ORPG - Future - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG - Future

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Alled ging weer even snel. De mannen kwamen de grot binnen en hoorde daarna een klik. Xavier ging voor mij staan en zakte toen door zijn knieën met zijn handen over zijn oren. Mijn ogen werden groot en zette mijn kaken op elkaar. Mijn handen balde ik tot vuisten en liep langs Xavier langs de mannen, ging toen met mijn borstkas tegen één van de geweren staan en keek deze man aan. "Schiet dan." zei ik kwaad. Maar de man ontspande zijn hand in plaats zijn opdracht te voltooien en stapte naar achter. "Geen goeie zet." zei ik en trok het geweer uit zijn handen, draaide het om en sloeg de man met de achterkant van het geweer tegen zijn hoofd aan waardoor hij gelijk op de grond viel. Dan liet ik het geweer vallen en haalde diep adem. "GRIJP HAAR!!" riep de man met de grijze haren en alle mannen rende op mij af, kort sloot ik mijn ogen en sprong, voordat één van de mannen mij te pakken kreeg, omhoog en zette mij af met mijn hand op zijn schouder, pakte toen zijn kleding beet en slingerde hem zo over mij heen nadat ik op mijn voeten was geland. Zo ging ik een tijdje door tot de mannen allemaal op de grond lagen te kreunen en ik naar de man met de grijzen haren toe liep. "Vertel mij nou eens goed, zonder fratsen, waarom u hem zo graag wilt hebben??" vroeg ik aan de man en bleef hem strak aan kijken.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Na enige tijd hield de verschrikkelijke toon en pijn op en staarde ik wat beduusd voor me uit, terwijl ik luisterde naar wat er allemaal gezegd werd. ''Hij is een ontsnapt prototype. Hij was de eerste in de geschiedenis als de meest menselijke robot. Hij heeft gevoelens, heeft een leeftijd en verouderd dus. Hij is vatbaar voor sommige virussen zodra hij zijn afweersysteem op normaal zet. Het enige probleem met hem is, is dat hij onderontwikkeld is. Zijn gevoel is te sterk aanwezig, hij houdt te snel van mensen. Ook is zijn agressie te hoog. Hoe je hem hebt gezien, in de kwade staat, dat is alleen nog maar het begin. Met zijn kracht kan hij de hele wereld vernietigen, maar ook veranderen. Hij is te gevaarlijk om los rond te laten lopen, onaangepast. Hem kunnen we al niet meer aanpassen, daar is hij nu al te oud voor. Daarom moet hij vernietigd worden, voordat het te laat is. Er hoeft maar een klein dingetje verkeerd te gaan of hij vernietigd alles om zich heen. En als hij in verkeerde handen komt, is het helemaal gedaan met je allerliefste planeet.'' zei de man, mijn maker om precies te zijn. Langzaam kwam ik overeind en keek met kracht en serieusheid naar de maker. ''Ik kan best voor mezelf zorgen, ik heb het al de vorige jaren, de tijd dat ik besta, ook overleefd, dus waarom nu niet?'' zei en vroeg ik. ''Omdat hoe ouder je wordt, hoe agressiever je wordt. Het is alleen een kwestie van tijd voordat je jezelf verliest.''

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Ik schudde mijn hoofd toen de man het vertelde en greep zijn kleding vast. "En waarom is hij te oud?" mompelde ik en bleef hem aan kijken. De man begon te grijnzen toen Xavier wat had gezegd. "Fix het, of ik gooi je in het oneindige gat." gromde ik kwaad en gooide hem kwaad van mij af. Ik wist dat ik wat kracht had, maar zo veel ook weer niet. Dan zag ik dat ik bij mijn arm open lag en schrok. De man had het ook al door en moest lachen en ik stapte een paar stappen achter uit. Mijn ademhaling werd wat zwaarder en bleef naar de plek op mijn arm kijken waar het open lag. Er was geen bloed, maar draden die door mijn arm liepen. Ik zakte door mijn knieën en meteen schoten er duizenden beelden voor mijn ogen. "Dat was waar ook." lachte de man, kwam over eind en liep naar mij toe. Dat merkte ik niet want mijn ogen schoten alle kanten uit en bleef naar de grond staren. "Nee, nee!" bleef ik mompelen. Dan schrok ik en keek omhoog toen de man zijn hand op mijn schouder legde en mij omhoog trok als een lappen pop. "Wees blij dat je vader je geheugen heeft gewist." lachte hij weer.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Geschrokken keek ik naar Erena, maar toen de man haar aanraakte, werken mijn ogen weer bloedrood, veranderde mijn arm weer in een high-tech geweer, om die vervolgens tegen zijn slaap te zetten. ''Blijf met je poten van haar af, anders blaas ik die smerige grijns van je gezicht.'' gromde ik en hij liet haar los. Mijn ogen werden weer kalm, maar het geweer bleef, terwijl ik met mijn vrije arm Erena ondersteunde en tegen me aanhield. ''Weet dat hij niet valt te fiksen nu, het is te laat.'' zei de man grijnzend en bleef staan. De man bleef stil en zo af en toe keek ik van hem weg, om te checken of Erena nog oke was.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

De stem van Xavier liet mij weer bij zinnen komen en schrok even toen hij een high-tech geweer op de man richtte. Dan voelde ik zijn arm rond mij en keek hem aan. Meteen haalde ik diep adem en legde mijn hand op zijn arm en probeerde die naar beneden te duwen, maar hij was zeker een stuk sterker. "Xavier, als je blieft." zei ik al weer wat rustiger. Dan keek ik de man weer aan en trok Xavier toen mee. "Blijf uit onze buurt." zei ik nog kwaad toen we de grot uit liepen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Even slikte ik, maar toch liet ik het geweer verdwijnen en hield me rustig. Ik hobbelde achter Erena aan en bleef toch nog bezorgd. Eenmaal ver buiten de grond liet ik haar stoppen en keek ik haar aan. Daarna liet ik haar los en keek ik weg. Het was wel duidelijk dat ik gevaarlijk kon zijn. Alleen in de grot al was ik verschrikkelijk beschermend over Erena, maar wat nou als dat uit de hand was gelopen? Want nou als ze me niet had kunnen kalmeren, als ik dat geweer had afgevuurd? ''Ik ben wel gevaarlijk.'' mompelde ik zachtjes en zette een paar stappen achteruit. Nu was ik bang, bang om anderen iets aan te doen, om Erena iets aan te doen. Het te snel houden van klopte, ik hechtte me te snel aan Erena. We kende elkaar nog maar nauwelijks en ik had haar nu al in de problemen gebracht.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Nadat we eindelijk buiten waren, zag ik dat Xavier afstand deed. Meteen schudde ik mijn hoofd en pakte ik zijn arm vast. "Nee, dat ben je niet." zei ik en bleef hem aan kijken, weer zette hij een paar stappen achter uit. "Xavier, als je blieft." riep ik bijna en zette snel een paar stappen naar hem toe en sloeg mijn armen rond zijn middel. "Blijf als je blieft." mompelde ik en sloot mijn ogen. "Ik wil je niet kwijt." zei ik en mijn schouders begonnen te schokken.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Xavier:

Je kon wel zeggen dat ik schrok van haar actie. Had ze zich al zo snel gehecht aan mij, dat ze me nu al niet kwijt wilde? Toch sloeg ik mijn armen zachtjes om haar heen en drukte ik een kus in haar haren. ''Rustig maar Erena, ik blijf, echt. Zolang jij wilt dat ik blijf, zal ik blijven, maak je maar geen zorgen. Kom, laten we terug naar huis gaan, dan kan je even bijkomen. Het was nogal veel voor deze dag.'' mompelde ik zachtjes en hield mijn arm om haar heen, terwijl ik haar zachtjes terug naar huis begeleidde. Terwijl we liepen, keek ik vaak en lang naar Erena, terwijl ik zachtjes over haar arm wreef. Ik voelde me wel wat rot, eerlijk gezegd, maar dat liet ik wel niet merken.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Ik keek op toen ik zijn stem weer hoorde en beet op mijn lip. Voorzichtig knikte ik toen hij zei dat we beter naar huis konden en bleef tegen hem aan lopen. Mijn hand had ik over de open plek van mijn arm gelegd en bleef naar de grond staren toen we terug liepen. Het was inderdaad te veel vandaag, het voelde niet eens meer aan dat ik jarig was. Een zucht kwam over mijn lippen en beet nog harder op mijn lip tot ik bloed proefde. Ik ben een mens, dat zeker, maar waarom had ik dit? Even kneep ik mijn ogen dicht en haalde diep adem, ik zal het straks wel aan mijn vader vragen, hopelijk dat hij het mij uit wilde leggen. Oud genoeg ben ik er nu voor.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld