Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Dazy
Gezond en gelukkig 2026 💝
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina:
ORPG ft. Peeves
Peeves
Wereldberoemd



Ryders mening over de zeemeermin werd er niet beter op toen ze een zogenaamde grap maakte, maar hij liet zijn gezicht hem geen seconde verraden, en bleef haar vriendelijk aankijken. 'Mag ik hier wel blijven om met je te praten? Ik vind het jammer dat je niet van gedaante wilt veranderen, maar ik vind het hier wel gezellig. Ik zal de boot laten aanmeren op het eiland en afstappen. Sorry dat ik je dat trouwens heb gevraagd.' voegde hij eraan toe. 'Of je van gedaante wilde veranderen, bedoel ik. Ik wilde je niet beledigen, ik was gewoon geïnteresseerd, dat is alles.' Hij vroeg of ze hem wilde excuseren en liep het kleine huisje in, waar hij de boot naar het eiland stuurde. Daar sprong hij van de boot in het natte zand en keek of de zeemeermin ook zou komen. 'Ik heet trouwens Ryder.'
Tugce
Landelijke ster



Hij bleef Adelaide maar vriendelijk aankijken, wat ze ook zei, hij bleef haar gewoon met dezelfde blik aanstaren. Adelaide raakte er een beetje ongeduldig van. Hij deed helemaal niets dat hem kon verraden, maar toch vertrouwde ze hem nog steeds niet.
''Met mij praten?'' Ze lachte even spottend. ''Ik heb wel wat beters te doen dan met mensen praten.'' Voegde ze daarna toe. Ze luisterde naar de rest van wat hij zei. Hij bedoelde het goed, maar Adelaide wist niet of ze nog moest blijven, zometeen kreeg ze er nog spijt van. ''Hmm, nee oké. Ik blijf nog wel even, daarna ga ik weg. Zoek maar een andere zeemeermin.'' Het boeide me niet echt wie hij uitzocht, Adelaide had toch niemand om zich zover over te maken.
Ze volgde zijn bewegingen. Eerst ging hij het kleine huisjes in en sprong daarna op het natte zand. Adelaide zuchtte even en volgde hem daarna, hopelijk ging dit maar goed. Ze trok zichzelf omhoog op het zand met haar handen en wapperde daarna met haar staart zodat ze goed kon zitten. ''Adelaide'' Mompelde ze en keek toen omhoog naar zijn gezicht.
Peeves
Wereldberoemd



De zeemeermin kroop onhandig op het strand en nam een comfortabele positie aan. 'Adelaide,' zei ze, terwijl ze met haar staart bewoog en naar Ryder keek. Hij zag dat haar prachtige blauwe ogen een rode gloed hadden, hij moest dus voorzichtig zijn. Hij zakte door zijn knieën zodat hij op haar ooghoogte kwam. 'Leuk je te ontmoeten.' zei Ryder vriendelijk, en dat meende hij. Hij had verwacht dat zeemeerminnen schuwe wezens waren die je meteen zouden aanvallen, maar Adelaide leek hem een kans te geven. Ryders benen begonnen pijn te doen dus ging hij in het zand zitten, en bestudeerde Adelaide goed. Haar gezicht was perfect, haast onmenselijk, hoewel het gewoon menselijke trekjes had. Haar huid was glad, en ze had lange wimpers. Haar lippen waren een dieprode kleur, en op dat moment keken haar grote ogen hem wantrouwend aan. Ryder zag dat in haar haar decoraties zaten, zoals kleine schelpjes en ingevlochten zeewier. 'Waarom zouden mensen op jou willen jagen?' fluisterde Ryder zacht. Hij kuchte. 'Ik bedoel, eh, jij hebt ze nooit iets aangedaan.' vervolgde hij op luidere toon. 'Behalve dat dan.' Hij lachte hol en gebaarde naar de restanten van het vernietigde schip. Op dat moment spoelde een lichaam aan. 'Nou lekker dan.' mompelde Ryder terwijl hij afkeurend naar het levenloze gezicht keek.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: