ORPG// met Dauntless - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG// met Dauntless

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Niet zo ongeduldig die wou ik je net geven" zei de directeur. "Wel deze school zendt niet zomaar studiebeurzen naar om het even wie. We kiezen kinderen uit die iets speciaals kunnen. Nu denk je waarschijnlijk, ik ik kan niets speciaals en ik ben ook niet slimmer als alle andere kinderen. Dat komt doordat jou talent iets is waar andere kinderen enkel maar kunnen dromen. Jij beschikt niet over zomaar een gave, maar over een magische gave die zich rond deze leeftijd pas echt begint te ontwikkelen. Wij zijn er om ervoor te zorgen dat jij die gave onder controle leert te houden en voor het goede leert te gebruiken. Je zal dus niet enkel onderwezen worden in gewone vakken, maar ook je gave leren gebruiken, maar ik denk dat Kate je dat nog wel verder uitlegt. Ik hoop dat je niet te erg geschrokken bent, maar wij staan nu wel allemaal te popelen om te zien wat jou speciale talent is." Het was een enorm lange uitleg en dat was waarschijnlijk nog maar een korte versie.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
"Sorry." Zeg ik nauwelijks hoorbaar. Ik luister aandachtig maar de uitleg. Maar ik begrijp niet alles. Ach ja, dat zal Kate me dan wel uitleggen, toch? "Oke. Maar hoe kom ik er dan achter wat mijn gaven is?" Vraag ik zachtjes. Ik durf eigenlijk niet op hardere toon te praten.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Je moet je gewoon concentreren dan komt het vanzelf" zei Kate snel en keek daarna snel weer naar de grond. Gabriël en Oliver lagen nog steeds slapend op de grond. Ze merkten niets van wat er zich nu allemaal rondom hen afspeelde.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
"Okee." Zei ik zachtjes en sloot daarna mijn ogen. Ik concentreerde me. Ineens voelde ik mijn handen steeds warmer en warmer worden. Op een gegeven voelde ze zelfs heet aan, alsof ze warmte afgaven. Ik opende mijn ogen weer en keek naar mijn handen. Ik schrok toen ik zag wat er aan de hand was, er lag een vuur in mijn handpalmen, maar alle mensen om me heen gingen klappen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Iedereen was onder de indruk van haar gave. Een element beheersen was nu eenmaal een sterke gave. "Ok laten we nu maar terugkeren voor de anderen wakker worden" zei de directeur en iedereen keerde in stilte weer naar zijn kamer. Oliver en Gabriël werden naar daar gedragen en voor iedereen die er niet zelf bij was zou het lijken of er niets was gebeurd.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
We liepen met z'n alle eerst terug Naar de school, met uitzondering van Gabriël en Oliver die werden gedragen. Voor ik naar mijn kamer kon werd ik nog even bij de directeur geroepen. "Vanaf nu zit je aan de andere tafel." Zegt hij, en hij wil verder gaan Met zijn verhaal. "Maar.." Onderbreek ik hem maar hij gaat stug door. "En vanaf nu mag je ook niet meer met Gabriël of Oliver praten, begrepen?" Vraagt hij streng. "Ja, meneer." Zeg ik en loop daarna naar Mijn kamer. Ik ga meteen op mijn bed liggen en val gelijk in slaap.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De volgende morgen wordt Gabriël onrustig wakker. Hij had een rare droom gehad maar wist niet meer waar die over ging. Terwijl hij douchte en zich aankleedde om te gaan ontbijten bleef hij maar nadenken over wat die droom gegaan zou kunnen hebben, maar het wou niet komen. Het lag op het puntje van zijn tong maar toch kon hij het net niet bovenhalen. Toen hij beneden kwam zag hij dat het nog best vroeg was en de eetzaal zo goed als verlaten was. Misschien had Allison nog wel zin in een wandeling. Hij ging terug naar boven en klopte aan.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik schrok wakker van een nachtmerrie. Ik wilde niet meer denken aan waar het over ging. Ik stond op en zag dat ik mijn kleren van gister nog aan had. Ik ging maar douchen en kleedde me daarna aan. Het was nog erg vroeg eigenlijk, zag ik op mijn horloge. Ik deed mijn make-up en haar. Er werd op de deur geklopt, ik schrok. "Wie is daar." Vroeg ik voorzichtig door de deur heen. Ik stond nu achter de deur en luisterde ingespannen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Gabriël je weet wel die ene gast die bij jou in de klas zit" zei Gabriël die het niet was ontgaan dat ze best bang klonk. "Is er iets soms" vroeg hij bezorgd. Hij wist niet waarom maar het leek wel alsof hij een rede had om bezorgd over haar te zijn.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
"Oke." Zei ik, maar deed de deur niet open. "Nee... Ik voel me alleen niet zo lekker." Antwoord ik zijn vraag. Ik hoorde de bezorgdheid in zijn stem. Waarom was hij nou zo aardig? Om mijn acteerwerk nog echter te maken hoestte ik, hard genoeg om het door de deur heen te horen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ow ok wel kom je ontbijten of blijf je op je kamer, anders zal ik het beneden wel gaan melden" zei hij op een luchtige toon alsof hij er niet mee inzat, al vond hij het eigenlijk toch best jammer dat ze niet meekwam.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
"Ehm ik blijf op mijn kamer." zeg ik. "Bedankt dat je het voor me wilt melden." vervolg ik op een dankbare toon. Ik blijf nog even voor de deur staan om te luisteren wanneer Gabriël weg zou lopen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ok tot morgen dan misschien" zei hij en wandelde naar beneden. Hij liep snel naar de balie om daar te melden dat Allison ziek was en ging toen zelf naar de eetzaal. Oliver was er nu ook al en die zag er veel gelukkiger uit dan gisteren toen hij vaststelde dat Kate nu bij de andere groep hoorde. "Je hebt je precies over haar heen gezet" zei hij rustig in de hoop hem niet te kwetsen. "Oh jah het is het beste voor haar denk ik" was zijn antwoord en dat verwonderde Gabriël wel.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik zakte leunend tegen de deur op de grond. Waarom moest het nou allemaal zo moeilijk worden en zijn al, dacht ik. Ik had nog een appel die ik gister had gekocht op mijn bureau liggen dus at ik die maar op, omdat ik toch wel een beetje trek kreeg. Er werd op de deur geklopt, alweer. Ik ging weer achter de deur staan. "Wie is daar?" vraag ik door de deur heen. Ik keek even op de klok het was nu 8.20. "Ik ben het, Kate." zei de stem achter de deur. Ik opende voorzichtig de deur, maar zag inderdaad het Kate. "Waarom was je niet bij het ontbijt?" vraagt ze bezorgd.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Terwijl Oliver en Gabriël in de les zaten wierpen de leerkrachten vaak vreemde blikken naar hen. Het leek wel alsof ze bezorgd over iets waren en natuurlijk kregen de jongens het in de gaten dat ze werden aangestaard, maar telkens ze vroegen of er iets was schudde de leerkracht resoluut zijn of haar hoofd en zei: "Nee hoor" waarna ze verder gingen met de les.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld