Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met KimmieCupp

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Bellen met hem kon niet en ik mocht hem ook niet zien. En ik miste hem nu fucking erg. Ik kon echt niet zonder hem. Ik probeerde te slapen, maar dat lukte dus totaal niet. Ik pakte mijn telefoon en zette muziek op. D volgende ochtend werd ik wakker en ik had een stom liedje in mijn hoofd. Dat krijg je er nou van als je in slaap valt met muziek aan zei ik tegen mezelf. Ik kwam doodmoe op school. Toen de bel ging liep ik langzaam naar de klas. We hadden kunst, dat was mijn lievelingsvak. Toen de leraar iets ging uitleggen viel ik in slaap. Ik werd toen wakker gemaakt door de leraar en moest toen naar het hoofd van de school. Ik moest uitleggen wat er aan de hand was. ik vertelde hem dat ik vannacht bijna niet geslapen had omdat ik alleen aan Nick moest denken en ik werd hartstikke boos. Ik verwijtte hem dat Nick nu in een weeshuis zat en ik zei: "Een jongen verdwijnt niet zomaar nadat hij werd opgesloten door zijn ouders en dat daardoor zijn ouders d gevangenis in moesten." De rector zei dat het hem speet. Ik vertelde hem in wat voor weeshuis Nick nu zat en dat het gewoon niet normaal was. En dat ik het ook niet normaal vond dat de politie hem nog wel naar zown weeshuis stuurt. De rector vond dat ik naar huis mocht gaan. Thuis pakte ik mijn telefoon en zag dat ik peer gebeld was door Bradley omdat ik een repetitie had gemist. Ik sms'te terug "Wat maakt mij die stomme kut repetitie nou uit. Mijn vriendje zit gevangen in weeshuis, alsof ik dan aan zoiets denk." Ik kreeg gelijk een sms'je terug dat ik wel weer naar de repetities moest komen en dat hij me best wou helpen met Nick vrij te laten komen. Ik vond het best en ging snel op weg naar hem om te repeteren. Ik hoopte dat ik dan niet zoveel aan Nick hoefde te denken maar ik kon me niet eens concentreren op dansen. Wat het ik het leukste van de hele wereld vond. Blijkbaar was Nick nu het leukste van de hele wereld voor mij. En dat was maar niet goed met deze omstandigheden, want hij is steeds weg...

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik werd wakker door een of andere bel. Het leek een beetje op eens schoolbel. Ik moest gaan eten. Ik trok dat domme uniform aan en liep naar de eetzaal. Toen we gegeten hadden moest ik naar de keuken aardappelen schillen voor zo'n 500 man. Het ging erg langzaam en het was saai. Naja ik dacht alles beter dan die saaie tomatensoep. Die was gewoon echt niet te eten. Toen ik ze eindelijk allemaal had geschild met nog een paar andere mochten we naar onze kamers. Daar verveelden ik me echt dood. Gelukkig mochten we om 11 uur even voetballen. Het was wel leuk alleen we voetbalden met een lekke bal en ze hadden geeneens doeltjes. Om 1 uur gingen we eten. Het was een beetje een saaie maaltijd maar, alles beter als die tomatensoep. Het leek wel of daar spinnen in zaten. Ik hoop maar, dat ik hier snel weg mocht. Ik kwam er achter dat hier eigenlijk niemand les kreeg. Allemaal moesten we werken op uitrusten en daarna weer werken. Er was er geen een die les kreeg. Ik hoopte maar, dat dit alles snel voorbij was.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Onderweg naar huis besloot ik naar de politie te gaan. Bij de politie vroeg ik ze of ze wisten wat voor tehuis het eigenlijk was en of ze ooit geinspecteerd waren. Ze zeiden dat ze dat inderdaad nog nooit hadden gedaan. Ik zei hen dat ze dat maar beter zo snel mogelijk moesten doen. Want ze mochten niet naar buiten, niet bellen en geen bezoek. Dat vond de politie ook wel een beetje te ver gaan en ze besloten daarheen te gaan om te kijken of het wel goed ging daar. Ze beloofden me wat te laten horen als ze daar waren geweest en ik ging naar huis. Thuis wachtte ik af op het telefoontje van de politie. Ik wou dat Nick weer terugkwam.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik was dit keer bezig met mijn tweede taak eten koken voor vanavond. Het was saai werk maar, leuker dan aardappelen schillen. Opeens ging de bel. De directeur ging naar het hek toe en deed open ze werd op zij geduwd en er kwamen allemaal agenten door de poort heen. De directeur stond verbaasd te kijken hoe alle politieagenten naar binnen gingen. Wij moesten allemaal buiten gaan staan. Na een uurtje kwamen alle politieagenten weer naar buiten. Het opvangtehuis was afgekeurd. 9 tiende van de kinderen gingen naar hun vader en moeder want, die hadden ze nog. Hun vader en moeder waren alleen heel de tijd aan het werk. De rest ging mee naar het politiebureau. Op het politiebureau moesten we vertellen hoe het allemaal was in het opvangtehuis. Toen we klaar waren mocht ik gelukkig mijn eigen kleren aan doen. Nu moesten ze ons nog kwijt. Ze konden ons moeilijk allemaal in de cel gooien. Ik moest wachten in de verhoorkamer tot ze wisten waar ik kon overnachten.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Ik hoorde dat Nick nu weer op het politiebureau zat en dat ze een plek voor hem moesten vinden. Ik reed naar mijn ouders werk en vroeg ze of Nick weer een tijdje kon blijven logeren.
Ik: 'Mam, mag Nick weer een paar weken komen logeren. Hij was naar een weeshuis gebracht, maar dat weeshuis is nu weer afgekeurd en hij moet nu ergens kunnen wonen.' Ik keek mijn moeder zielig aan.
Mam: 'Luister, dat kan echt niet. We hebben het hier al eerder over gehad.'
Ik: 'Maar mam, luister nou. Hij word binnenkort 18 en dan mag hij op zichzelf wonen, maar tot dan moet hij ergens kunnen wonen en ik wil niet dat hij weer in een stom weeshuis word gestuurd.'
Mam: 'Misschien, vraag het ook even aan je vader.'
Shit, dacht ik. Mijn vader deed altijd stom. Ik liep naar mijn vader toe en voerde precies hetzelfde gesprek. Mijn moeder stond dit keer gelukkig aan mijn kant en na lang zeuren mocht het. Ik fietste gelijk naar het politiebureau om het te vertellen aan Nick.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Het wachten duurde erg lang. Gelukkig had de agent een soort schuldgevoel en voerde hij mij van alles. De ene keer kwam hij met cola en weer een andere keer met chips. Ik werd echt gek van het wachten. Gelukkig kwam de agent terug met mijn mobiel. Ik kon de agent wel omhelzen van geluk. Ik weet niet wat de directeur met mijn mobiel had gedaan alleen er stond helemaal geen beltegoed meer op. Ik baalde nu kon ik alleen nog maar, afwachten tot Jessica kwam. Ik zag wel dat er op de mobiel 18 gemiste oproepen stonden en 11 sms'jes. Dat gaf mij een goed gevoel. De agent werd weggeroepen en ik hoopte dat het vanwege Jessica was.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Er kwam een agent aan en ik vroeg waar Nick was. De agent nam me mee naar een kamertje. Ik zei tegen Nick: 'Sorry dat het zo lang duurde ik wist het al veel eerder, maar ik moest nog even langs mijn ouders om te vragen of je nog een tijdje bij ons kon wonen en ze vonden het goed. Je mag in ieder geval blijven totdat je 18 ben zodat je op jezelf kan wonen, maar dat hoeft niet perse. Je mag ook blijven wonen bij ons totdat je je op kamers kan. Maar dan moet je wel heel goed je best gaan doen want je hebt best veel gemist.'

Anoniem
Popster

Noa schreef:
De deur ging weer open en daar was Jessica. Gelijk begon ze te ratelen. Ik zei:''Wow, wacht even niet zo snel''. ''Vertel me alles onderweg maar''. Ik zei de agent gedag en we liepen het politiebureau uit. Toen we uit het politiebureau waren. Trok ik haar tegen me aan en zoende haar. Wat had ik haar gemist. Ik wou dat we de hele dag dit konden doen. Ik liet haar los en zei:''Kom we gaan weer verder, anders komen we nooit thuis''. Toen we bij Jessica's huis waren, was er niemand thuis. ''Ik vind het aardig van je ouders dat ik hier toch mag blijven''. Ze glimlachte even maar, zei verder niets. Ik kon het niet weerstaan en zei:''Wat heb ik jou gemist''. En gaf haar gelijk nog een zoen er achter aan.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Nick kuste me en elke weer als hij dat deed voelde ik me alsof ik in de zevende hemel ben beland. Ik zei dat ik hem ook heel erg had gemist en dat ik hem nu nooit meer kwijt wou en ik kuste hem.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik wou dat dit moment nooit voorbijging. Maar ze wist nog steeds niet hoe het zat met mijn ouders. Ik durfde het haar eigenlijk helemaal niet te vertellen. Hoe zou ze reageren? Misschien wel heel boos en dan zou ze me nooit meer willen zien. Of ze zou me opeens heel raar vinden zoals veel mensen doen. Of dat was nog wel het ergste, medelijden. Dat is gewoon irritant: Ach, wat zielig, gaat het wel met je enz. Ik wou het haar eigenlijk nooit vertellen. Maar opgegeven moment komt ze er toch een keer achter...

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
"eh, uhm, Nick.., uhm, nou kijk. Ik was bij de rector op school, omdat ik tijdens de les in slaap was gevallen? En toen had ik het over jou en over je ouders en toen vertelde de rector me dat je ouders zijn overleden. Wat is er gebeurd? En waarom had je me het niet gelijk verteld?' zei ik tegen Nick. Ik hoopte dat hij normaal zou doen en niet weer boos werd omdat ik achter een leugen kwam. Hij moest wel gaan stoppen met liegen want anders ging het echt nooit wat worden tussen ons.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Het werd stil tussen ons. Het leek wel of ze mijn gedachten raadde. Ik wist gewoon niet wat ik moest zeggen. Ik stond daar alleen met tranen in mijn ogen. Uiteindelijk zij ik stotterend:''I-ik wou niet dat je het wist want, iedereen die het weet kijkt dan anders tegen mij aan en gaat opeens raar tegen mij doen''. Ik wou dat ik alles terug kon draaien. ''I-ik dacht dat je het raar zou vinden en dat jij juist blij zou zijn als je ouders dood zouden zijn omdat, jij altijd vind dat ze te veel werken''. ''Maar jij moet van geluk spreken dat je ze nog hebt''. Dat had zij blijkbaar niet aan zien komen. Ze stond met verbaasde ogen te kijken naar mij. Ik wist niet wat ik moest doen en sloeg mij ogen naar de grond.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
"Denk je dat nou echt, dat ik blij zou zijn als mijn ouders dood waren. Ik wil alleen dat ze er vaker zijn, dat is juist het tegenovergesteld van dat ik ze dood wil hebben. Waarom denk je zo over mij? Zo lijk ik wel een monster. En waarom zou ik raar tegen je gaan doen? Je denkt dingen over mij die helemaal niet waar zijn. Ik doe zo tegen mijn ouders omdat ik wil dat ze er vaker zijn. Juist jij zou dat moeten begrijpen. Wat is er gebeurd met je ouders?" Die zinnen zei ik met tranen in mijn ogen bij de eerste paar woorden moest ik zelfs echt bijna huilen.

Anoniem
Popster

Noa schreef:
Ik zag wel dat ze het meende, alleen ze liet het niet echt merken de laatste paar maanden. Ik wou niet onaardig tegen haar doen alleen het lag gewoon niet zo makkelijk als zij deed. Waarom wil iedereen nou weten hoe het gebeurd is hoe oud ze waren enz. Ik werd er gewoon gek van! Ik kon net zo goed op mijn voorhoofd schrijven: Ik ben nick mijn ouders zijn gestorven door een auto-ongeluk en ga zo maar door. Ik durfde dat eigenlijk niet tegen haar te zeggen. Daarom zei ik:''Ik wil het er liever niet over hebben''. Het viel alweer stil. Ik wist het ff allemaal niet meer zo goed en ging op de bank zitten.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Het was stilgevallen. Ik keek naar Nick en ik had nog steeds tranen in mijn ogen. Ik zei sorry. Ik wou hem nog zeggen dat hij niet meer moest liegen, maar ik vond het niet echt het goede moment daarvoor.. Ik liep naar boven, naar mijn kamer en zette muziek op. Ik hoorde dat mijn ouders waren thuisgekomen en ik hoorde dat ze aan Nick vroegen wat er aan de hand was. Ik zette mijn muziek nog wat harder. Ik hoefde het niet te horen.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld