Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Anoniem
Fijne paasdagen allemaal xx
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg Rozalie & Dauntless
Dauntless
Wereldberoemd



"Dus wat doe jij als je je rustiger wilt voelen" vroeg hij en probeerde zelf zo rustig mogelijk over te komen. "Ik ga bijvoorbeeld graag buiten wandelen en we zouden samen bijvoorbeeld een korte wandeling ofzo kunnen maken."
Anoniem
Wereldberoemd



Ik luister naar Casper en denk na. Wat deed ik eigenlijk als ik mezelf rustiger wilde voelen? Ik had eigenlijk geen enkel idee... ''Een boswandeling is goed'' zeg ik zacht. Voorzichtig zet ik mijn voeten weer op de grond. Als ik alleen zou lopen kon ik vluchten... Nee, dan zou dat mislukken, en als ik dan nog meer enge dieren tegenkwam zou ik al helemaal gek worden.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper stak zijn arm uit om haar te begeleiden zodat dat een echte heer betaamde, al twijfelde hij of ze hem zou aannemen of niet. Ze bleef bang van en dat zou niet op één, twee, drie veranderen. Hij moest haar vertrouwen op de een of andere manier zien te winnen, maar hoe.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik wacht even en pak na een tijdje toch maar de hand van Casper vast. Hij ging me toch niet opeten, of doden, of martelen, of pijn doen? De gedachten alleen al zijn genoeg om opnieuw erg bang te worden. Langzaam loop ik met Casper mee naar beneden. Casper opent de deur naar buiten en ik voel de frisse lucht door mijn haren heen. Even geeft het een fijn gevoel.
Dauntless
Wereldberoemd



Binnen een uurtje ofzo zou de zon ondergaan, dus hadden ze nog genoeg tijd om te wandelen, want Casper had zo'n donkerblauw vermoeden dat Shine liever niet na het donker buiten bleef. Casper genoot van het lichte briesje dat door zijn haren waaide en ademde de boslucht in.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik adem even goed in en uit. Eigenlijk was er heel erg veel bos, en pas aan de uiteinden stond een hek. We bleven erg uit de buurt van het hek, helaas, anders had iemand me misschien gezien. Het was wel logisch dat Casper daar aan zou denken. Er kwam hier eigenlijk nooit iemand, nooit. En dan ben ik zó dom om er wel heen te gaan en gebeten te worden, en vervolgens mag ik niet meer naar mijn eigen huis... Ik kijk naar de lucht die steeds donkerder kleurt. Na een tijdje vind ik het toch griezelig worden. ''Mag ik weer naar binnen?'' vraag ik zacht.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper knikte en ze maakte rechtsomkeer naar huis. "Waarom ben je eigenlijk zo bang voor het donker" vroeg Casper. Natuurlijk had hij ook zijn angsten, maar deze waren steeds gegrond op gebeurtenissen in zijn leven, vandaar dus dat hij dacht dat het misschien kwam doordat ze iets engs had meegemaakt wat haar nu bang voor het donker maakte.
Anoniem
Wereldberoemd



''Dan lopen er verkeerde mensen rond'' zeg ik zacht. Ik heb even geen zin om mijn hele trauma te vertellen aan Casper, aangezien ik hem eigenlijk nog nieteens zo goed ken en hem eng vind. Ik ben blij als we weer binnen zijn, ookal is het hier ook niet zo heel erg licht. Ik ga even op de bank zitten en denk na.
Dauntless
Wereldberoemd



"Wel in dit lopen eigenlijk enkel dieren rond en geen mensen op jou na dan en af en toe een verloren gelopen reiziger" zei hij serieus terwijl hij richting de keuken wandelde. "Wil je nog eens eten, mensen eten toch meerdere keren per dag he?"
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik. ''En wat te drinken, alsjeblieft'' zeg ik zacht. Waarom mocht ik eigenlijk niet naar huis? Ik zucht even en leun naar achter. Ik verveelde me een beetje, en ik voelde me nog steeds niet 100% gezond. 
Dauntless
Wereldberoemd



Casper krabde met zijn hand in zijn haren toen hij naar het eten zag dat hij s'ochtends gekocht had. "Weet jij misschien hoe je die dingen klaarmaakt" vroeg hij, want vroeger was er altijd voor hem gekookt en nu moest hij niet meer koken. Hij herkende de meeste ingrediënten natuurlijk wel, maar hoe je er een geheel van moest maken dat was net iets teveel.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik pak allerlei spullen en begin met koken. Ik deed het thuis best vaak en ik kon het ook wel goed. Uiteindelijk maak ik een redelijk goede maaltijd en eet ik het gulzig op. Vampiers, het lijkt me raar om mezelf alleen maar te voeden met bloed. Ik weet nieteens mijn eigen bloedgroep. Zou hij zeldzaam zijn? of gewoon normaal? Geen idee, en ik hoef het eigenlijk ook nieteens te weten.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper wou wel een gesprek beginnen, maar wist niet waarover. Haar familie was nu waarschijnlijk een gevoelig onderwerp en dat gold ook voor hem, dus zweeg hij daar maar gewoon over. Zwijgend bleef hij tegen het aanrecht staan en keek met een strakke blik naar buiten, de donkere nacht in. "Weet je een Griekse filosoof zei ooit, dat duisternis niet altijd gelijk is aan het kwade en het licht niet altijd het goede is"
Anoniem
Wereldberoemd



''En een ander zei 'ik weet dat ik niets weet''' zeg ik en ik grinnik. Ik vond filosofen maar raar, maar toch hadden ze soms wel een punt. Ik leun achterover en ga even liggen op de bank. Duisternis is niet altijd gelijk aan het kwade, en het licht niet altijd aan het goede... Het klopte wel. Misschien was Casper aardig. Misschien. Gisteravond niet, toen vertelde hij dat hij een harteloze man was. Maar dat zou ook wel letterlijk zijn, aangezien zijn hart al lang is gestopt met kloppen ^-^
Dauntless
Wereldberoemd



Casper kon niets anders dan even mee lachen en toen was het weer stil. Het was vreemd dat hij normaal zo gewend was aan stilte en er zo van hield, maar nu hun gesprek stilviel was het ongemakkelijk en voelde hij de neiging om iets te zeggen, al had hij totaal geen idee wat.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste