessa?" wordt er door iedereen gevraagd. Uiteindelijk ben ik het zo zat dat ik door het restaurant schreeuw:"Ze heeft een ongeluk gehad en ligt in het ziekenhuis. Ik wil niks meer met haar te maken hebben." Dan ren ik naar de keuken en haal daar diep adem voor ik rustig door ga met serveren.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Vanessa;
'Je bent met hem uit geweest, Leah. ' Riep ik terug maar ze gooide het amulet al op mijn bed en liep de kamer uit. Kwaad stond ik op van het bed, waarna Chris me vragend aankeek. 'Ik ga naar huis.' 'Laat me je dan op zijn minst brengen, Vanes.' 'Okeoke.' Mompelde ik. 'Maar ik ga eerst een nieuwe BMW halen. ' 'Denkt zij weer aan.' 'Mijne is naar de klote.' 'Dat is waar. ' Ik liep, gevolgd door Chris, het ziekenhuis uit richting de auto garage. Daar wees ik een BMW aan die precies leek op de mijne. 'Die neem ik. ' Zei ik wijzend op de zilveren BMW. Ik rekende hem af en de verkoper maakte de papieren voor me in orde waarna ik samen met Chris naar zijn huis reed.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld