Silhouette schreef:
Veronique
Ik word chagrijnig als hij niks zegt. Kan hij zelf niks verzinnen? "Ehm, weet U iets?" probeer ik zo vriendelijk mogelijk te zeggen en ik staar naar beneden. Ik zie hem langzaam zuchten. Ik sluit kort mijn ogen en besluit hem meer te vertellen. "Ja oke, ik ga je wel wat meer vertellen, want dit werkt niet. Kijk, we hoorden een knal buiten en het bleek jullie hond Daisy te zijn. En toen hij naar haar halsband keek gebeurde het. En nu denkt hij dat hij 9 is..." zeg ik en ik kijk hem aan. Hopelijk weet hij nu wel wat. Ik blijf hem aan staren tot hij wegloopt. Verbaast kijk ik hem aan en ren ik hem achterna. Serieus? Dit meen je toch niet? Je gaat toch niet weglopen! Als hij een foto pakt begin ik te glimlachen en ren ik weer terug samen met z'n vader en laat hij de foto zien met zijn hele familie erop. Blijkbaar was die foto kort geleden gemaakt, want het shirt dat hij daar draagt heeft hij maar 2 weken ofzo.