Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg w/ felicia
Anoniem
Minister of Pop



Toen Michelle terugkwam met een leraar die de deur opendeed. Toen de deur open ging liepen ze met z'n allen tegelijk naar binnen. 'Wat is er gebeurd?' Vroeg Elise. Ik vertelde haar het hele verhaal. Hoe ze me dwong om bij David uit de buurt te blijven, en dat ze mijn vriendinnen ook nog iets zou doen. En dat ik werd weggetrokken, en ze zei. Je hebt je niet aan de afspraak gehouden. 'Eerlijk. Ik ben nu echt bang voor haar. Het lijkt onderhand wel of zij en haar vriendinnen de leraren zijn, in plaats van de normale leraren.' ik zuchtte verdrietig. Ik voelde hoe Elise mijn hand vastpakte. En erin kneep. Michelle zei. 'Hopelijk houdt ze ooit op. En helemaal als we met de klas op kamp moeten.' Ik knikte. Kamp ja daar had ik zo echt nul komma nul zin in. Kijk als de sfeer in onze klas nu goed was. Ok, maar zoals het nu is nee. We liepen terug naar het lokaal, maar de deur zat op slot. We bonkten op de deur, maar er werd niet opengedaan. 'Lekker dan.' Zuchtte ik. 
Silhouette
Landelijke ster



Teleurgesteld zat ik aan tafel en keek ik naar beneden. Wat had ze toch? En waarom werd ik alleen naar binnen getrokken. IK kijk naar Valerie die helemaal plezier zit te maken. Opeens loopt ze naar me toe. "Zo, nu weet je ook hoe het voelt" grijnsde ze en ik keek haar aan. "Waar heb je het nu weer over?" vroeg ik verbaast "Vraag het maar  aan Anna, als ze dat wilt!" zei ze weer met een grijns en ze liep weg. Ik zuchtte zachtjes, tot ik gebonk hoor op de deur. Meteen keek ik op en zag ik dat het Anna en de meiden waren. Snel stond ik op en liep ik er naar toe, tot ik werd tegen gehouden door Valerie die mij weer terug duwde op mijn stoel. "Jij blijft hier" zei ze met een klein glimlach en ze draaide zich weer om.
Anoniem
Minister of Pop



'Ja tuurlijk zit die deur weer op slot. O wat haat ik haar.' Zuchtte ik klagend. Ik klopte nog een keer op de deur. Geen reactie. Ik ging zuchtend met de meiden tegen de muur zitten, en wachtte af. Ik dacht. wat eil ze van me, en waarom valt ze onze hele groep lastig, en hoe moet dat met het kamp straks, en vooral. Wat moeten we dien om het te stoppen. ik was zo in gedachten verzonken. Dat ik niet merkte dat de deur open gedaan werd. Elise trok me overeind, en pakte mijn hand. Ze vroeg.  'Wat wil je van ons?' Maar ze kreeg geen antwoord. In plaats daarvan werden we allemaal hard het lokaal in geduwd, en werd de deur weer op slot gedraaid. Toen ik David zag zitten. Vroeg ik verbaasd. 'Wat doe jij hier?' Ik begreep er steeds minder van.
Silhouette
Landelijke ster



Ik begreep er steeds veel minder van. Wat heeft Valerie met mij? En waarom mag ik niet bij haar in de buurt komen? En waarom moet ik alles aan Anna vragen? Ik slikte kort en zie dat de deur open gaat en dat ze naar binnen worden geduwd en dat de deur meteen weer op slot wordt gedraaid. Even keek ik naar Anna en ik zuchtte zachtjes. "Ik weet niet. Van Valerie moet ik het aan jou vragen blijkbaar..." zei ik zacht en ik keek even weg. Wat zal ze dit keer gaan doen? Een beetje angstig keek ik naar Anna. "Weet jij wat ze bedoeld?"
Anoniem
Minister of Pop



Ik vertelde al ratelend het hele verhaal. 'ik denk dat ze je leuk vind en dat ze jaloers is op mij, maar verder heb ik echt geen idee.' Ik slikte. En vervolgde. 'Ik weet niet meer wat ik moet doen. Het word steeds erger, en ik snap ook niet waarom ze. buiten het geit dat ze jaloers is op mij. Een hekel heeft aan mij, en mijn vriendinnen. Nou ja waarschijnlijk hooguit door mijn bril, maar verder. Ik weet ook niet hoe dat straks moet op kamp. Ik word er ge van, en ik ei het stoppen, maar ik weet niet hoe.' Ik merkte dat ik aan het snikken was. Ellen zei kwaad. 'Wat moeten we nu? Ze heeft het helemaal gehad, en wij ook.' Ik zuchtte. Ik zag het echt even niet meer zitten. 'Het is allemaal mijn schuld.' snikte ik zachtjes.
Silhouette
Landelijke ster



Ik zuchtte. "Nou, fijn..." zei ik sarcastisch. "Ik weet het trouwens ook niet. Tegen mij zegt ze ook zowat niks, dus daar schieten we niks mee op." Ik knikte kort. "en niet een beetje ook." zuchtte ik zacht en ik keek weer naar Anna "Maar het is jou schuld niet, jij bent jezelf! En dat ik juist goed! Het ligt alleen aan Valerie. Zij is jaloers en dat is haar schuld!" zei ik troostend en ik keek met een zachte glimlach haar aan.
Anoniem
Minister of Pop



'Ik hoop het, maar wat moeten we nu? Ik voel me zo ontzettend schuldig tegen over jou, en de rest.' Ik zuchtte even, en keek de rest een voor een aan. 'We moeten hieruit zien te komen, maar hoe?' Zei Michelle. 'wacht even.' Zei ik. Ik stond op en liep naar deur, 'bingo.' Mompelde ik in mezelf. Waarna ik naar Eline liep en haar om een haarspeld vroeg. Toen ik die had. Liep ik terug naar de deur. En begon te priegelen. Na een tijdje ging de deur open, en ik gaf de haarspeld terug. 'Zo we kunnen eruit.' Zei ik. We liepen het lokaal uit.
Silhouette
Landelijke ster



"Ik ook" zei ik zacht en ik keek kort om me heen. Ik haalde mijn schouders op toen Michelle wat zei. "Er moet wel een oplossing zijn." zei ik en ik staarde kort naar de deur. Toen Anna naar de deur liep wachtte ik af. En toen ze de haarspeld van Eline vroeg ging de deur al snel open. Ik glimlachte tevreden. "Gelukkig" zuchtte ik opgelucht en ik liep langzaam de deur uit. "En nu op naar Frans." zei ik en we liepen rustig naar het lokaal toe.
Anoniem
Minister of Pop



'Oh nee daar ben ik echt slecht in.' Zuchtte Eline. Ik bood aan om haar te helpen. Wat ze aardig vond. Ik ging daarom ook vooraan zitten samen met Eline. Ik ging eerst even zelf aan het werk. Toen hielp ik Eline met een opdracht, en luisterde naar de uitleg, maar opeens werd ik keihard van mijn stoel getrokken, en het lokaal uitgeduwd. Ik wilde de deur openmaken, maar die hadden ze op slot gedraaid. Ik hoorde Elise schreeuwen. 'Laat haar gewoon met rust! Is elkaar helpen hier tegenwoordig ook al verboden.' Valerie merkte op. 'Voor iemand die zich niet aan de regels houd wel ja.' Waarschijnlijk was Elise nu zo ongelooflijk boos dat ze Valerie aanvloog. Ik hoorde de leraar vragen.' Wie gaat haar achterna. Om haar te helpen bedoel ik.' Elise zei ja. Samen met Michelle en Ellen. Na een tijdje ging de deur open. 'Hoi.' Zei Elise. 'Hey.' Ik snikte. 'Het is allemaal mijn schuld. Die ritregels ook.' Ellen zei. 'Nee joh. Het is niet jouw schuld, naar die van haar. Zij stelt die rot regels op.' Ik glimlachte.
Silhouette
Landelijke ster



Ik ging zitten en luisterde naar de uitleg terwijl ik mijn spullen op tafel legde. Toen Anna weer werd mee getrokken werd ik boos. "Kap nou eens!" schreeuwde ik tegen Valerie en ze kwam op me aflopen. " IK zal maar je mond houden, of er gebeurt iets erg met Anna en ik zal het maar niet door vertellen" fluisterde ze en ze glimlachte en liep weg. Ik slikte. Meende ze dit nou echt? Toen de leraar vroeg wie er achterna ging, wilde ik ook gaan, maar Valerie keek me al aan met zo'n blik van dat ik het niet moest doen. Teleurgesteld, keek ik toe hoe de meiden naar Anna liepen.
Anoniem
Minister of Pop



'Zullen we maar weer naar binnen gaan.' Stelde ik voor. 'Ik heb geen zin om de kes te missen.' De meiden knikten. We liepen weer naar binnen en gingen aan het werk. Toen de bel ging liepen we naar buiten, maar ik werd keihard op de grond geduwd. Ik wilde iets zeggen, maar er werd iets voor mijn mond gespannen. Opeens hoorde ik psst, en werd het zwart voor mijn ogen. Ik hoorde Elise schreeuwen. 'Jij ellendige rottige rat. Hou nou eens op.' Ik hoorde voetstappen, en mijn haam, en ik voelde een hand op mijn wang. Ik wilde mijn ogen open doen, maar het lukte niet. Ik hoorde Ellen zeggen. 'En nu?' Waarop Elise antwoordde. 'ik heb geen idee, maar nu moet ze toch echt ophouden.' ik dacht. wat als dit Het erge is. ik wist het niet. Ik voelde me zo schuldig.
Silhouette
Landelijke ster



Uiteindelijk ging de bel en liep ik naar mijn kluisje om mijn jas te pakken en ik liep naar buiten. Toen ik buiten was zag ik Valerie alweer bezig zijn. Ze keek me fel aan en maakte een beweging dat ik niet moest helpen. Ik slikte zacht en er rolde een traan over mijn wang en ik liep weg. IK wilde haar zo graag helpen, maar het kon niet. Dit was al erg. En ik wil niet dat er iets erger gaat gebeuren met haar. Er rolden nog meer tranen over mijn wangen en ik probeerde me met moeite in te houden. Ik stapte op mijn fiets en reed weg naar huis. Ik kon er niks over zeggen, maar ik kon haar al helemaal niet helpen... Eenmaal toen ik thuis was gooide ik mijn tas door mijn kamer, samen met mijn jas en liep ik naar boven zonder een woord te zeggen. Toen ik boven was plofte ik op mijn bed en dacht ik nog even na over wat ik nu nog kon doen.
Anoniem
Minister of Pop



Ik deed mijn ogen open. Het ging alweer wat beter, en we fietsten naar huis. Eenmaal thuis keek ik op mijn telefoon en stuurde een appje naar David. hey. Sorry van wat er allemaal gebeurd is. Ik voel me zo rot, maar ja wat kan ik eraan doen, en hoe moet het nu verder. Ik bedoel. Nog even en ik durf niet meer naar school. Ik vind het lief van je dat je me wil helpen, maar ik begrijp aan de andere kant wel waarom je me niet wil helpen. Ik word gewoon gek. Ik verzond het. En ging wat lezen. 
Silhouette
Landelijke ster



Ik hoorde mijn mobiel afgaan en met tegen zin pakte ik mijn mobiel en stuurde ik een appje terug. " Het geeft niet. Ik weet zelf ook niet hoe het verder moet gaan, het wordt toch steeds erger... maar, je moet wel naar school. het kan niet anders... Ze moeten op een geef moment echt ophouden!" en ik verzond het en legde hem neer op mijn bed, waarna ik naar beneden ging om wat te drinken. Toen ik het op had liep ik weer naar boven en staarde ik uit het raam.
Anoniem
Minister of Pop



Ik schreef snel een antwoord terug, en ging naar boven. Ik hoorde Lisanne zeggen. 'Wat ben jij chagrijnig zeg. Doe please wat vrolijker. Ik reageerde. 'Dat gaat even niet. En nee ik hoef jullie niet uit te leggen waarom niet. Ik luep naar mijn kamer, en gooide de deur dicht. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste