Envy schreef:
Layla keek nu nieuwsgierig naar Gabe, aangezien hij zich nog niet had voorgesteld. Gabe had eigenlijk gehoopt dat hij als laatste had gekund, er was echter nog een meisje in het lokaal dat zich stil had gehouden. 'Mijn naam is Gabriël.' Layla keek hem vragend aan, 'Is dat alles?' vroeg ze hem ietwat van haar stuk gebracht. 'Je zei dat we alles mochten zeggen wat we wilden vertellen, ik heb echter niet veel zin om meer informatie met de rest te delen. Jullie hebben genoeg aan enkel mijn naam. Ik ben niet van plan om verder sociaal te gaan doen met anderen, enkel daar waar het nodig is, daarom zie ik niet het nut in van meer persoonlijke informatie delen.' De jongen vertrok geen spiertje terwijl hij de woorden uitsprak, hij was zo kalm als maar zou kunnen, iets wat alleen maar liet zien dat hij serieus was. 'Verder denk ik dat de meeste mensen vanzelf wel meer over mij zullen ontdekken, aangezien, zo ver ik heb kunnen inschatten, niemand hier echt zo dom is dat ze niet kunnen raden bij welke goddelijke ouder iemand hoort of hoe iemands innerlijk is.' Gabe glimlachte even en keek Layla uitdagend aan. 'Dankjewel voor je prachtige deelname aan dit voorstelrondje,' Layla keek even op het papiertje wat ze vast had en grijnsde toen, de uitdagende blik van Gabe beantwoordend, 'Gabriël Kuroi, zeventien jaar oud en zijn goddelijke ouder is Hades, god van de onderwereld.' Layla haalde een wenkbrauw op, 'Alsof ik dat nog niet door had.' Haar blik richtte zich weer op Gabe, die haar op dat moment pisnijdig aanstaarde terwijl zijn ogen van licht blauw naar helder rood waren veranderd. 'Gabriël, het is juist belangrijk dat je leert anderen vertrouwen en dat je je wat openstelt voor anderen, je kunt niet alles alleen doen en moet ook mensen om je heen hebben.' Gabe rolde met zijn ogen, haalde diep adem en zijn oogkleur werd weer normaal. Hij besloot deze vrouw te negeren, ook stond ze nu in zijn mentale notities onder het kopje; 'Wezens die ik nog eens te grazen moet nemen.' Layla glimlachte weer vriendelijk en ging naar de volgende student. Gabe vervloekte haar, en zichzelf, aangezien hun gesprek natuurlijk wel wat aandacht had getrokken. Hij had gehoopt dat mensen hier zo min mogelijk van hem wisten en er anders wel zelf achter kwamen, de docente had daar echter een stokje voor gestoken en dat had hem ontzettend gehinderd en geïrriteerd. Hij haalde geluidloos een kokertje uit zijn zak en maakte deze open, hij stak zijn hand erin en haalde er een witte bol met licht uit, het leek haast te leven. Zonder er verder naar te kijken deed hij de koker weer dicht, dit betekende dat er dus meer in zat en hij niet wilde dat het, wat het ook wezen mocht, zou ontsnappen. Hij stak het bolletje, zo groot was het namelijk niet, in één keer in zijn mond en slikte het door zonder te kauwen. Meteen voelde hij zich wat sterker en vrolijker. Hij keek even in zijn ooghoeken naar de jonge man naast hem en observeerde hem een tijdje, ondanks dat de jongen het vast wel door had, Gabe was echter schaamteloos en het interesseerde hem niets. Hij had de andere klasgenoten van hem ook al even goed bekeken en zou dat ook blijven doen; hij meer hij wist van zijn klasgenoten, hoe beter.
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
17
