Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Anoniem
Fijne paasdagen allemaal xx
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg Rozalie & Dauntless
Anoniem
Wereldberoemd



''Nee joh'' zeg ik en ik maak mijn hand een beetje tot een vuist. Rustig en slapjes ga ik er mee over het hoofd van Casper en ik glimlach. Met mijn andere hand hou ik hem stevig vast zodat ik niet omval. Ik zie mijn benen die iets witter zijn geworden door het bloedverlies. Het voelt eigenlijk net alsof ik high ben, ik voel me helemaal licht in mijn hoofd. Pijn doet het niet, gelukkig. ''En nu?'' vraag ik wat zachter.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper haalde zijn schouders op terwijl hij haar met zijn armen ondersteunde. "Ik had dit niet moeten doen" zei hij verslagen en schudde zachtjes met zijn hoofd. "Het spijt me echt dat ik je dit allemaal heb aangedaan" hij wist niet waar het opeens vandaan kwam, maar op de een of andere manier moest hij haar dit gewoon zeggen.
Anoniem
Wereldberoemd



Had Casper spijt? Dat was eigenlijk best wel... Lief. ''Ik ga slapen'' zeg ik zacht en ik geef Casper even een knuffel. ''Slaap lekker'' zeg ik terwijl ik hem los laat en rustig de trap op loop. Ik hou me goed vast aan de leuning en bij elke stap die ik zet val ik bijna. Ik loop voorzichtig naar de slaapkamer toe en duik in het bed. Rustig sla ik de deken over me heen en sluit ik mijn ogen. Zo erg was Casper nog niet.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper dacht na terwijl ze sliep. Hij zou haar terug moeten sturen, dat zou echt het beste zijn voor hen beiden. Hij vertrouwde haar, wat erg vreemd was, maar toch had hij genoeg vertrouwen in haar om te weten dat ze hem niet zou verklikken, daarom maakte hij een besluit.
Anoniem
Wereldberoemd



Zodra ik mijn ogen weer open is het alweer licht. Ik sta rustig op uit het bed en loop door het huis heen opzoek naar Casper. Opnieuw voelde ik me wat zwakjes door het bloedverlies van gisteren, maar echt pijn had ik niet. ''Casper?'' vraag ik als het me niet lukt om hem te vinden.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper zuchtte nog voor ze verder kon praten zei hij: "Ik breng je terug vandaag, naar huis" Hij zei het op een zelfverzekerde toon, die geen tegenspraak duldde. "Mijn bestaan blijft toch een geheim he"
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk Casper aan. ''Natuurlijk niet!'' zeg ik en ik sla mijn armen om hem heen. Ik snap het niet, waarom deed ik dit? Casper is de hele tijd aardig voor me geweest, behalve in het begin dan, maar verder is hij aardiger geweest dan iemand ooit was.
Dauntless
Wereldberoemd



"Maar, ik haalde je weg bij je vrienden en familie, ik dronk je bloed. Je haat me en op de een of andere manier kan ik dat zelfs begrijpen." zei hij en keek haar verbaasd aan.
Anoniem
Wereldberoemd



''Hmm, ik weet het niet'' zeg ik en ik kijk Casper aan. Ik denk na over mijn familie en vrienden. Eigenlijk was Casper veel aardiger tegen me dan hun allemaal bij elkaar. ''Mag ik ook blijven?'' vraag ik wat ongemakkelijk.
Dauntless
Wereldberoemd



Casper schrok zo enorm. "Maar haat je me dan niet, om wat ik ben" vroeg hij, want in de tijd dat Shine bij hem verbleef had hij ook beseft dat hij soms echt een monster kon zijn.
Anoniem
Wereldberoemd



''Nee, je bent veel leuker dan de rest'' zeg ik en ik kijk hem aan. ''Echt'' zeg ik nog wat verlegen en ik geef hem een knuffel. Het zou er best raar uitzien, maar het voelde wel goed.
Dauntless
Wereldberoemd



Het was enorm lang geleden dat Casper nog eens het gevoel van een knuffel ervaren had en hij moest toegeven dat het leuk voelde, warm en vertrouwd. "Wel jij bent ook veel leuker dat alle vleermuizen en insecten die hier zitten hoor"
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk Casper aan. ''Dat mag ik wel hopen'' grinnik ik even. Ik hou hem nog steeds vast en sluit mijn ogen. Eigenlijk was Casper gewoon heel lief en deed hij niets, hij had alleen bloed nodig om te overleven, daar kon hij ook niets aan doen
Dauntless
Wereldberoemd



Het was uiteindelijk Casper die de omhelzing verbrak. "Maar wat als ik ooit te ver ga in het bloed drinken, wat als ik mezelf er in verlies en je vermoord" zei hij en zijn ogen stonden gevuld met verdriet.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik zie het verdriet in Caspers ogen. Ik twijfel. Ik zou eht niet willen sterven. Nog eens kijk ik hem aan. "ik weet het niet.." zeg ik na een tijde.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste