RPG // X-Men // Unicornstorys // Dauntless - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

RPG // X-Men // Unicornstorys // Dauntless

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
Volgende ochtend ~

Kurt stond op en klopte de blaadjes van zich af. Hij gromde zacht in zichzelf en begon maar een beetje rond te dwalen tot hij eindelijk besloot hoe hij het zou gaan doen. Hij zou weer: ja alweer, zichzelf door de poorten teleporteren en zo rustig mogelijk naar het lokaal lopen. Ja oké, het leek een simpel plan maar voor Kurt was het een superidee omdat hij nu wist waar het computerlokaal was na zoveel fouten te hebben gemaakt. Nu begon het moeilijker te worden om weer, zonder door iemand opgemerkt te worden het plan uit te werken. Nadat hij weer door de poorten teleporteerde liep hij langs de deuren en draaide de knop om bij de juiste deur. Het klopte dat dit het computerlokaal was en hij zocht opnieuw naar de papier van Xavier. Hij pakte de papieren en keek weer recht in de ogen van iemand, iemand die hij dit keer niet kende. Hij kon zich alleen niet teleporteren omdat diegene zijn zicht blokkeerde.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

Al uren probeerde Auguste de mutant uit zijn hoofd te krijgen. Steeds weer sprong de gedachte op en overschaduwde hij de andere. Hij kon niets lezen, niets kijken, niets zeggen voor hij weer aan de man dacht. Niet alleen zijn vreemde persoonlijkheid, maar ook zijn krachten fascineerden hem. Hij had überhaupt nog nooit van krachten van dit kaliber gehoord, laat staan ze in werking te zien. En dan het ontwijken. Auguste had nog geen woord kunnen zeggen, voordat hij weer weg was. Wat deed hij hier? Wie was hij? Nu dwaalde Auguste weer door de gangen. Het was er al wat drukker, maar nog steeds niet op het drukst. Auguste schoot een lachje naar wat bekenden, maar als er niemand was, staarde hij strak voor zich uit. Hij dacht aan de plaatsen waar de mutant naar toe kon gaan. Nou ja, waarschijnlijk overal naartoe, maar waar hij heen zou willen gaan. De interessantste documenten lagen in de bibliotheek en het computerlokaal. Misschien zou hij daar maar naartoe moeten gaan, het computerlokaal. Op een drafje liep hij daarheen. Hij opende de deur en stapte naar binnen, waarna zijn vermoeden bleek te kloppen. Weer staarde hij recht in de mutants ogen, maar dit keer teleporteerde hij niet meteen weg.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Buiten dan het feit dat ze haar leslokalen niet altijd even gemakkelijk gevonden had vond Cassandra dat ze de eerste dag toch wel vrij goed overleefd had. Al waren er natuurlijk enkele leraren die haar vreemd aankeken omdat ze haar gave niet onder controle had en het licht in de klas soms begon te knipperen. Dit zorgde er natuurlijk ook voor dat anderen over haar gingen praten maar wat anderen over haar dachten kon haar al lang niets meer schelen. Ze moest vandaag nog wel snel tussen de lessen door enkele cursussen in het computerlokaal gaan halen, want die hadden ze gisteren voor haar gekopieerd. Blijkbaar was er een rij ofzo want er stond iemand in de deuropening en ze dacht dat hij aan het aanschuiven was om een computer ofzo te gebruiken, maar eenmaal daar zag ze dat het de jongen was die haar gisteren de weg gewezen had en dat er voor hem die vreemde blauwe man stond die ze gisteren voor haar deur weer had zien verschijnen en verdwijnen. Ze wist niet echt hoe ze moest reageren, gewoon voorbij lopen of iets zeggen. Uiteindelijk kwam het erop naar dat ze gewoon een beetje ongemakkelijk bleef staan.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
Kurt mompelde wat binnensmonds en probeerde zich langs de jongen te wurmen. Daarbij begon hij ook nog eens zachtjes te grommen en wild met zijn staart te zwaaien. Hij raakte de arm van de man en dat was voor hem een goede poging om Kurt vast te grijpen. Nu hij iets meer van zijn zicht had omdat ze een kwartslag waren gedraaid probeerde Kurt zich weg te teleporteren. Omdat hij met iemand lichamelijk contact had werd die ook mee geteleporteerd. Hij had zijn kracht namelijk nog niet helemaal ontwikkeld op sommige gebieden en werd hierdoor nog chagrijniger. Omdat de man hem al vast had gepakt had het geen zin meer om verder proberen te ontsnappen want dat werkte toch niet. Hij perste zijn lippen op elkaar, probeerde het zwiepen van zijn staart iets te minderen maar zonder succes. Hij leunde met zijn zij tegen de paal die dicht in de buurt stond. Hij keek in de ogen van de man en zei zijn naam maar. 'Kurt' galmde er door de lange gang sinds die weer wat rustiger was geworden. Het zwiepen werd iets minder maar het bleef nog steeds duidelijk dat hij zich niet op zijn gemak voelde of ontspannen. Hij keek om zich heen en besefte nu pas hoe groot de ruimte was waar hij zijn weg maakte de dagen. Ook besefte Kurt nu pas dat er een meisje stond te kijken. Hij draaide zijn hoofd en teleporteerde samen met de voor hem onbekende man achter het meisje. Hij tikte haar schouder aan met het puntje van zijn staart die daarna weer snel verder zwiepte. Hij keek van het meisje naar de man en zei tegen hun beide 'Vat doen jullie hier.'

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld