fantasyORPG w/ Dauntless - Forum

Melia schreef:
Jelena:

Ik keek hem na toen hij naar zijn slaapkamer ging. Ik vond hem zo dapper. Uriah ging slapen, dus ik kon niks doen. Hij was de enige die ik kende. Ik zuchtte. Als ik naar mijn vertrouwde wereldje terug wou, kon ik niet. Ik haatte het dat ik zelf niet kon beslissen of ik hier wou zijn of in mijn wereld. Ik werd zelf ook moe, en de minuten leken eeuwen te duren. Na enkele uren, als iedereen al sliep in het huisje, begon ik me eindelijk duizelig te voelen. Dit was dus het teken dat ik hier weer zou verdwijnen en naar mijn wereldje terugging voor een tijdje. Snel maar stil ging ik Uriah zijn kamer binnen. Ik pakte een briefje en begon te schrijven.

'Hey Uriah, ik ben even weg. Ik weet niet wanneer ik terugkom. Maak je maar geen zorgen om mij, ik zal proberen niks gevaarlijks te doen en als er toch iets zou gebeuren kan ik mezelf wel redden. Tot later? x, Jelena'

Ik hoopte dat Uriah van mijn voetstappen niet wakker werd. Dan zou hij mijn briefje lezen terwijl ik hier in zijn slaapkamer ben. Dan zou ik alles moeten uitleggen, wat ik dus niet kan.

-----
Sorry voor de lange tijd niet schrijven