Forum

Druppels klonken, als een lekkend plafond waar een emmer onder was gezet. Dit was alleen geen water dat je hoort druppelen. Een zwakke en haperende stem vulde de ruimte. ‘’Laat me gaan… alsjeblieft.’’ zei de stem. Het licht ging aan en de eigenaar van de haperende stem hing ondersteboven. Zijn gezicht was bedekt met opgedroogd en vers bloed. Uit een gat in zijn nek, bij de slagader, droop een hoop bloed. Niet veel verderop stond een bebloede man zijn slagersmes schoon te maken.

‘’Ik ben bang dat ik dat niet kan laten gebeuren. Kijk, het is je eigen schuld. Je bent zelf in de buurt gekomen van hem en ik had je nog gewaarschuwd. Had maar naar mij geluisterd, dan had je hier niet hoeven… rondhangen.’’ zei de bebloede man. Hij stapte in het licht en keek gefascineerd naar zijn slagersmes.