RPG ~ Monsters (Vol) - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

RPG ~ Monsters (Vol)

Melia
YouTube-ster

Melia schreef:
Nathan:

Nathan spitste zijn oren en hoorde in de verte mensen. Hij snoof eens goed en wist het toen zeker.
Nathan nam zijn monsterlijke vorm aan en liep door het bos. Hij keek de meisjes aan, een voor een.
Zijn lichtgevende gele ogen glinsterden in het licht. Het waren jonge, prachtige meisjes.
Hij begon een beetje een schuldgevoel te krijgen, maar schudde dan met zijn hoofd.
Hij had geen keus, hij moest eten.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Er doemde een soort van houten schot op in de duisternis. Katherine zag dat er kettingen aanhingen. Ze bleef stilstaan, van angst, maar dat hielp niets, want ze kreeg meteen een duw in haar rug. Als teken dat ze weer door moest lopen. Met tegen zin liep ze dus ook verder. Toen ze bij het houten schot aankwamen, werd Katherine op de grond geduwd, ze kon zich nog net opvangen met haar handen. Een van de soldaten maakte het gebaar dat we alledrie tegen het schot aan moesten gaan zitten. Katherine kroop er langzaam heen, ze wilde dit helemaal niet. "Nee... Alsjeblieft niet..." jammerde Katherine, maar toch werden Katherines polsen hardhandig geboeid. Katherine kon niet stoppen met jammeren en bidden dat ze niet deze avond zou sterven. Toen ze zag dat een van de soldaten kruiden uit een stoffen zakje haalde hield ze plots haar mond. Dat wilde ze niet innemen. Hij hield zijn hand voor haar mond, met de kruiden, maar Katherine weigerde haar mond open te doen. Ze voelde dat de hand weer voor haar mond verdween. Katherine keek nog een keer naar de volle maan, totdat ze een harde klap tegen haar slaap voelde en het zwart werd voor haar ogen. Dit was het dan, was haar laatste gedachte, ze zou vast nooit meer wakker worden.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Sebastian wachtte tot de meisjes geketend en verdoofd door de soldaten werden achtergelaten. Pas toen hij zeker was dat ze weg waren rende hij naar hen toe en inspecteerde hen één voor één. Uiteindelijk koos hij de middelste van de drie en maakte haar ketens los met een sleutel die om zijn hals aan een koord hing. Toen ook Caine en Nathan een meisje hadden uitgekozen keek hij hen aan. "Laten we zo snel mogelijk naar het bos terugkeren en dan eten" zei hij en maakte aanstalten om te vertrekken.

Account verwijderd

schreef:
Lottes polsen waren vastgebonden en werd langzaam verdoofd, ze werd aan kettingen gelegd en werd naast de andere meisjes gelegd. Ze wist dat het haar laatste uren zouden zijn, ze wilde haar vriendinnen terugzien, maar dat kon nooit meer, nooit. Het werd langzaam zwart voor haar ogen en ze kon aan 1 ding denken; Ontsnappen. Maar dat zou nooit lukken.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld