Voorzichtig kijk ik naar binnen door het raam.Ik zie een vreemde jongen die een kusje op een meisjes voorhoofd drukt.Maar...Dat is Demi!Ik word boos, kwaad, woest.Ik stoot me keihard door de harde, stenen muur.De jongen kijkt verschrikt op.''Jij moet met je poten van haar afblijven!''bries ik.
Ik negeer haar magie.Het lukt haar toch niet.Ik ben altijd toch wat sterker dan haar geweest.Ik beuk op de jongen zijn gezicht.Hij kijkt me angstig aan met zijn bebloede gezicht.
Toen de jongen de ambulance ingebracht werd, verdween mijn woede een beetje.Een meisje wat er best knap uitzag, kwam naar me toegelopen.''Eindelijk iemand die Rick ervan langs geeft.''begint ze.''Hij versiert iedereen en nog wat.Hij dealt ook in drugs enzo.''Langzaam ontstaat er een applaus.Voor mij.
Ik hoor een ontploffing. Ik pak snel het meisje bij haar middel en ren er vandoor. Stenen vliegen langs onze oren. Er zit geen andere oplossing op. Ik sla mijn vleugels uit. Verbaasd kijkt ze hoe ik omhoog vlieg met haar in mijn armen. Achter ons ligt de school in puin. Veel doden ook.
''Je kan vliegen?!''Schreeuwt ze zowat. ''Euh...Ja...''Zeg ik. ''Maar dat is...Zo gaaf! ''Ze glimlacht.'' Je glimlacht niet meer als ik zeg waarom ik kan vliegen,'' zeg ik. ''Ik ben een vampier...'' Ze kijkt me met open mond aan. ''Maar wel een goede hoor,'' voeg ik er snel aan toe.
Ze blijft me nog een tijdje aanstaren. Dan kijkt ze maar om zich heen. ''Waar zijn we?'' Vraagt ze. ''Ik weet het niet, maar volgens mij wel uit het oorlogsgebied van Demi.'' Ik neem een diepe duik en land op het zachte, groene gras. ''Bedankt dat je me hebt gered,'' zegt ze. Ze pakt mijn handen beet.
''Het is niks hoor.'' Ik loop een rondje. Wat moet ik nu? Demi word gestoord en de wereld vergaat zo'n beetje. Ik bedoel dat Demi al gestoord IS. Ik heb geen idee wat ik nu nog kan doe. Maar wacht eens. Als ik nou terug ga en mijn vrienden om hulp vraag?
''Kom mee!'' ik grijp het meisje bij haar hand. Ik weet nog steeds niet hoe ze heet. Ik sla mijn vleugels uit en stijg op. Ik vlieg naar de richting waar ik denk dat ik vandaan kwam toen ik Demi ging zoeken. Ik weet niet hoe lang we hebben gevlogen, maar we zijn er. Het meisje ligt op mijn rug met haar ogen dicht. Volgens mij slaapt ze.
(Kun je wat langer schrijven? Ik vind dat je wat kort schrijft)