RPG) secret senses - Forum - Virtual Popstar

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Uriah inspecteerde de trein. Hij zag er uit als een vrij oud model. Eentje waarbij je makkelijk op het dak zou raken met een beetje moeite. Hij opende het raam en had geluk. Naast de ramen waren laddertjes bevestigd. Ze waren oud en niet zo heel stevig, maar ze zouden hem wel kunnen dragen. Hij hield wel van wat avontuur en het tarten van het lot. Zonder zich iets van de anderen aan te trekken opende hij het schuifraam. en ging hij op zijn zitplaats staan. Er was natuurlijk veel wind rond door de snelheid van de trein maar hij had de sporten stevig vast en wrong zich door het raam. Hij voelde de adrenaline door zijn lichaam stromen terwijl de wind door zijn haren gierde. Langzaam klom hij verder omhoog en greep zich vast aan de rand van de trein. Deze zou hij wel moeten blijven vasthouden wou hij niet van de trein getrokken worden. Maar toch hij zat veel liever op het dak van de trein dan daarbinnen.

Obsessions
Karaoke-ster

Obsessions schreef:
Lynn

De jongen verderop, Uriah klom op het dak. Wat is hij welniet van plan te doen. Ik vertrouw hem niet, nouja dat wel. Maar het is een vreemd type. Niet dat iedereen hier bepaald normaal is ik bedoel zeg nou zelf. Ik laat mn ogen weer vallen op het raam. Ik heb al heel lang niet meer gejaagd, vanavond zal daar verandering in komen.

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Anna

ik ging naast Lynn zitten. 'Sorry. Mag ik hier zitten?'

Obsessions
Karaoke-ster

Obsessions schreef:
Lynn:

Ik was zo verdiept in mn gedachte dat ik niet eens door had dat Anna naast me ging zitten. 'eh ja tuurlijk'. Zei ik zonder enige twijfel, en ik richte mn ogen weer op het landschap. 'wat voor demoon ben jij?' vroeg ik voorzichtig.

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Anna

'ik verander 's nachts in een fee. Nou ja ik kan ook overdag maar dat gebeurt haast nooit.'

Ladybambi
Internationale ster

ladybambi schreef:
Let ff niet op mogelijke spelfouten, heb net frituurvet over me heen gekregen. 1e graad verbranding aan mijn rechterarm dus typ nu een beetje pnhandig met 1 hand, hoofdletters zullen dus ook minder komen tijdelijk.
-
Een beetje dromerig kijk ik naar de landschappen die voorbij schieten. Door mijn verbeterde zicht, kan ik beter zien dan de meesten. Misschien geld dat nist voor de mensen in deze trein, maar normaal gesproken wel. zo zag ze in elk geval een waterval met grotten, ergens diep in het bos. En als ze goed luisterde kon ze hem zelfs horen boven de herrie van de best ouderwetse trein. Serieus uit welk tijdperk stamt deze trein weg? De seventies? Ach, het maakt ook niet veel uit. Ze is zo in gedachten verzonken dat ze de jongen Nicky niets hoort vragen en kijkt pas op als nicky wegloopt. Waarschijnlijk ging ze naar de wc, of stiekrm de trein inspectren. Vooral het laatste lijkt Melanie echt iets voor nicky. maar het kan ook aan haar liggen. even haalt ze een hand door haar haren heen als er een jongen uit het raam klimt e n bijt op haar lip. hopelijk wist hij wat hij deed, en biel hij niet van het dak af. rustig draait ze zich terug naar het raam en merkt dat ze weer kleine, witte wolvenoortjes heeft. jahoor, ze heeft zivh weer eens laten gaan, haar gedachten laten afleiden van haar normale vorm. een zachte zucht verlaat haar lippen maar ze besluit haar oortjes gewoon zo te laten. Iedereen heeft iets tenslotte, als ze commentaar hennen dan zeggen ze het wel.

Ladybambi
Internationale ster

ladybambi schreef:
Let ff niet op mogelijke spelfouten, heb net frituurvet over me heen gekregen. 1e graad verbranding aan mijn rechterarm dus typ nu een beetje pnhandig met 1 hand, hoofdletters zullen dus ook minder komen tijdelijk.
-
Een beetje dromerig kijk ik naar de landschappen die voorbij schieten. Door mijn verbeterde zicht, kan ik beter zien dan de meesten. Misschien geld dat nist voor de mensen in deze trein, maar normaal gesproken wel. zo zag ze in elk geval een waterval met grotten, ergens diep in het bos. En als ze goed luisterde kon ze hem zelfs horen boven de herrie van de best ouderwetse trein. Serieus uit welk tijdperk stamt deze trein weg? De seventies? Ach, het maakt ook niet veel uit. Ze is zo in gedachten verzonken dat ze de jongen Nicky niets hoort vragen en kijkt pas op als nicky wegloopt. Waarschijnlijk ging ze naar de wc, of stiekrm de trein inspectren. Vooral het laatste lijkt Melanie echt iets voor nicky. maar het kan ook aan haar liggen. even haalt ze een hand door haar haren heen als er een jongen uit het raam klimt e n bijt op haar lip. hopelijk wist hij wat hij deed, en biel hij niet van het dak af. rustig draait ze zich terug naar het raam en merkt dat ze weer kleine, witte wolvenoortjes heeft. jahoor, ze heeft zivh weer eens laten gaan, haar gedachten laten afleiden van haar normale vorm. een zachte zucht verlaat haar lippen maar ze besluit haar oortjes gewoon zo te laten. Iedereen heeft iets tenslotte, als ze commentaar hennen dan zeggen ze het wel.

Obsessions
Karaoke-ster

Obsessions schreef:
situatie:

De trein is gestopt met rijden en we zijn geariveert meneer Neville verteld waar we zijn en begeleid ons naar onze slaapzaal. Vanavond hebben we vrij.

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Ik zag dat we er waren en stapte uit.

Ladybambi
Internationale ster

ladybambi schreef:
Langzaam merkt Melanie dat de trein begint af te remmen, maar ze besluit niet op te kijken. De trein staat toch nog niet stil, en het uitzicht is veel interessanter. Ze heeft betere dingen te doen. Toch besluit ze haar oortjes even te laten verdwijnen en doet haar haren goed in de reflectie van de spiegel.
Steeds langzamer en langzamer begint de trein te rijden. De banden beginnen te gieren terwijl de machinist aan het remmen is. De andere leerlingen zijn al opgestaan en wachten samen met mrn. Neville bij de deur van de trein en met een zucht staat zij zelf ook op. Nicky is nog steeds niet terug, maar aangezien de trein gestopt is kan ze elk moment komen. Terwijl de trein bij het station van het slaapgebouw stopt, gaan de deuren ook open. Iedereen is er, zelfs de jongen die net nog door het raam klom. Iedereen behalve Nicky. Even blijft Melanie wachten, terwijl ze de andere voor laat gaan de trein uit. Als 1 van de laatsten, voor mnr Neville natuurlijk, loop ik de trein uit als mnr. Naville net om Nicky vraagt. Nog voor we kunnen antwoord geven, klinkt echter haar stem al. "Hier" klinkt een vrolijke stem vanuit de wagon waarna Nicky tevoorschijn komt en naar me toe loopt. Ze ziet er trots en vrolijk uit. "Heb je wat ontdekt?" vraagt Melanie heel zachtjes aan Nicky, zo zacht dat je het alleen maar met een dierlijk gehoor zoals een wolf kunt horen. Nieuwsgierig kijk ik haar aan terwijl ik de andere volg het gebouw in als mnr. Neville heeft gecontroleerd of we er allemaal wel zijn.

Obsessions
Karaoke-ster

Obsessions schreef:
Als we met zijn alle in de deuropening van de slaapzaal staan schrik ik even, niet om angst maar hoe goed verzorgt alles er uit ziet. Ik had me voorgesteld dat we alleen een bed zouden hebben en verder niks.nou dat is wel anders. Het is een grote ronde kamer met aan de ene kant van de kamer een paar banken en een salontafeltje en aan de andere kant de slaapvertrekken. De verlichting doet me denken aan kerstavond, dat we met zijn alle kerstliedjes zongen voor de openhaard. Ik krijg een warm gevoel van binnen. De bedden staan vrijwel ver uit elkaar en er licht een groot bruin deken op en aan het einde nog 2 fleece dekens. Ik plof neer op een van de bedden.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De wind die rondom hem wervelde werd minder hard en snel. De trein minderde duidelijk vaart. Op het einde ging Uriah recht staan. Het uitzicht vanop de trein was echt zoveel beter dan daarbinnen. Hij was sowieso al iemand die liever buiten zat dan binnen. Altijd zocht hij plaatsen op bij het raam. Niet dat hij Claustrofobie had, want in een kleine nauwe grot voelde hij zich perfect op zijn gemak. De natuur was gewoon altijd zijn thuis geweest.
Het was overduidelijk dat de slaapzaal gemaakt was om gezellig te zijn, wat er juist voor zorgde dat het er in Uriahs ogen niet zo gezellig maar eerder gemaakt uitzag. Zoals de foto's in tijdschriften die een gezellige kerstavond met de familie toonden. Wat een kamer gezellig maakte was de menselijke touch die er in lag. Speelgoed dat op de grond lag, super lelijke magneten die je ooit gratis kon krijgen op de ijskast.
Snel ging hij naar het gedeelte met de bedden om er daar, hoe kan het ook anders er eentje aan een raam uit te kiezen. Hij gooide zijn rugzak neer op het bed en merkte nu pas dat er iets in zijn rugzak bewoog. Langzaam opende hij hem en meteen schoot er een blauwe flits uit. Een klein blauw vlammetje bleef voor zijn ogen hangen. "Az, ik had je nog zo gezegd niet mee te komen." Hij stak zijn vinger naar het vlammetje uit dat zich er tegen aan vleide. "En nu niet schattig gaan doen, je weet dat ik daar niet tegen kan." Het vlammetje maakte een geluid dat klonk als het gerinkel van kleine klokjes. "Echt waar Az, ik haat je echt." Het was duidelijk te horen dat hij zijn huisdiertje niet hoorde en weer maakte het een rinkelend geluidje dat klonk als een lachje. Daarna schoot ze nieuwsgierig naar de andere toe.

Ladybambi
Internationale ster

ladybambi schreef:
Een grijns verschijnt op Melanie haar lippen als Nicky vertelt wat ze ontdekt heeft. "Gaaf" zegt Melanie zachtjes terwijl ze rustig met de andere mee hun kamer in loopt. De kamer is heel anders dan ze had verwacht. Ze zijn tenslotte deels ontvoerd naar een andere wereld. Je kunt dus van alles verwachten. De meest onlogische dingen kunnen logisch worden. Maar nu? Nu ziet de kamer er juist gezellig uit. Het tegenovergestelde dan ze had gedacht. De kamer had een soort kerstsfeer, ondanks dat het nog lang geen kerst is. De kerst sfeer doet haar ergens pijn, maar de pijn probeert ze te negeren. DE kerst verlichting en de bruine dekens. Allemaal dingen die het gezellig maken. Een beetje te gezellig. Of terwijl nep gezellig. Een zachte zucht verlaat haar lippen terwijl ze rustig met Nicky mee loopt en het bed naast de hare claimt. "En ik deze" zegt ze met een zwakke glimlach en legt haar zwarte tas met sneeuwwitte wolvenkop op haar bed. Misschien is het wel een beetje voorspelbaar. Een scheeuwwitte wolvenkop. Maar goed, zij vindt hem mooi en dat is het belangrijkste toch?
Even glijd een zachte zucht van haar lippen terwijl ze met 1 hand over het bruine dekbed gaat en met haar andere hand haar ketting van haar hals haalt. Waarschijnlijk zou ze zo weer veranderen, en dan zou haar ketting kapot kunnen gaan. Thuis heeft ze een hele hoop reserve kettingen voor het hangertje. Maar hier had ze er maar een paar. Ze had er 3 meegenomen van thuis aangezien ze dit niet had aan zien komen en ze 3 meer dan genoeg vond voor 1 dagje. Rustig stopt ze haar ketting in haar tas en loopt terug naar de andere toe. Gedachten over de kerstmissen van vroeger probeert ze niet in haar hoofd door te laten. Dit waren niet de momenten voor jeugdherinneringen. Zeker niet met een gedachtenlezer bij zich. Toch denkt ze een paar seconden aan haar opa. Die op 2e kerstdag, precies 2 dagen voor haar verjaardag is overleden. Op haar zusje na had ze met hem de beste band. Zelfs nog beter dan met haar ouders. Daarom deed het haar 2 keer zoveel pijn dan als een normaal iemand stierf. Het hangertje van haar ketting heeft ze net 5 minuten voor haar opa zijn laatste adem uitblies van hem gekregen. Het was de bedoeling dat het een verjaardagscadeau was, maar iedereen wist dat hij dat niet meer zou halen. Ruw schud ze denkbeeldig haar hoofd door elkaar om de gedachten te verdrijven en kijkt op als ze opeens een klein, blauw vuurtje ziet zweven dat in hun richting liep. Best vreemd, maar tegelijkertijd ook best een schattig vlammetje was het wel.

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Ik ging ook op een van de bedden zitten. Het ziet er echt mooi uit.

Obsessions
Karaoke-ster

Obsessions schreef:
sorry guys dat ik niet gereageert heb, komt omdat ik 2 dagen bij mn nichtje was en daar geen internet had wjw.