Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Spider-Man // orpg // ft. CreepDoll

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

Ze begon anders te doen dan toen we hier binnen kwamen. Mijn hand had ik al op tafel gelegd en voelde al snel haar hand op de mijn en kneep één oog dicht toen ze haar nagels er in zette. "Nee, nee het is oke." zei ik en glimlachte. De ober kwam al snel met de drankjes, ik pakte wat geld uit mijn tas en legde het op tafel. "Het spijt ons, maar we moeten weg." zei ik en stond op, trok mijn jack uit en legde dat over de schouders van Jess. "Kom, we gaan." zei ik en sloeg mijn arm rond haar middel. "Rustig lopen." zei ik en begeleiden haar rustig naar buiten, pakte nog snel mijn board en klikte die vast aan mijn tas en liep verder met Jess. "Frisse lucht zou je goed doen." zei ik en glimlachte.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
// Jessica

"Het spijt me," mompelde ik toen we het restaurant uitliepen. Ik trok zijn jack dichter om me heen en keek hem aan. "Het spijt me echt. Ik weet niet wat me bezielde..." Ik wendde mijn blik af en keek naar de grond. Voor een keer in een lange tijd voelde ik me echt hopeloos. Er was echt iets mis en ik wist niet was. Tranen brandden achter mijn ogen. Wat was er aan de hand? "Blijf van me af!" schreeuwde ik opeens en duwde Peter van me weg. Mijn ogen werden groot. Ik verloor telkens even controle. De tranen werkten zich tot mijn ooghoeken. "Help me," piepte ik.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

"Het is goed, maak je niet druk." zei ik gerustellent en hielt haar goed vast. Snel liet ik een zucht ontsnappen en hielt haar goed tegen mij aan, maar als ze opeens mij weg duwde, hoorde ik gelijk dat zij het niet was. "Jess, ssst het is oke, echt." zei ik en glimlachte. "Kom, dan gaan we snel naar mijn huis, mijn tante is voor een paar dagen weg." zei ik en begeleiden haar naar de bus die net aan kwam rijden. Betaalde en al snel zaten we, op een rustige plek. Hopelijk kreeg ze niet nog zo'n aanval.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
// Jessica

Eigenlijk wou ik niet mee naar Peter's huis, maar ik had geen puf om hem tegen te spreken. "Peter," fluisterde ik. Mijn stem brak en was nauwelijks hoorbaar. Ik voelde iets hoger op mijn been, maar had geen energie meer om te kijken of het dat zwarte spul nog was. "Peter." Mijn stem brak weer. Stikken begonnen voor mijn ogen te dansen en ik begon sneller en dieper in te ademen. "H-" Ik was van plan 'help' te zeggen, maar de mist in mijn hoofd liet het niet toe. Nog geen seconde daarna rolden mijn ogen naar achteren en was alles zwart. Het laatste wat ik hoorde was een stem in de verte, maar geen bekende stem, zoals Peter of Harry. De stem was rasp, zwaar en hijgend. "Wij zijn Venom." Het klonk alsof hij 'wij' bedoelde, alsof ik bij hem hoorde.. Ik snapte er niets van, maar ik had geen tijd om er goed over na te denken voor ik het bewustzijn verloor.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

De bus reed verder toen ik voelde dat Jess zwakker begon te worden. Ze mompelde nog wat dingen en ik hielt haar goed vast. "Het komt goed Jess, rustig." fluisterde ik naar haar en keek voor mij uit, wachtend op de stop dat ik uit moest stappen.
Eenmaal bij de stop, stapte ik uit, met Jess in mijn armen, en liep naar mijn huis. "Peter, wat is er gebeurd?" hoorde ik mijn tante vragen en keek mij vragend aan. "Maak een kop thee en wat te eten als je blieft." vroeg ik aan haar, ze knikte en liep naar de keuken, ik zelf, liep met Jess naar mijn kamer en legde haar niet veel later op mijn bed. Behendig trok ik haar jurk uit, nadat ik een shirt van mij eerst bij haar had aan getrokken en een korte joggings broek. De jurk legde ik over mijn stoel en bleef bij Jess op mijn knieën zitten. Mijn tante kwam binnen met een kop thee en wat te eten. "Ik pak wel een emmer met koud water en een doek." zei ze en liep mijn kamer weer uit.
Al snel was ze weer terug en ik legde een doekje op haar voorhoofd en bleef haar hand vast houden. "Jess, kan je mij horen?" fluisterde ik, maar zo dat het wel te verstaan was. "Jess, zeg iets." zei ik er snel achter aan.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
// Jessica

Alles was zwart en het voelde koud aan. "Hallo?" riep ik. Ik weet niet zeker of ik echt een antwoord verwachtte of dat het gewoon logisch was om zoiets te vragen. Achter me hoorde ik weer dat hijgende geluid en draaide me razendsnel om. Het was te donker om wat te zien. Mijn ademhaling ging onregelmatig en ik vroeg binnensmonds: "Venom?" Het leek alsof het duister antwoord gaf en niet een persoon. Het zwart om me heen begon te trillen. Een rilling ging over mijn rug en ik vroeg me af hoe ik hier beland was. Ik zat zonet nog met Peter in de bus, dus wat was dit? En wie, in hemelsnaam, was Venom? Ik strekte mijn hand uit naar voren, proberend het trillende aan te raken, maar het bleek verder weg dan het leek. Ik deed een paar stappen naar voren en raakte het aan. Het voelde als het plakkende spul op mijn been.. Geschrokken deed ik een paar stappen naar achteren toen het ophield met trillen en zich aan mijn vingers bond. Ik gilde en probeerde het er af te trekken, maar het had geen zin, het kroop via mijn arm naar de rest van mijn lichaam. Tranen prikten achter mijn ogen. "Peter!" gilde ik, hopend dat hij opeens zou verschijnen. Maar het enige dat verscheen, was nog meer van het zwarte spul. Het schoot over mijn mond, zodat ik geen geluid meer kon maken en over mijn ogen, zodat alles echt helemaak zwart werd.
Ik hapte naar adem en greep naar voren om me ergens aan vast te houden. Tranen stroomden over mijn wangen en ik duwde me tegen hetgeen dat ik beet had gegrepen. Het was Peter en ik begon harder te huilen. ik snapte niet wat er was gebeurt. Was het allemaal maar een droom geweest?

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter;

Na een tijdje lag ze heerlijk rustig te slapen, waardoor ik zelf ook in slaap was gevallen, maar toen ik merkte dat ze begon te bewegen in haar slaap, werd ik wakker en werd ik wakker. Even schudde ik mijn hoofd om goed wakker te worden en nam een slok water. Voorzichtig pakte ik haar hand en hielt die goed vast. Meteen begon ze er in te knijpen en zag ik haar lippen bewegen. Ze sprak, maar tegen zie, dat wist ik niet. Ik probeerde het te ontcijferen, maar het ging te snel. Dan kwam ze snel omhoog en klampte ze zichzelf aan mij vast. Mijn shirt voelde ik vochtig worden en sloeg mijn armen maar snel om haar heen. "Ssst, Jess je bent veilig." zei ik fluisterend en bleef over haar rug strelen. Maar dan voelde ik iets vreemds aan mijn hand en trok die gelijk terug. Het voelde echt vies en zag dat het weg sprong. Nog net kon ik het vangen met mijn web. schoot een ander web naar een potje op mijn kamer, trok het naar mij toe en stopte dat zwarte spul er in, zette dat aan de kant en tilde Jess op, ging goed op mijn bed zitten en hielt haar als een baby in mijn armen.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
// Jessica

Ik huilde nog een tijdje tot ik geen tranen meer had. Ik hief mijn hoofd en zag Peters gezicht. "Het spijt me," fluisterde ik schor, aangezien ik bijna geen stem meer had. "Het spijt me voor zo'n last zijn." Mijn adem ging nog redelijk onregelmatig, maar dat maakte me niet uit. Ik zette me zachtjes af en ging naast hem zitten. Starend naar mijn voeten, zei ik: "Ik had een nachtmerrie." Ik keek op naar Peter. "Ik snapte niet waar hij over ging, of wat er aan de hand was, maar ik was zo bang. Zo bang, Peter." Mijn stem trilde, wat mij nog moeilijker verstaanbaar maakte. "Wij waren het.. Ik en Venom. En ik weet niet eens wie Venom is.." Ik legde mijn hoofd in mijn handen en dacht dat ik weer ging huilen, wat niet zo bleek te zijn. "En het is allemaal jouw schuld," zei ik, zonder dat ik het wou. "Allemaal de schuld van jou en Spider-Man!" Mijn stem klonk rasper dan zonet en ik stond abrupt op. "Het is jouw schuld," gilde ik en duwde hem achterover op het bed. Ik greep naar de deur, maar voor mijn hand de hendel kon aanraken, kreeg ik weer besef over mijn acties. Ik draaide me om naar Peter en keek hem wanhopig aan. "Help me." Mijn mond vormde de woorden, maar er kwam geen geluid uit. Ik draaide me weer op en stormde de deur uit, het huis uit, weg van daar.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

De tijd dat we zo zaten, bleef ik haar rug strelen tot ze zelf ging zitten. "Het is niet erg Jess." zei ik en glimlachte. "Venom?" herhaalde ik en keek haar vragend aan. Maar al snel zag ik het potje in mijn ooghoek met het zwarte spul. Was dat.... Ik schudde mijn hoofd en keek haar weer aan. "Het is echt niet erg, je bent niet tot last, echt niet." net dat ik haar hand wilde pakken, zei ze dat het mijn schuld was, maar ik had al door dat het niet Jess was die dat zei en stond op. "Jess, wacht.!" riep ik nog, maar ze rende de kamer al uit, de trap af naar buiten. "Peter, gaat alles goed?" hoorde ik mijn tante zeggen en knikte. "Ja, alles goed, ze, ze, ze wilde gewoon een rondje om, ik ga achter haar aan." zei ik en pakte mijn tas, ongezien stopte ik mijn suit er in en rende de trap af.
Eenmaal buiten, probeerde ik te zoeken welke kant ze op was gegaan. Al snel had ik het gevonden en dook een steegje in, kleden mij zo snel mogelijk om en slingerde al niet veel later door de straten, verder, opzoek naar Jess.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
// Jessica

Ik rende zo hard ik kon de straat uit. De koude lucht prikte in mijn ogen en mijn gehijg was niet erg goed voor mijn pijnlijke keel. Maar ik kon er niets aan doen. Mijn lichaam moest rennen, maar ik wou niet. Ik sloeg af een steegje in en keek of niemand ons volgde. Niemand dat ik kon zien. Het spul dat op mijn been zat kroop via de buitenkant van mijn broek, die daarna leek over te gaan in mijn huid, alsof ik een spandax pak aanhad. Het kroop hoger op en ik kon me niet verzetten, ik kon niet eens proberen het eraf te halen. Want wij waren één. Venom en ik, wij waren één persoon. Ik weet niet waar die gedachten uit voort kwamen, maar ik had het vermoeden uit het zwarte spul. Het spul genaamd Venom. Wij, samen, waren Venom. Ik was Venom.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

Ik was Jess totaal uit het oog verloren en lande op één van de gebouwen en keek rond. "Jess, waar ben je?" mompelde ik en bleef rond kijken. Een zucht rolde over mijn lippen en ging maar op het dak zitten en deed mijn masker iets omhoog en staarde naar de grond. "Jess, als je blieft, doe geen gekke dingen wat ik al gedaan heb." mompelde ik en pakte mijn mobiel, ging naar het nummer van Jess. Toch aarzelde ik even, maar tikte toen toch op bellen en hielt de telefoon tegen mijn oor. "Als je blieft neem op." mompelde ik en herhaalde de laatste twee woorden een paar keer.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
// Jessica

Ik hoorde wat en keek automatisch naar beneden. Ik greep door de laag Venom en pakte mijn telefoon. Het spul opende zich van mijn gezicht toen ik de telefoon opnam. "Ja? Hey Peter." Zonder dat ik er over nadacht, begon ik gewoon te praten. "Ik ben oké. Ik ga gewoon naar huis. Volg me alsjeblieft niet, ook niet als Spider-Man. Ik red mezelf wel." Daarna hing ik op en begon het steegje uit te lopen. Met elke stap die ik zette, trok het Venom zich verder terug, maar het was er nog wel. Ik glimlachte lichtjes, terwijl ik naar mijn appartement liep.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

Yes, ze nam op en gelijk hoorde ik aan haar stem dat er toch iets was. "Waar ben je?" vroeg ik, maar toen zei ze dat ik haar niet mocht volgen. Een zucht kwam over mijn lippen, dan wilde ik nog iets zeggen, maar ze hing al op. "Jess, verdorie." mompelde ik en stopte mijn mobiel weg. Ik kon toch wel eventjes een kijkje nemen? Meteen trok ik mijn masker weer goed over mijn hoofd heen en sprong van het dak af, schoot een web en slingerde, met een grote omweg, naar het appartement van Jessica. Als ik daar aan gekomen was, lande ik in een boom en bleef naar haar raam kijken.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
//Jessica

Aangezien we een appartement hadden, vlakbij de binnenstad, was de kans groot dat Pa nog op het werk was, maar het maakte ook de kans groter dat hij al thuis was. Zachtjes opende ik de voordeur, maar niet zacht genoeg. "Jessica?" Het was mijn vader, die aan zijn bureau zat. Ships.. Ik schuifelde het hoekje om en keek naar het bureau dat voor het raam stond. "Waar was je?" vroeg hij lichtelijk geïrriteerd, terwijl hij de volgende krantenkoppen opschreef. "Bij Peter," verzuchtte ik. Hij keek op. "Parker. De fotograaf?" Ik knikte. "Oh, oké." Het leek even alsof hij terug wou kijken naar zijn krantenkoppen, maar bedacht zich toen en stond op. "Jess, gaat alles wel goed?" Hij legde zijn hand op mijn schouder en keek me aan. Dit deed hij nooit.. Kon hij voelen dat het slecht met mij ging, ofzo? "Alles is goed," zei ik, maar hij geloofde me niet. "Nee, dat is het niet," zei hij, omdat hij zag dat ik loog en gaf me een stevige knuffel. "Dankje," fluisterde ik.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

Ze was nog niet gekomen toen ik aan was gekomen en zuchtte. Waarschijnlijk was ze naar haar vader gegaan. Net op het moment dat ik eigenlijk naar huis wilde, kwam mijn spidy-sense opgang en keek ik gelijk naar de stad en hoorde ik politie auto's voorbij rijden. Snel zette ik mij af en ging zo snel mogelijk naar het centrum. Daar aan gekomen, lande ik op één van de hoge gebouwen en keek rond waar het vandaan kwam. Als ik het door had, ging ik snel die kant uit en zag al snel een truck aan komen schuren met een busje er achter. "Dit word leuk." zei ik in mij zelf en lande op de truck en klopte op het raam. Begon een onzinnig verhaal te vertellen en er werd al snel een gun op mij gericht, hij schoot die af en ik ging snel omhoog. "Ej, kan je niet uit kijken, er zijn hier ook nog andere mensen." zei ik droog en boog mij naar voren.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld