ORPG// met Dauntless - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG// met Dauntless

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Waarom niet nu" vroeg Gabriël radeloos. "Waarom niet nu en wel later, hoelang moet ik dan nog wachten om het te uiteindelijk te weten te komen." Het was gewoon zo vreemd eerst leken ze wel vrienden, maar blijkbaar had ze dus toch iets echt verborgen gehouden voor hem. Ok hij had ook zo zijn geheimen, maar geen die zo belangrijk waren.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.

"Dat kan gewoon niet. Ik weet niet hoe ik het je moet uitleggen, maar het kan nu nog niet." zeg ik. "Dat weet ik niet..." Ik ga nu tegen de deur zitten. Ik kan hier echt niet tegen. Misschien ga ik maar weg, dan hoef ik Gabriël nooit meer te zien en kan ik het hem dus ook niet uitleggen, dacht ik. Maar dat is een stom idee want ik moet met mijn gave om leren gaan.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Oke laat het dan maar" zei hij verslagen en stond op. Hij had er genoeg van, van haar, van deze vreemde school. Hij zou weglopen en wel deze nacht en terug proberen zijn normale leven op te vatten. Die schoolbeurs aannemen was de grootste fout die hij ooit in zijn leven had gemaakt.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik ben verbaasd door zijn reactie. Waarom zou hij het er zo bij laten zitten? Ach ja, wat maakt het uit, nu heb ik tenminste niet meer dat gezeur aan mijn hoofd. Maar wat zou Gabe nu gaan doen. Ik ga weer op mijn bed liggen. Misschien zou ik vanavond toch nog naar Gabe gaan en hem een aantal dingen vertellen, maar niet alles.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
TS naar de nacht.
__________
Gabriël had geen oog dicht gedaan. Hij zat veel te hoog op zomaar door het raam te kunnen ontsnappen en langs de deur gaan leek ook geen oplossing. Het enige wat hij dan nog kon doen was zoals in de films zijn lakens aan elkaar knopen en dat was dus ook precies wat hij aan het doen was. Hij sloop zijn balkon op en knoop de lakens aan de ballustrade, nu maar hopen dat deze hem zouden houden.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik heb tot nu toe nog niet geslapen. Ik heb er zo'n rotgevoel over dat ik ruzie heb met Gabriël. Misschien moest ik nu naar hem toe gaan en het toch vertellen. Ik wilde zijn vriendschap niet kwijt, dus ik besluit naar hem toe te gaan. Ik sluip de gang op en klop op zijn kamerdeur.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël stond net op de rand van zijn balkon toen er plots iemand op zijn deur klopte. Hij schrok en struikelde over de gladde rand waardoor hij naar beneden viel. Gelukkig kon hij zich nog vasthouden aan het touw van beddenlakens al was dat ook niet stevig genoeg en viel hij alsnog op de grond. Gelukkig was hij nu wel niet dood, maar had hij wel een paar botten gekneust of zelfs gebroken.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik hoorde niks, misschien sliep hij wel, maar dat betwijfel ik. Ik voel aan de deur klink, de deur was niet op slot. Ik denk er even over na om de deur open te doen. Misschien wilde hij me wel helemaal niet zien? Toch ben ik zo brutaal de deur open te duwen. Ik kijk de kamer rond maar zie niemand. De deur naar het balkon stond open. Ik liep dus naar het balkon. Er was een touw van bedlakens aan geknoopt. Ik volgde met mijn ogen het touw naar de grond. Tot mijn grote schrik zag ik Gabriël op de grond liggen. Er kwam een raar geluidje uit mijn mond, maar waarschijnlijk was dat van de schrik.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Er kwam een klein stroompje bloed uit zijn mond en Gabriël durfde zich niet de bewegen omdat stil blijven liggen al pijnlijk genoeg was. Hij wist dat het niet lang meer zou duren voor hij zijn bewustzijn zou verliezen. Alles begon rond hem te draaien en hij had totaal niet door dat Allison boven op hem neer stond te kijken.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik bleef toekijken, want ik wist totaal niet wat ik moest doen eigenlijk. Maar al snel daarna wist ik wat ik moest doen, dus ik rende naar beneden naar de grote hal, waar de deur was die naar buiten leidde, maar die zat natuurlijk op slot. Ik had aandachtig toegekeken toen Oliver de deur opende, met zijn spullen. Dat zou ook moeten lukken met een speldje, dacht ik, want dat deden ze altijd in die detective-films. Dus pakte ik het speldje uit mijn haar en zette die in het slot, ik rommelde er een tijdje mee maar uiteindelijk ging ie toch open. Ik rende naar buiten, maar zag Gabriël niet meteen liggen. Ik ging de richting op van waar je zijn appartement kon zien, daar was hij gevallen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël zag nog net een gestalte naar hem toelopen. Zou hij toch dood gaan en was dat de engel die hem kwam halen. Verder kon hij niet nadenken want de zwarte vlekken voor zijn ogen werden groter en de wereld om hem heen begon sneller en sneller te draaien. Zijn ogen draaiden weg en hij verloor zijn bewustzijn.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik zie Gabriël liggen, en ren naar hem toe. Ik zie nog niet dat zijn ogen dichtvallen. Zou het nou mijn schuld zijn dat hij gevallen is? En waarom hing hij eigenlijk aan een touw van bedlakens over het balkon? Ik probeerde die gedachtes even opzij te zetten, maar dat ging moeilijk met de gewonde Gabe voor me. Ik probeerde hem voorzichtig in een makkelijkere houding te laten liggen, ookal was hij buiten bewustzijn, hij zou zometeen hardstikke veel pijn hebben waarschijnlijk want hij was van redelijk hoog gevallen. Wat moest ik nou doen, ik kon hem hier moeilijk laten liggen. Ik besluit maar hier te blijven en te wachten tot hij weer bij bewustzijn komt.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël kwam weer even bij bewustzijn en moest overgeven. Hij wist dat het niet lang zou zijn want hij voelde zich nog altijd rotslecht. "Waar ben ik" zei hij kreunend want hij voelde hoe hij ondersteund werd door twee armen al kon hij in het donker niet zien wie hem was komen redden.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Allison.
Ik verschoof even, omdat Gabe moest overgeven en ik had geen zin om onder de kots te zitten van iemand anders. "Bij het Luna College. Je bent van het balkon gevallen." leg ik hem uit. Tenminste van het balkon gevallen is misschien niet de juiste benaming. Ik ondersteun hem om rechtop te gaan zitten.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël probeerde te knikken maar moest zijn tanden op elkaar klemmen van de pijn. "Zou je misschien iemand kunnen halen ik denk dat ik iets gebroken heb" zei hij. Hij herkende Allisons stem en was haar enorm dankbaar. "Hoe heb je me eigenlijk gevonden."

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld