ORPG// met Dauntless - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG// met Dauntless

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël haaldde zijn schouders op. "Ik denk niet dat we Oliver moeten vragen om mee te doen want die heeft het te druk met zijn plan. Wat dacht je van bij mij op de kamer?" vroeg hij terwijl ze samen naar boven wandelden.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.

"Dat denk ik ook niet, inderdaad." zeg ik met een lach op mijn gezicht tegen hem. "Oke, jou kamer is goed. Ik pak even mijn spullen." zeg ik, en loop daarna mijn kamer in. Ik pak de boeken die ik denk nodig te hebben en loop dan naar Gabriëls kamer en klop op de deur.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
TS naar middernacht?
_____________________
Hun huiswerk was gedaan en de rest van de dag was even saai als anders verlopen, toch was de spanning onder het zeker te voelen en werd die steeds sterker. Eindelijk was het zo ver het was vijf voor twaalf en Gabriël had kleren uitgetrokken waarmee hij redelijk goed gecamoufleerd was maar die toch ook warm en comfortabel waren. Hij klopte drie keer wachtte even en klopte daarna twee keer waarna Oliver de deur snel opendeed en Gabe naar binnen sprong.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
is goed
___________________

Allison.

Ik zit op mijn kamer te wachten tot het tijd is om naar Oliver te gaan. Eerst moesten we naar zijn kamer gaan en dan slopen we met z'n drieën naar het bos dat de school omringde. Ik had donkere kleren aan, maar wel een jas erover heen omdat het 's nachts toch wel erg koud buiten was. Ik was in gedachten verzonken en keek toen op de klok. Het was twaalf uur precies. Misschien had ik iets eerder weg moeten gaan, maar op tijd komen was nou eenmaal niet mijn sterkste punt. "Sorry," fluister ik heel erg zachtjes.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Oliver had een zwarte rugzak mee en we slopen naar beneden. Er brande nergens nog licht, maar Gabriël durfde ook geen zaklamp te gebruiken omdat ze dan misschien gepakt zouden worden. Ze volgden Oliver tot bij de deur naast de eetzaal. Die zat op slot, maar daar was Oliver op voorzien. Als een echte crimineel begon hij aan het slot te sleutelen en niet viel later sprong het open. Toen ze buiten stonden wandelden ze richting het bos. "Heb ik al uitgelegd waarom we naar het bos gaan" fluisterde hij terwijl ze met zen drieën de bosrand bereikten.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.

"Nee, nog niet. En dat wilde ik nou heel erg graag weten." zeg ik zachtjes met een klein glimlachje op mijn gezicht. Ik was heel erg nieuwsgierig namelijk. Ook wel naar zijn verdere plan maar dit was ook iets dat ik niet snapte, want we konden het ook gewoon op zijn kamer bespreken, dacht ik.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ze wandelden nog dieper het bos in tot ze halt hielden bij een grote struik waar ze zich alledrie verborgen in konden houden. "Ok toen ik hier nog maar net was kon ik op een dag maar moeilijk in slaap geraken. Ik ging naar mijn balkon en zag beneden plots een hele stoet mensen wandelen in zwarte gedaanten met fakkels. Ze ging het bos in ongeveer naar deze plek. Ik dacht dat ik misschien toch sliep, maar het hield me bezig en ik denk dat het iets met dit alles te maken heeft dus wie weet komen we er vannacht achter wat het geheim van deze school is."

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.

"Maar wat heeft Kate hier mee te maken dan? Ik dacht dat we gingen uitvogelen waarom zij ineens aan die andere tafel zit." zeg ik. "Maar het klinkt allemaal heel erg raar wat je zegt, vind ik. Ik bedoel, wie gaat er nou met zwarte capes op en fakkels naar het bos om middernacht, sorry hoor maar in mijn oren klinkt dat allemaal erg raar." Ik kijk hem een beetje ongelovig aan. Wie weet sliep hij toch, en was het allemaal een droom wat hij vertelde.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Dat weet ik, maar wie weet is dit juist de reden dat de leerlingen opeens anders zijn." Plots klonk er een geluid dat luider en luider werd. Een groep mensen in zwarte gewaden met maskers op betrad een grote open plek en vanuit het niets schoten er een heleboel fakkels aan. Gabriël was door stomheid geslagen. Hij wist niet wat te doen, vluchten kon niet want dan zouden ze hem zien.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:

Allison.

Nu begon ik het een beetje te begrijpen. Ik zag nu ook de mensen met gewaden met een capuchon en maskers. Ik verplaatste me een beetje achter Gabe, ik vond het namelijk best wel eng. Ineens gingen er een aantal fakkels aan, zonder dat ik echt zag hoe ze werden aangestoken. Ik keek er met open mond aan. Hoe kan dat? denk ik bij mezelf.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De plek werd verlicht en nu kon je goed zien dat er in het midden een soort wit stenen altaar stond. Er kwam een hele groep mensen aan en een van hen droeg een jongen in zijn armen. Gabriël wist dat hij bij hen aan tafel zat. Dit kon toch haast niet gebeuren wat zouden ze met hem doen.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.

Ik wist niet precies wat ik moest doen, dus ik bleef maar kijken en kijken. "Wat doen ze?" fluisterde ik nauwelijks hoorbaar, en eigenlijk wilde ik het zachter zeggen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Zowel Gabe als Oliver haalden hun schouders op ze legden de bewusteloze jongen neer op het altaar en een van hen kwam naar voren en begon allemaal dingen in een vreemde taal te prevelen. Het vuur leek hoger op te laaien. Toen haalde hij een dolk tevoorschijn en hief die in de lucht. Gabriël wou zijn ogen sluiten maar kon gewoon niet anders dan blijven kijken.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.

Toen een van hen een dolk hief wilde ik het niet meer zien. Ik deed mijn handen voor mijn ogen, maar ik gluurde er nog wel tussen door. Ik zag de dolk in het lichaam van de jongen zitten. Ik wilde dit helemaal niet zien, dacht ik bij mezelf, en ik keek dan ook niet meer tussen mijn vingers door. Ik snapte er echt niks meer van.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Het leek wel alsof hij een soort teken kraste op de schouder van de jongen. Toch bleef die doodstil liggen alsof hij dood was. Toen de man klaar was werd de jongen plots wakker. Er werd gejuicht en ze begonnen hem allemaal dingen uit te leggen. Gabriël en Oliver verstonden er niet veel van en leunden beide naar voren om beter te horen toen ze plots vielen en uit de struiken rolden.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld