Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Sanasyrup
a never ending midnight suuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuun
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina:
ORPG w/ Dauntlesss!
Anoniem
Straatmuzikant



Zo zat Chloe daar, uren, tot het donker en grauw buiten werd. Ze trok zich terug op de bank, wat niet zo'n slim plan bleek. Haar vader had weer iets teveel gedronken. Hij kwam lallend binnen, en je kon aan hem zien dat hij zat was. Chloe bleef stil op de bank zitten, om niet teveel op te vallen. Haar vader liep naar haar toe. 'Hallo meisje, hallo daar' zei hij dronken. Chloe keek op en glimlachte kort. Tot ze zag wat hij in zijn handen had. Een vlijmscherp mes. Chloe's ogen werden groot en ze hield haar handen als een soort schild voor zich. 'Nee, nee papa alstublieft niet..' Te laat. Het mes groef zich een weg over haar gehele buik. Haar vader was zwak nadat hij dat deed. Chloe bleef sterk en rende naar boven, om de verbanddoos te halen. Ze pakte het verband, maar het bloed dreef erdoorheen, ze kon geen kant op. Ze keek in haar telefoon, het eerste contact wat er stond was, niet te geloven, Blake. Ze klikte op 'Bel' en kreeg direct spijt toen ze de voicemail insprak. 'Ja hallo met Chloe, sorry jij was het eerste contact in mijn lijst maar ik bloed, ik bloed zo verschrikkelijk.. Help me alsjeblieft' zei ze zacht. 
Dauntless
Wereldberoemd



Clyde en de rest deden het spreekwerk, Blake moest er gewoon wat bijstaan en ingrijpen wanneer dingen niet volgens plan verliepen. Toen zijn gsm plots rinkelde trokken enkele gasten van de andere kant hun wapens en richtten die op hem. Blake schrok en iedereen wierp hem een kwade blik toe. "Sorry ik wist niet dat hij niet af stond" zei Blake snel en drukte het gesprek weg zonder zelfs maar te kijken wie er belde. De handel was vijf minuten later volbracht en Blake reed terug met Clyde en moest onderweg een hele preek aanhoren. Hij zijn beste vechter had dood kunnen zijn, dat hij een enorm domme fout had gemaakt. Hij mocht blij zijn dat hij hem nu niet gewoon ter plekke neerschoot. Blake liet het gewoon over zich heen komen en wanneer Clyde weer vertrok keek hij toch maar wie hem nu zo laat belde. Chloe, was dit een of andere grap. Hij beluisterde zijn voicemail, maar werd hij niet veel wijzer van. Terugbellen was het enige wat hij kon doen en eigenlijk had ze echt serieus en vooral bang geklonken. Dus hoewel hij haar niet mocht, was terugbellen toch wel het minste wat hij kon doen. Hij drukte op de beltoets in zijn contacten en wachtte tot ze opnam.
Anoniem
Straatmuzikant



Een hele diepe opgeluchte zucht klonk uit mijn keel toen ik mijn mobiel voelde trillen. Ik nam op. 'Ja, Blake, kom a.u.b. hierheen, en kom via het raam, de deur nemen is niet zo verstandig' zei ik zacht. 'Het is goed mis met m'n vader' zei ik voordat hij wat kon zeggen. Ik hield mijn hand nog steeds op de bebloede trui, hoe langer het duurde hoe meer bloed ik verloor..
Dauntless
Wereldberoemd



"En waar woon je precies" vroeg hij terwijl hij al op zijn fiets zat. Hij wist wel ongeveer de straat, maar hij ging zich echt niet bezig houden met haar naar huis te volgen of te stalken. Het vreemdst vond hij eigenlijk nog wel dat hij haar automatisch ging helpen, waarschijnlijk kwam het doordat het echt wel serieus was en hoewel hij haar niet mocht was het niet zijn bedoeling dat haar echt iets werd aangedaan.
Anoniem
Straatmuzikant



'Mercurdy 21' zei ik kort. 'Help me alsjeblieft..' Ik hing op en begon te huilen. Waarom moest mij dit overkomen? Stiekem snakte ze ernaar om een mes te pakken en haar vader om het leven te brengen, maar dat kon ze niet over haar hart verkrijgen en bovendien was ze te zwak..
Dauntless
Wereldberoemd



Blake kwam aan bij was ze had beschreven als haar huis. Het vreemde aan huizen was dat je nooit zag wat er binnen aan toen ging. Het leek altijd rustig terwijl Chloe allesbehalve rustig klonk. Hij gooide zijn fiets op het gras in de voortuin en sloop naar achteren er stond inderdaad een raam open en na een paar keer proberen lukte het hem zichzelf naar binnen te heisen. Hij was blijkbaar in de badkamer terecht gekomen, waar hij ook Chloe bloedend op de vloer zag zitten. Zijn ogen werden groot van verbazing terwijl hij naast haar neerknielde. "Hoe is dit gebeurd, we moeten meteen een ambulance bellen." Zei hij haastig en nam een prop verband en drukte dit op de snee om het bloed te proberen te stoppen.
Anoniem
Straatmuzikant



Chloe keek op en glimlachte zwakjes. 'Dankjewel, Blake' zei ik zacht. 'Mijn vader.. hij.. hij' Ze kon het niet zeggen.. Toch moest ze. Ze knarste haar tanden over elkaar en begon te huilen. 'Hij heeft me in mijn buik gesneden met het mes omdat hij dronken was' zei ik zacht. 
Dauntless
Wereldberoemd



Blake had het nummer van de nooddienst al ingetoetst toen ze hem vertelde hoe ze aan de wonde gekomen was. "Je vader" zei hij geschrokken. 
"Wat zei u meneer" vroeg de stem aan de andere kant van de lijn, blijkbaar hadden ze opgenomen.
"Ja eehm mijn naam is Blake en is bevind me in Mercurdy 21, er is hier een gewond meisje, een steekwond in de maagstreek ik weet niet of er vitale organen geraakt zijn, maar het is nogal dringend. We zitten in de badkamer."
De vrouw stelde nog een paar vragen en eindigde dat ze zo snel mogelijk zouden komen.
"Heeft je vader dit eigenlijk al eerder gedaan?" vroeg hij toen serieus.  
Anoniem
Straatmuzikant



Chloe
Ik bleef gemoedelijk naar Blake kijken en knikte. 'Hij slaat me bijna elke dag.. Daarom deed het me zeer dat je zei dat ik teveel make-up draag..' Ik kijk hem even verdrietig aan. 'Dat doe ik daarom..'
Dauntless
Wereldberoemd



Blake hoorde haar woorden eigenlijk maar half. Hij had dit natuurlijk nooit over haar geweten, maar ja aan de andere kant waren er ook weer zoveel dingen die ze niet over hem wist. Hij hoorde sirenes. "Ok ze zijn er" zei hij toen er op de deur werd geklopt. "Chloe" een zware stem zei haar naam, maar alcohol had er voor gezorgd dat spreken hem moeite kostte. Het kloppen werd harder. "Doe godverdomme open" Blake wisselde een blik met haar omdat hij eigenlijk geen idee had hoe hij in deze situatie moest reageren. Mocht hij zijn aanwezigheid bekendmaken of moest hij gewoon zijn mond houden.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: