Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Anoniem
Fijne paasdagen allemaal xx
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg Rozalie & Dauntless
Dauntless
Wereldberoemd



Casper knikte. "Ik ben hier eigenlijk wel klaar, dus ik kan ook meegaan naar je kamer" hij besefte zelf dat dat echt fout klonk, maar hij natuurlijk had hij helemaal geen foute bedoelingen.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik voorzichtig en haal alle foute gedachte's uit mijn hoofd. Ik loop met Casper mee naar boven en ga weer naar de kamer. Volgens mij leek ik nu net een kleuter, maar eigenlijk maakte het niet zo veel uit. Niemand zou hier toch ooit achter komen, zodra ik hier weg ben zou ik het toch nooit aan iemand vertellen, als ik hier ooit wegkom tenminste.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper ging op een stoel naast haar bed zitten. "Ok ga nu maar slapen, je hebt je rust lang nodig, ik blijf heel de nacht hier dus je hoeft je geen zorgen te maken." zei hij en probeerde rustgevend te glimlachen, wat niet helemaal lukte en er redelijk belachelijk uitzag.
Anoniem
Wereldberoemd



''Dankje'' zeg ik en ik trek de dekens tot mijn kin op. Ik ga op mijn zijn liggen en sluit mijn ogen. Zo zou ik wel opnieuw in slaap vallen, en geen nachtmerrie meer hebben over dingen die al lang verleden tijd zijn. Het duurt niet lang of ik val in ook in slaap.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper bleef gewoon op zijn plaats zitten en keek hoe ze sliep. Na een tijdje werd hij zelf ook slaperig van het rustige geluid van haar ademhaling en haar hart dat langzaam klopte. Hij wist niet precies hoeveel tijd er was verstreken, maar hij viel op de stoel in slaap.
Anoniem
Wereldberoemd



Zodra ik mijn ogen open schijnt er weer een klein beetje licht in de kamer. Ik ga recht overeind zitten en wrijf in mijn ogen. Ik rek me even uit en kijk naar Casper. Slaapt hij? Ik sta op en loop voorzichtig naar hem toe. Ik raak hem aan met mijn vinger in zijn bovenarm, hij opent zijn ogen als gevolg. Ik glimlach even zwakjes. Dan was hij wel een heel erg lichte slaper.
Dauntless
Wereldberoemd



"Hmm wat" zei Casper slaperig en wreef met zijn handen in zijn ogen. Hij was pas echt terug wakker nadat hij zich eens goed had uitgerekt. "Hoe laat is het?" vroeg hij want als hij naar buiten keek moest het al wel rond de middag zijn.
Anoniem
Wereldberoemd



''Ik weet niet hoe laat het is'' zeg ik. Casper zag er zo best grappig uit. Ik wist eigenlijk niet eens dat vampieren slaap nodig hadden, maar het klinkt wel logisch. Zou er hier ergens een klok zijn? ik kijk even om me heen en ga weer even op het bed zitten.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper beet lichtjes op zijn lip. Hij zou haar dag hoogstwaarschijnlijk verpesten, maar hij moest het haar vertellen. "Ik heb terug dorst" mompelde hij nauwelijks hoorbaar en zelfs beschaamd terwijl hij zijn blik recht naar de grond richtte.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik verstijf even maar kijk al snel op. Ik spring van het bed af en begin te rennen. Dat bijt gedeelte was ook hetgene waarom ik hier was, en nog in leven, maar juist het bijten was vreselijk. Het gevoel is zo pijnlijk en raar. Ik ren maar wat voor me uit en struikel weer half over de trap. Ik spring van de laatste paar treden af en weet niet waar de beste schuilplaats zou zijn, en of die er uberhaupt wel zou zijn.
Dauntless
Wereldberoemd



In een seconde stond Casper voor haar. "Luister, het spijt me dat het de eerste keer zo gewelddadig moest, maar ik kan er ook voor zorgen dat je er niets van voelt, dat het misschien zelfs plezierig is" legde hij haar uit terwijl hij met zijn handen haar schouders vasthield en haar recht in de ogen aankeek.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk Casper aan. Wegrennen is eigenlijk ook geen optie aangezien Casper vreselijk snel is. Ik twijfel even, maar ik kom er toch niet onderuit. Als het kan gebeuren zonder pijn, dan heb ik dat liever dan tegenspartelen en pijn lijden. ''Oké'' zeg ik zacht. Ik ga wat dichter bij Casper staan en buig mijn nek een beetje.
Dauntless
Wereldberoemd



Sommige vampiers kregen een gaven wanneer ze veranderd waren, een van hen was Casper. Hij had de gave om elektriciteit te besturen, wat op het eerste gezicht misschien wel vreemd leek, want hoe zou je daar een beet pijnloos mee kunnen maken. Maar als je een beetje verder nadacht kwam je er misschien wel achter dat menselijke zenuwen ook door kleine schokjes bestuurd werden en hij dus ook menselijke zenuwen kon besturen. Hij concentreerde zich en zette haar zenuwen uit die pijn naar haar hersenen stuurden daarna beet hij haar, maar in tegenstelling tot de eerste keer genoot hij er niet van. Het was eerder drinken omdat hij als hij geen bloed kreeg zou sterven in plaats van drinken omdat je hunkerde naar de smaak van menselijk bloed.
Anoniem
Wereldberoemd



Als Casper zijn tanden in me zet voel ik inderdaad geen pijn, ik voel bijna niets meer eigenlijk. Zo is het nieteens zo erg lijkt me. Als ik hier gewoon ben, in leven, zonder pijn dan zou het niet het allerergste zijn. Maar, hoe is het mogelijk dat ik niets voel? Ik kijk even naar Casper die nog steeds drinkt. Ik voel dan wel geen pijn, maar ik voel me wel slapper worden. Ik ga iets minder goed op mijn benen staan, het gaat allemaal wat moeilijker. Ik begin me licht in mijn hoofd te voelen en glimlach even. Dit was niet zo erg. 
Dauntless
Wereldberoemd



Casper trok zijn tanden terug en zijn speeksel werkte meteen als stollingsmiddel zodat Shine niet meer bloed verloor dan nodig was. Hij veegde met zijn mouw de overtollige restjes bloed van zijn mond en zei plotseling zachtjes "sorry."
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste