ORPG met Sebra & Sugarcoat - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met Sebra & Sugarcoat

Sugarcoat
Straatmuzikant

Sugarcoat schreef:
'Tien uur,' herhaalde ik in mijn hoofd.
"Ik speel ook om tien uur, Ella," stotterde ik. Het volgende moment kwam er een auto aanrijden en botste bijna tegen Ella op en op dat moment zag ik precies voor me hoe het met Meredith gebeurde.
"Ella!" riep ik en boog beschermend over haar heen, terwijl mijn hand om haar zij sloeg en haar bij de auto probeerde weg te halen. De chauffeur passeerde ons toeterend en Ella staarde verward vooruit. Ze pakte haar mobiel uit haar zak en beantwoordde een bericht alsof er niks gebeurd was. Dat herinnerde me aan iets. Ik hielp haar overeind en toen ik haar hand vast had, gaf ze een bepaalde warmte aan me over die me goed deed voelen.
"Wat is je nummer?" vroeg ik. Dat was een dappere daad waar ik daadwerkelijk trots op kon zijn.

Sebra
Straatmuzikant

Sebra schreef:
Ella:
'Nou dan speel ik vast tegen je' zeg ik.'Euh dankje' zeg ik dan tegen hem en geef hem een knuffel. Als hij er niet was geweest was ik misschien wel ondergereden. Ik laat hem los en glimlach dan. Ik geef hem mijn nummer. 'Waarom schrok je zo?' vraag ik en ga bij mijn fiets staan. Ik kijk hem aan hij is echt lief.

Sugarcoat
Straatmuzikant

Sugarcoat schreef:
Ze knuffelde me en ik voelde me zo...... ik kon het niet eens uitleggen. Het was perfect en zo de moeite waard om waarschijnlijk te laat te komen op de eerste dag. Ik nam haar nummer over in mijn mobiel en ging weer bij mijn fiets staan, net als zij deed. Ik nam elke voetstap van haar over in de hoop om eigenlijk zo perfect te worden als zij. In de korte tijd dat we elkaar kenden, had ik geen foutjes bij haar ontdekt. Alsof God de foutjes bij haar was vergeten.
"Waarom schrok je zo?" vroeg ze en keek me lief aan.
"Waarom zou ik niet schrikken? Die auto had je dood kunnen zijn, Ella," zei ik hees en besefte me daarna pas wat ik eigenlijk had gezegd. Schuld was het enige dat ik kon voelen.

Sebra
Straatmuzikant

Sebra schreef:
Ella:
Hij heeft wel gelijk als die auto me had ondergereden zou ik gewond of wel dood zijn. Ik stap weer op mijn fiets als ik straks te laat kom moet ik zeker nog nablijven ook. Ik kijk hem even aan. Toen ik hem knuffelde voelde ik wat raars maar ik weet niet wat. Hij is super lief en knap.

Sugarcoat
Straatmuzikant

Sugarcoat schreef:
Ik fietste door en had weinig tot geen behoefte aan voetbal op dit moment. Alles aan haar deed me denken aan Meredith. Alles. Was het gewoon het type meisje waar ik op viel? Maar zij is geen type. Zij is een engel.

Sebra
Straatmuzikant

Sebra schreef:
Ella:
Over een paar minuten moet ik rechtsaf en hij rechtdoor. Hij is echt lief hij probeerde me te beschermen. Zoiets heeft volgens mij nog niemand gedaan.

Sugarcoat
Straatmuzikant

Sugarcoat schreef:
Toen onze wegen van elkaar scheidden, voelde ik me alleen. Net was er iemand aan mijn zijde, iemand waar ik mogelijk van zou houden en nu niet meer. Ik schudde mijn hoofd en fietste door naar school. Mijn rugtas hing half over mijn schouder toen ik met een gebogen hoofd en twee oortjes in mijn oren het gebouw in liep.

"Daar heb je onze voetbalster!" riepen een paar meisjes naar me. Ik haatte het en dat vond ik genoeg reden om sneller door te lopen. Mijn muziek nog steeds van trommelvlies naar trommelvlies kaatsend.

"Way!" riep Austin. Ik zwaaide naar hem zoals hij naar mij zwaaide en klom over de gestapelde banken de gymzaal in, waar hij aan het voetballen was. Ik gooide mijn arm om hem heen en klopte op zijn rug.

"Zullen we een partijtje doen, man?" Ik knikte en gooide de bal het veld in. Mijn voet draaide speels om de bal heen, totdat ik me besefte dat ik nog steeds les had. Austin was een afleider eerste klasse.

"Ik moet gaan!" riep ik. Snel greep ik mijn jas van de banken af en sprong als een hordeloper over de banken heen, om vervolgens twintig minuten te laat het klaslokaal binnen te komen.

Sebra
Straatmuzikant

Sebra schreef:
Ella:
'Tot zaterdag' zeg ik en zucht zachtjes. Ik keek hem nog even na en parkeerde toen mijn fiets. Ik loop naar binnen en loop naar Lindsey toe. 'Waarom reageerde je zo raar?' vraagt ze. 'Omdat het de 2de of 3de keer was dat je het zei misschien' zeg ik en loop dan weg. 'Chagarijn' hoor ik haar nog zeggen. Ik loop verder en zeg niks terug. Er fluiten wat jongens naar me maar ik geef ze geen aandacht. Ik loop naar de les en ga zitten.

Sugarcoat
Straatmuzikant

Sugarcoat schreef:
"Het spijt me mevrouw H..." Ze snoerde mijn mond met een kille blik en gebaarde dat ik moest gaan zitten.

"Als je de naam van onze stad niet hoog zou houden met je voetbal onzin, zou je allang dood zijn geweest." Ik slikte en zakte onderuit in mijn stoel. Mijn houding werd aangenomen met gegrinnik van mijn klasgenoten en ik kon niet stoppen met nog verder mijn stoel in te zakken en uiteindelijk op de grond terecht te komen. Ze begonnen nog harder te lachen en ik negeerde het. Ik kon alleen maar blozend mijn boeken pakken en hopen dat niemand er aan het einde van de les nog aan zou denken. Waarom heb ik vandaag zoveel ongeluk met vallen? Weer twintig minuten later was de les voorbij. Toen pas had ik door dat ik de hele tijd mijn hoofd op de palm van mijn hand had, met haar in mijn gedachte en een juffrouw vooraan de klas die mijn naam meerdere keren heeft geroepen.

"Sorry," stotterde ik en rende gelijk de klas uit zodra de bel ging.

Sebra
Straatmuzikant

Sebra schreef:
Ella:
'Nou naar een paar minuten wachten zijn we compleet Ella ik wil niet dat je weer te laat komt!' zegt Meneer Mak. Ik zucht zachtjes en pak mijn spullen. Ik denk aan Waylon zou ik zaterdag tegen hem moeten voetballen? Ik let niet op en kijk naar buiten. 'Ella blijf je bij de les?' zegt Meneer Mak. Ik kijk hem geïriteerd aan en let dan op.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld